LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

acceptō

acceptō (present infinitive acceptāre, perfect active acceptāvī, supine acceptātum)
Classical[akˈkɛp.toː]Ecclesiastical[atˈt͡ʃɛp.to]

Meaning

  1. to take, receive, accept (regularly)
  2. to submit to
  3. to understand, comprehend

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.acceptōacceptābamacceptābōacceptāvīacceptāveram
acceptāram
acceptāverō
acceptārō
2nd sg.acceptāsacceptābāsacceptābisacceptāvistī
acceptāstī
acceptāverās
acceptārās
acceptāveris
acceptāris
3rd sg.acceptatacceptābatacceptābitacceptāvit
acceptāt
acceptāverat
acceptārat
acceptāverit
acceptārit
1st pl.acceptāmusacceptābāmusacceptābimusacceptāvimus
acceptāmus
acceptāverāmus
acceptārāmus
acceptāverimus
acceptārimus
2nd pl.acceptātisacceptābātisacceptābitisacceptāvistis
acceptāstis
acceptāverātis
acceptārātis
acceptāveritis
acceptāritis
3rd pl.acceptantacceptābantacceptābuntacceptāvērunt
acceptārunt, acceptāvēre
acceptāverant
acceptārant
acceptāverint
acceptārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.acceptemacceptāremacceptāverim
acceptārim
acceptāvissem
acceptāssem
2nd sg.acceptēsacceptārēsacceptāverīs
acceptārīs
acceptāvissēs
acceptāssēs
3rd sg.acceptetacceptāretacceptāverit
acceptārit
acceptāvisset
acceptāsset
1st pl.acceptēmusacceptārēmusacceptāverīmus
acceptārīmus
acceptāvissēmus
acceptāssēmus
2nd pl.acceptētisacceptārētisacceptāverītis
acceptārītis
acceptāvissētis
acceptāssētis
3rd pl.acceptentacceptārentacceptāverint
acceptārint
acceptāvissent
acceptāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.acceptoracceptābaracceptābor
2nd sg.acceptāris
acceptāre
acceptābāris
acceptābāre
acceptāberis
acceptābere
3rd sg.acceptāturacceptābāturacceptābitur
1st pl.acceptāmuracceptābāmuracceptābimur
2nd pl.acceptāminīacceptābāminīacceptābiminī
3rd pl.acceptanturacceptābanturacceptābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.accepteracceptārer
2nd sg.acceptēris
acceptēre
acceptārēris
acceptārēre
3rd sg.acceptēturacceptārētur
1st pl.acceptēmuracceptārēmur
2nd pl.acceptēminīacceptārēminī
3rd pl.acceptenturacceptārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.acceptāacceptāre
pres. 2nd pl.acceptāteacceptāminī
fut. 2nd sg.acceptātōacceptātor
fut. 3rd sg.acceptātōacceptātor
fut. 2nd pl.acceptātōte—
fut. 3rd pl.acceptantōacceptantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveacceptāreacceptārī
perfect infinitiveacceptāvisse
acceptāsse
acceptātum esse
future infinitiveacceptātūrum esseacceptātum īrī
present participleacceptāns—
perfect participle—acceptātus
acceptāta, acceptātā, acceptātae, acceptātam, acceptātārum, acceptātās, acceptātī, acceptātōrum, acceptātōs
future participleacceptātūrus
acceptātūra, acceptātūrā, acceptātūrae, acceptātūram, acceptātūrārum, acceptātūrās, acceptātūre, acceptātūrī, acceptātūrīs, acceptātūrō, acceptātūrōrum, acceptātūrōs, acceptātūrum
acceptandus
acceptanda, acceptandā, acceptandae, acceptandam, acceptandārum, acceptandās, acceptande, acceptandīs, acceptandōrum, acceptandōs
gerundacceptandī, acceptandō, acceptandumsupineacceptātum, acceptātū

accepto, āvi, ātum, 1, v. freq. a. accipio,
I. to take, receive, accept: argentum, Plaut. Ps. 2, 2, 32; so Quint. 12, 7, 9; Curt. 4, 6, 5; Dig. 34, 1, 9: jugum, to submit to, Sil. Ital. 7, 41. (But in Plin. 36, 25, 64, the correct read. is coeptavere; v. Sillig. a. h. l.).

Origins

Frequentative from accipiō (“to receive, accept”) + -tō. The former term is itself from ad- (“to, towards, at”) + capiō (“take”).

Descendants
  • Catalanacceptar
  • Italianaccettare
  • Occitanacceptar
  • Portugueseaceitarfrom Old Galician-Portuguese aceitar
  • Spanishacetarfrom Old Spanish acetar
  • Spanishaceptarfrom Old Spanish acetar
  • Romanianaccepta
  • Germanakzeptieren
  • Asturianaceptar
  • Asturianaceutar

Quick answers

What does acceptō mean in Latin?
acceptō, a verb, means “to take, receive, accept (regularly); to submit to; to understand, comprehend”.
What are the principal parts of acceptō?
acceptō, acceptāre, acceptāvī, acceptātum (first conjugation).
How do you pronounce acceptō?
In classical Latin, [akˈkɛp.toː]; in ecclesiastical (church) Latin, [atˈt͡ʃɛp.to].