verbfirst conjugation
dēfricō
dēfricō (present infinitive dēfricāre, perfect active dēfricuī, supine dēfrictum or dēfricātum)
Classical[ˈdeː.frɪ.koː]Ecclesiastical[ˈdɛː.fri.ko]
Meaning
- to rub off or down
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | dēfricō | dēfricābam | dēfricābō | dēfricuī dēfricāvī | dēfricueram dēfricāveram | dēfricuerō dēfricārō, dēfricāverō |
| 2nd sg. | dēfricās | dēfricābās | dēfricābis | dēfricuistī dēfricāstī, dēfricāvistī | dēfricuerās dēfricārās, dēfricāverās | dēfricueris dēfricāveris |
| 3rd sg. | dēfricat | dēfricābat | dēfricābit | dēfricuit dēfricāvit | dēfricuerat dēfricārat, dēfricāverat | dēfricuerit dēfricārit, dēfricāverit |
| 1st pl. | dēfricāmus | dēfricābāmus | dēfricābimus | dēfricuimus dēfricāvimus | dēfricuerāmus dēfricāverāmus | dēfricuerimus dēfricārimus, dēfricāverimus |
| 2nd pl. | dēfricātis | dēfricābātis | dēfricābitis | dēfricuistis dēfricāstis, dēfricāvistis | dēfricuerātis dēfricārātis, dēfricāverātis | dēfricueritis dēfricāritis, dēfricāveritis |
| 3rd pl. | dēfricant | dēfricābant | dēfricābunt | dēfricuērunt dēfricuēre, dēfricārunt, dēfricāvēre, dēfricāvērunt | dēfricuerant dēfricārant, dēfricāverant | dēfricuerint dēfricārint, dēfricāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | dēfricem | dēfricārem | dēfricuerim dēfricārim, dēfricāverim | dēfricuissem dēfricāssem, dēfricāvissem |
| 2nd sg. | dēfricēs | dēfricārēs | dēfricuerīs dēfricāverīs | dēfricuissēs dēfricāssēs, dēfricāvissēs |
| 3rd sg. | dēfricet | dēfricāret | dēfricuerit dēfricārit, dēfricāverit | dēfricuisset dēfricāsset, dēfricāvisset |
| 1st pl. | dēfricēmus | dēfricārēmus | dēfricuerīmus dēfricārīmus, dēfricāverīmus | dēfricuissēmus dēfricāssēmus, dēfricāvissēmus |
| 2nd pl. | dēfricētis | dēfricārētis | dēfricuerītis dēfricārītis, dēfricāverītis | dēfricuissētis dēfricāssētis, dēfricāvissētis |
| 3rd pl. | dēfricent | dēfricārent | dēfricuerint dēfricārint, dēfricāverint | dēfricuissent dēfricāssent, dēfricāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | dēfricor | dēfricābar | dēfricābor |
| 2nd sg. | dēfricāris dēfricāre | dēfricābāris dēfricābāre | dēfricāberis dēfricābere |
| 3rd sg. | dēfricātur | dēfricābātur | dēfricābitur |
| 1st pl. | dēfricāmur | dēfricābāmur | dēfricābimur |
| 2nd pl. | dēfricāminī | dēfricābāminī | dēfricābiminī |
| 3rd pl. | dēfricantur | dēfricābantur | dēfricābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | dēfricer | dēfricārer |
| 2nd sg. | dēfricēris dēfricēre | dēfricārēris dēfricārēre |
| 3rd sg. | dēfricētur | dēfricārētur |
| 1st pl. | dēfricēmur | dēfricārēmur |
| 2nd pl. | dēfricēminī | dēfricārēminī |
| 3rd pl. | dēfricentur | dēfricārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | dēfricā | dēfricāre |
| pres. 2nd pl. | dēfricāte | dēfricāminī |
| fut. 2nd sg. | dēfricātō | dēfricātor |
| fut. 3rd sg. | dēfricātō | dēfricātor |
| fut. 2nd pl. | dēfricātōte | — |
| fut. 3rd pl. | dēfricantō | dēfricantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | dēfricāre | dēfricārī |
| perfect infinitive | dēfricuisse dēfricāsse, dēfricāvisse | dēfrictum esse dēfricātum esse |
| future infinitive | dēfrictūrum esse dēfricātūrum esse | dēfrictum īrī dēfricātum īrī |
| present participle | dēfricāns | — |
| perfect participle | — | dēfrictus dēfricātus, dēfricāta, dēfricātā, dēfricātae, dēfricātam, dēfricātārum, dēfricātās, dēfricātī, dēfricātōrum, dēfricātōs |
| future participle | dēfrictūrus dēfricātūrus, dēfricātūra, dēfricātūrā, dēfricātūrae, dēfricātūram, dēfricātūrārum, dēfricātūrās, dēfricātūre, dēfricātūrī, dēfricātūrīs, dēfricātūrō, dēfricātūrōrum, dēfricātūrōs, dēfricātūrum | dēfricandus dēfricanda, dēfricandā, dēfricandae, dēfricandam, dēfricandārum, dēfricandās, dēfricande, dēfricandīs, dēfricandōrum, dēfricandōs |
gerunddēfricandī, dēfricandō, dēfricandumsupinedēfrictum, dēfrictū
dē-frĭco, cui, cātum and ctum (the former Catull. 37, 20; Col. 11, 2, 70; Plin. 28, 12, 50, § 188; the latter in Col. 6, 13, 1; 7, 5, 8; Sen. Ep. 87, 10), 1,
I. v. a., to rub off, rub down; to rub hard, to rub (rare; mostly technical; not in Cic. and Caes.).
I. Prop.: dentem, Catull. 37, 20; Ov. A. A. 3, 216:
radicem, Col. 12, 56, 1: dolia, id. 11, 2, 70: lichenes pumice, Plin. 26, 4, 10, § 21: papulam saliva, Cels. 5, 28, 18; cf. vulnera, Col. 6, 7, 4: corpora pecudum quotidie, id. 6, 30, 1: fauces ceteraque membra, Suet. Dom. 20 et saep.: vas aeneum defricabitur, shall be scoured, Vulg. Lev. 6, 28: defricari, mid., to rub one's self, as in a bath, Auct. Her. 4, 10, 14.—II. Trop.: urbem sale multo, to lash well, Hor. S. 1, 10, 4.—Hence, *dēfrĭcātē, adv. (acc. to no. II.), with biting sarcasm: facete et defricate, Naev. ap. Charis. p. 178 P.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
dē-fricō cuī, cātus, āre,
to rub off, rub down, rub hard: dentem, O., Ct.—Fig.: sale multo Urbem, i. e. cause to smart, H.
Origins
- Proto-Indo-European*de
- Proto-Indo-European*déh₁
- Proto-Italic*dē
- Latindēfricō
Latin dē- Proto-Indo-European *bʰreyH- Proto-Indo-European *bʰriH-o-s Proto-Italic *frios Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin friō Latin -ic- ▲ Latin -ō Latin -icō Latin fricō Latin dēfricō From dē- + fricō.