adjectivefirst/second-declension adjective
admīrandus
admīrandus (feminine admīranda, neuter admīrandum)
Classical[ad.miːˈran.dʊs]Ecclesiastical[ad.miˈran.dus]
Meaning
- adjectiveadmirable
- adjectiveastonishing, remarkable
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | admīrandus | admīranda | admīrandum |
| genitive | admīrandī | admīrandae | admīrandī |
| dative | admīrandō | admīrandae | admīrandō |
| accusative | admīrandum | admīrandam | admīrandum |
| ablative | admīrandō | admīrandā | admīrandō |
| vocative | admīrande | admīranda | admīrandum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | admīrandī | admīrandae | admīranda |
| genitive | admīrandōrum | admīrandārum | admīrandōrum |
| dative | admīrandīs | admīrandīs | admīrandīs |
| accusative | admīrandōs | admīrandās | admīranda |
| ablative | admīrandīs | admīrandīs | admīrandīs |
| vocative | admīrandī | admīrandae | admīranda |
admīrandus, a, um, v. admiror
I. fin.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
admīrandus adj.
P. of admiror, to be wondered at, admirable, wonderful: homo: admirandum in modum, N.: spectacula, V.
Origins
Future active participle of admīror.