LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

dēfricō

dēfricō (present infinitive dēfricāre, perfect active dēfricuī, supine dēfrictum or dēfricātum)
Classical[ˈdeː.frɪ.koː]Ecclesiastical[ˈdɛː.fri.ko]

Meaning

  1. to rub off or down

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.dēfricōdēfricābamdēfricābōdēfricuī
dēfricāvī
dēfricueram
dēfricāveram
dēfricuerō
dēfricārō, dēfricāverō
2nd sg.dēfricāsdēfricābāsdēfricābisdēfricuistī
dēfricāstī, dēfricāvistī
dēfricuerās
dēfricārās, dēfricāverās
dēfricueris
dēfricāveris
3rd sg.dēfricatdēfricābatdēfricābitdēfricuit
dēfricāvit
dēfricuerat
dēfricārat, dēfricāverat
dēfricuerit
dēfricārit, dēfricāverit
1st pl.dēfricāmusdēfricābāmusdēfricābimusdēfricuimus
dēfricāvimus
dēfricuerāmus
dēfricāverāmus
dēfricuerimus
dēfricārimus, dēfricāverimus
2nd pl.dēfricātisdēfricābātisdēfricābitisdēfricuistis
dēfricāstis, dēfricāvistis
dēfricuerātis
dēfricārātis, dēfricāverātis
dēfricueritis
dēfricāritis, dēfricāveritis
3rd pl.dēfricantdēfricābantdēfricābuntdēfricuērunt
dēfricuēre, dēfricārunt, dēfricāvēre, dēfricāvērunt
dēfricuerant
dēfricārant, dēfricāverant
dēfricuerint
dēfricārint, dēfricāverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.dēfricemdēfricāremdēfricuerim
dēfricārim, dēfricāverim
dēfricuissem
dēfricāssem, dēfricāvissem
2nd sg.dēfricēsdēfricārēsdēfricuerīs
dēfricāverīs
dēfricuissēs
dēfricāssēs, dēfricāvissēs
3rd sg.dēfricetdēfricāretdēfricuerit
dēfricārit, dēfricāverit
dēfricuisset
dēfricāsset, dēfricāvisset
1st pl.dēfricēmusdēfricārēmusdēfricuerīmus
dēfricārīmus, dēfricāverīmus
dēfricuissēmus
dēfricāssēmus, dēfricāvissēmus
2nd pl.dēfricētisdēfricārētisdēfricuerītis
dēfricārītis, dēfricāverītis
dēfricuissētis
dēfricāssētis, dēfricāvissētis
3rd pl.dēfricentdēfricārentdēfricuerint
dēfricārint, dēfricāverint
dēfricuissent
dēfricāssent, dēfricāvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.dēfricordēfricābardēfricābor
2nd sg.dēfricāris
dēfricāre
dēfricābāris
dēfricābāre
dēfricāberis
dēfricābere
3rd sg.dēfricāturdēfricābāturdēfricābitur
1st pl.dēfricāmurdēfricābāmurdēfricābimur
2nd pl.dēfricāminīdēfricābāminīdēfricābiminī
3rd pl.dēfricanturdēfricābanturdēfricābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.dēfricerdēfricārer
2nd sg.dēfricēris
dēfricēre
dēfricārēris
dēfricārēre
3rd sg.dēfricēturdēfricārētur
1st pl.dēfricēmurdēfricārēmur
2nd pl.dēfricēminīdēfricārēminī
3rd pl.dēfricenturdēfricārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.dēfricādēfricāre
pres. 2nd pl.dēfricātedēfricāminī
fut. 2nd sg.dēfricātōdēfricātor
fut. 3rd sg.dēfricātōdēfricātor
fut. 2nd pl.dēfricātōte—
fut. 3rd pl.dēfricantōdēfricantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivedēfricāredēfricārī
perfect infinitivedēfricuisse
dēfricāsse, dēfricāvisse
dēfrictum esse
dēfricātum esse
future infinitivedēfrictūrum esse
dēfricātūrum esse
dēfrictum īrī
dēfricātum īrī
present participledēfricāns—
perfect participle—dēfrictus
dēfricātus, dēfricāta, dēfricātā, dēfricātae, dēfricātam, dēfricātārum, dēfricātās, dēfricātī, dēfricātōrum, dēfricātōs
future participledēfrictūrus
dēfricātūrus, dēfricātūra, dēfricātūrā, dēfricātūrae, dēfricātūram, dēfricātūrārum, dēfricātūrās, dēfricātūre, dēfricātūrī, dēfricātūrīs, dēfricātūrō, dēfricātūrōrum, dēfricātūrōs, dēfricātūrum
dēfricandus
dēfricanda, dēfricandā, dēfricandae, dēfricandam, dēfricandārum, dēfricandās, dēfricande, dēfricandīs, dēfricandōrum, dēfricandōs
gerunddēfricandī, dēfricandō, dēfricandumsupinedēfrictum, dēfrictū

dē-frĭco, cui, cātum and ctum (the former Catull. 37, 20; Col. 11, 2, 70; Plin. 28, 12, 50, § 188; the latter in Col. 6, 13, 1; 7, 5, 8; Sen. Ep. 87, 10), 1,
I. v. a., to rub off, rub down; to rub hard, to rub (rare; mostly technical; not in Cic. and Caes.).
I. Prop.: dentem, Catull. 37, 20; Ov. A. A. 3, 216: radicem, Col. 12, 56, 1: dolia, id. 11, 2, 70: lichenes pumice, Plin. 26, 4, 10, § 21: papulam saliva, Cels. 5, 28, 18; cf. vulnera, Col. 6, 7, 4: corpora pecudum quotidie, id. 6, 30, 1: fauces ceteraque membra, Suet. Dom. 20 et saep.: vas aeneum defricabitur, shall be scoured, Vulg. Lev. 6, 28: defricari, mid., to rub one's self, as in a bath, Auct. Her. 4, 10, 14.—
II. Trop.: urbem sale multo, to lash well, Hor. S. 1, 10, 4.—Hence, *dēfrĭcātē, adv. (acc. to no. II.), with biting sarcasm: facete et defricate, Naev. ap. Charis. p. 178 P.

Origins

  1. Proto-Indo-European*de
  2. Proto-Indo-European*déh₁
  3. Proto-Italic*dē
  4. Latindēfricō

Latin dē- Proto-Indo-European *bʰreyH- Proto-Indo-European *bʰriH-o-s Proto-Italic *frios Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin friō Latin -ic- ▲ Latin -ō Latin -icō Latin fricō Latin dēfricō From dē- + fricō.

Quick answers

What does dēfricō mean in Latin?
dēfricō, a verb, means “to rub off or down”.
What are the principal parts of dēfricō?
dēfricō, dēfricāre, dēfricuī, dēfrictum (first conjugation).
How do you pronounce dēfricō?
In classical Latin, [ˈdeː.frɪ.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈdɛː.fri.ko].
Where does dēfricō come from?
Proto-Indo-European *de → Proto-Indo-European *déh₁ → Proto-Italic *dē → Latin dēfricō.