noun · masculinethird declension
admīrātor
admīrātor m (genitive admīrātōris)
Meaning
- admirer
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | admīrātor | admīrātōrēs |
| genitive | admīrātōris | admīrātōrum |
| dative | admīrātōrī | admīrātōribus |
| accusative | admīrātōrem | admīrātōrēs |
| ablative | admīrātōre | admīrātōribus |
| vocative | admīrātor | admīrātōrēs |
admīrātor, ōris, m. id.,
I. an admirer:
alicujus, Phaedr. 4, 21, 21; Sen. Ep. 94, 70: mundi, id. Cons. ad Helv. 8: antiquitatis nimius admirator, Quint. 2, 5, 21 al.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
admīrātor ōris, m
admiror, an admirer: Simonidis, Ph.
Origins
- Proto-Indo-European*h₂éd
- Proto-Italic*ad
- Proto-Italic*ad-
- Latinadmīrātor
Proto-Indo-European *smey- Proto-Indo-European *sméyros Proto-Italic *smeiros Latin mīrus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -or Latin mīror Latin admīror Proto-Indo-European *-tōr Proto-Italic *-tōr Latin -tor Latin admīrātor From admīror + -tor.
Descendants
- Catalanadmirador
- Frenchadmirateur
- Italianammiratore
- Portugueseadmirador
- Romanianadmirator
- Spanishadmirador
- Galicianadmirador