adjectivethird-declension two-termination adjective
accūsābilis
accūsābilis (neuter accūsābile)
Classical[ak.kuːˈsaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[ak.kuˈs̬aː.bi.lis]
Meaning
- two terminationaccusable, blameworthy, reprehensible
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | accūsābilis | accūsābilis | accūsābile |
| genitive | accūsābilis | accūsābilis | accūsābilis |
| dative | accūsābilī | accūsābilī | accūsābilī |
| accusative | accūsābilem | accūsābilem | accūsābile |
| ablative | accūsābilī | accūsābilī | accūsābilī |
| vocative | accūsābilis | accūsābilis | accūsābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | accūsābilēs | accūsābilēs | accūsābilia |
| genitive | accūsābilium | accūsābilium | accūsābilium |
| dative | accūsābilibus | accūsābilibus | accūsābilibus |
| accusative | accūsābilīs accūsābilēs | accūsābilīs accūsābilēs | accūsābilia |
| ablative | accūsābilibus | accūsābilibus | accūsābilibus |
| vocative | accūsābilēs | accūsābilēs | accūsābilia |
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
accūsābilis (ad-c-) e, adj.
accuso, that may be prosecuted, criminal: turpitudo (once).
Origins
From accūsāre, accūsō (“blame, accuse”) + -bilis, from ad (“to, towards, at”) + causa (“cause, reason, account, lawsuit”).
Descendants
- Englishaccusable
- Frenchaccusable
- Italianaccusabile
- Portugueseacusável
- Romanianacuzabil
In English words that came into English from accūsābilis
- accusableaccūsābilis