verbfirst conjugation
acceptitō
acceptitō (present infinitive acceptitāre, perfect active acceptitāvī, supine acceptitātum)
Classical[akˈkɛp.tɪ.toː]Ecclesiastical[atˈt͡ʃɛp.ti.to]
Meaning
- to take, recieve, accept
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | acceptitō | acceptitābam | acceptitābō | acceptitāvī | acceptitāveram | acceptitāverō |
| 2nd sg. | acceptitās | acceptitābās | acceptitābis | acceptitāvistī | acceptitāverās | acceptitāveris |
| 3rd sg. | acceptitat | acceptitābat | acceptitābit | acceptitāvit | acceptitāverat | acceptitāverit |
| 1st pl. | acceptitāmus | acceptitābāmus | acceptitābimus | acceptitāvimus | acceptitāverāmus | acceptitāverimus |
| 2nd pl. | acceptitātis | acceptitābātis | acceptitābitis | acceptitāvistis | acceptitāverātis | acceptitāveritis |
| 3rd pl. | acceptitant | acceptitābant | acceptitābunt | acceptitāvērunt acceptitāvēre | acceptitāverant | acceptitāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | acceptitem | acceptitārem | acceptitāverim | acceptitāvissem |
| 2nd sg. | acceptitēs | acceptitārēs | acceptitāverīs | acceptitāvissēs |
| 3rd sg. | acceptitet | acceptitāret | acceptitāverit | acceptitāvisset |
| 1st pl. | acceptitēmus | acceptitārēmus | acceptitāverīmus | acceptitāvissēmus |
| 2nd pl. | acceptitētis | acceptitārētis | acceptitāverītis | acceptitāvissētis |
| 3rd pl. | acceptitent | acceptitārent | acceptitāverint | acceptitāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | acceptitor | acceptitābar | acceptitābor |
| 2nd sg. | acceptitāris acceptitāre | acceptitābāris acceptitābāre | acceptitāberis acceptitābere |
| 3rd sg. | acceptitātur | acceptitābātur | acceptitābitur |
| 1st pl. | acceptitāmur | acceptitābāmur | acceptitābimur |
| 2nd pl. | acceptitāminī | acceptitābāminī | acceptitābiminī |
| 3rd pl. | acceptitantur | acceptitābantur | acceptitābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | acceptiter | acceptitārer |
| 2nd sg. | acceptitēris acceptitēre | acceptitārēris acceptitārēre |
| 3rd sg. | acceptitētur | acceptitārētur |
| 1st pl. | acceptitēmur | acceptitārēmur |
| 2nd pl. | acceptitēminī | acceptitārēminī |
| 3rd pl. | acceptitentur | acceptitārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | acceptitā | acceptitāre |
| pres. 2nd pl. | acceptitāte | acceptitāminī |
| fut. 2nd sg. | acceptitātō | acceptitātor |
| fut. 3rd sg. | acceptitātō | acceptitātor |
| fut. 2nd pl. | acceptitātōte | — |
| fut. 3rd pl. | acceptitantō | acceptitantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | acceptitāre | acceptitārī |
| perfect infinitive | acceptitāvisse | acceptitātum esse |
| future infinitive | acceptitātūrum esse | acceptitātum īrī |
| present participle | acceptitāns | — |
| perfect participle | — | acceptitātus |
| future participle | acceptitātūrus | acceptitandus |
gerundacceptitandī, acceptitandō, acceptitandumsupineacceptitātum, acceptitātū
acceptĭto, āre,
I. doub. freq. v. a. [fr. accepto, and that fr. accipio], to take, receive, accept: stipendium, Plaut. ap. Non. 134, 29.
Origins
Proto-Indo-European *-tós Proto-Italic *-tos Latin -tus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin -tō Latin acceptō ▲ Latin -tō Latin acceptitō From acceptō (“to take, accept”) + -tō.