LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

cōnfricō

cōnfricō (present infinitive cōnfricāre, perfect active cōnfricāvī, supine cōnfricātum)
Classical[ˈkõː.frɪ.koː]Ecclesiastical[ˈkɔɱ.fri.ko]

Meaning

  1. to rub vigorously

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.cōnfricōcōnfricābamcōnfricābōcōnfricāvīcōnfricāveramcōnfricāverō
cōnfricārō
2nd sg.cōnfricāscōnfricābāscōnfricābiscōnfricāvistī
cōnfricāstī
cōnfricāverās
cōnfricārās
cōnfricāveris
3rd sg.cōnfricatcōnfricābatcōnfricābitcōnfricāvitcōnfricāverat
cōnfricārat
cōnfricāverit
cōnfricārit
1st pl.cōnfricāmuscōnfricābāmuscōnfricābimuscōnfricāvimuscōnfricāverāmuscōnfricāverimus
cōnfricārimus
2nd pl.cōnfricātiscōnfricābātiscōnfricābitiscōnfricāvistis
cōnfricāstis
cōnfricāverātis
cōnfricārātis
cōnfricāveritis
cōnfricāritis
3rd pl.cōnfricantcōnfricābantcōnfricābuntcōnfricāvērunt
cōnfricāvēre, cōnfricārunt
cōnfricāverant
cōnfricārant
cōnfricāverint
cōnfricārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.cōnfricemcōnfricāremcōnfricāverim
cōnfricārim
cōnfricāvissem
cōnfricāssem
2nd sg.cōnfricēscōnfricārēscōnfricāverīscōnfricāvissēs
cōnfricāssēs
3rd sg.cōnfricetcōnfricāretcōnfricāverit
cōnfricārit
cōnfricāvisset
cōnfricāsset
1st pl.cōnfricēmuscōnfricārēmuscōnfricāverīmus
cōnfricārīmus
cōnfricāvissēmus
cōnfricāssēmus
2nd pl.cōnfricētiscōnfricārētiscōnfricāverītis
cōnfricārītis
cōnfricāvissētis
cōnfricāssētis
3rd pl.cōnfricentcōnfricārentcōnfricāverint
cōnfricārint
cōnfricāvissent
cōnfricāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.cōnfricorcōnfricābarcōnfricābor
2nd sg.cōnfricāris
cōnfricāre
cōnfricābāris
cōnfricābāre
cōnfricāberis
cōnfricābere
3rd sg.cōnfricāturcōnfricābāturcōnfricābitur
1st pl.cōnfricāmurcōnfricābāmurcōnfricābimur
2nd pl.cōnfricāminīcōnfricābāminīcōnfricābiminī
3rd pl.cōnfricanturcōnfricābanturcōnfricābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.cōnfricercōnfricārer
2nd sg.cōnfricēris
cōnfricēre
cōnfricārēris
cōnfricārēre
3rd sg.cōnfricēturcōnfricārētur
1st pl.cōnfricēmurcōnfricārēmur
2nd pl.cōnfricēminīcōnfricārēminī
3rd pl.cōnfricenturcōnfricārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.cōnfricācōnfricāre
pres. 2nd pl.cōnfricātecōnfricāminī
fut. 2nd sg.cōnfricātōcōnfricātor
fut. 3rd sg.cōnfricātōcōnfricātor
fut. 2nd pl.cōnfricātōte—
fut. 3rd pl.cōnfricantōcōnfricantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecōnfricārecōnfricārī
perfect infinitivecōnfricāvisse
cōnfricāsse
cōnfricātum esse
future infinitivecōnfricātūrum essecōnfricātum īrī
present participlecōnfricāns
cōnfricante, cōnfricantem, cōnfricantēs, cōnfricantī, cōnfricantia, cōnfricantibus, cōnfricantis, cōnfricantīs, cōnfricantium
—
perfect participle—cōnfricātus
cōnfricāta, cōnfricātā, cōnfricātae, cōnfricātam, cōnfricātārum, cōnfricātās, cōnfricātī, cōnfricātōrum, cōnfricātōs
future participlecōnfricātūrus
cōnfricātūra, cōnfricātūrā, cōnfricātūrae, cōnfricātūram, cōnfricātūrārum, cōnfricātūrās, cōnfricātūre, cōnfricātūrī, cōnfricātūrīs, cōnfricātūrō, cōnfricātūrōrum, cōnfricātūrōs, cōnfricātūrum
cōnfricandus
cōnfricanda, cōnfricandā, cōnfricandae, cōnfricandam, cōnfricandārum, cōnfricandās, cōnfricande, cōnfricandīs, cōnfricandōrum, cōnfricandōs
gerundcōnfricandī, cōnfricandō, cōnfricandumsupinecōnfricātum, cōnfricātū

con-frĭco, āvi, ātum, 1,
I. v. a., to rub vigorously, to rub in (belonging to econom. and medic. lang.).
I. Prop.: caput atque os suum unguento, Cic. Verr. 2, 3, 25, § 62: os sale trito, Col. 7, 10, 3: boves, id. 2, 3, 1: confricatis dentibus atque gingivis, Plin. 29, 2, 9, § 31: faciem sibi, * Suet. Claud. 8 fin.: oculum, Veg. Art. Vet. 3, 20, 1.—*
II. Meton.: genua, i. e. to touch the knees in earnest entreaty, Plaut. As. 3, 3, 80.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latincōnfricō

Proto-Indo-European *bʰreyH- Proto-Indo-European *bʰriH-o-s Proto-Italic *frios Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin friō Latin -ic- ▲ Latin -ō Latin -icō Latin fricō Latin cōnfricō From con- + fricō.

Descendants
  • Italianconfricare
  • Spanishconfricar

Quick answers

What does cōnfricō mean in Latin?
cōnfricō, a verb, means “to rub vigorously”.
What are the principal parts of cōnfricō?
cōnfricō, cōnfricāre, cōnfricāvī, cōnfricātum (first conjugation).
How do you pronounce cōnfricō?
In classical Latin, [ˈkõː.frɪ.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈkɔɱ.fri.ko].
Where does cōnfricō come from?
Proto-Indo-European *ḱe? → Proto-Indo-European *ḱóm → Proto-Italic *kom → Proto-Italic *kom- → Latin cōnfricō.