LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinethird declension

accūsātor

accūsātor m (genitive accūsātōris, feminine accūsātrīx)
Classical[ak.kuːˈsaː.tɔr]Ecclesiastical[ak.kuˈs̬aː.tor]

Meaning

  1. accuser, plaintiff
  2. denouncer, informer

Latīnē defined in Latin in our graded readers

quī crīmen in aliquem dīcit
accūsātor -ōris (m) — in Metamorphoses I, ch. 24

Declension

declension
formsingularplural
nominativeaccūsātoraccūsātōrēs
genitiveaccūsātōrisaccūsātōrum
dativeaccūsātōrīaccūsātōribus
accusativeaccūsātōremaccūsātōrēs
ablativeaccūsātōreaccūsātōribus
vocativeaccūsātoraccūsātōrēs

accūsātor, ōris, m. id., orig.
I. one who calls another to account; hence, transferred to public life, an accuser, a plaintiff, esp. in a state-offence (while petitor signifies a plaintiff in private causes; yet accusator is often used for every kind of accuser, and then includes the petitor, v. accuso no. II. A.).
I. In gen. (very freq.): accusatorem pro omni actore et petitore appello, Cic. Part. Or. 32, 110: possumus petitoris personam capere, accusatoris deponere? id. Quint. 13 fin.; cf. Quint. 6, 1, 36: accusatores multos esse in civitate utile est, ut metu contineatur audacia, Cic. Rosc. Am. 20: acres atque acerbi, id. Brut. 36: vehemens et molestus, id. ib. 34 fin.: graves, voluntarii, id. Leg. 3, 20, 47: firmus verusque, id. Div. in Caecil. 9, 29 al.: eundem accusatorem capitis sui ac judicem esse, Liv. 8, 32, 9: ita ille imprudens ipse suus fuit accusator, Nep. Lys. 4, 3: graviter eos accusat quod, etc., Caes. B. G. 1, 16, 5: accusatores tui, Vulg. Act. 23, 35; 25, 18 al.—
II. Esp., in silv. age, an informer, a denouncer (= delator): accusatorum denuntiationes, Suet. Aug. 66; so Juv. 1, 161.

Origins

From accūsāre (“blame, accuse”) + -tor, from ad (“to, towards, at”) + causa (“cause, reason, account, lawsuit”).

Descendants
  • Englishaccusator
  • Englishaccuser
  • Frenchaccusateur
  • Italianaccusatore
  • Portugueseacusador
  • Romanianacuzator
  • Spanishacusador
  • Old Frenchaccusour

In English words that came into English from accūsātor

  • accuseraccūsātor
  • accusatoryaccūsātōrius
  • accusatorialaccūsātōrius

Quick answers

What does accūsātor mean in Latin?
accūsātor, a noun, means “accuser, plaintiff; denouncer, informer”.
What is the genitive of accūsātor?
The genitive singular is accūsātōris. accūsātor is masculine, third declension.
How do you pronounce accūsātor?
In classical Latin, [ak.kuːˈsaː.tɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [ak.kuˈs̬aː.tor].
Which English words come from accūsātor?
English words that go back to Latin accūsātor include accuser, accusatory and accusatorial.