verberō1
Meaning
- to lash, beat, strike
- to whip, scourge, flog
Coordinate term: vāpulō
Latīnē defined in Latin in our graded readers
virgīs feriōChoosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Verberare · Icere · Ferire · Cædere · Pulsare · Mulcare · Pavire · Cudere
1. Verberare, ferire, and icere, mean, in a general sense, to strike, whether by throwing, hitting, or pushing; but the verberans makes his blow rebound; the iciens and feriens penetrate and wound, or break to pieces; the iciens (resembling in form jaciens) chiefly by throwing, for instance, fulmine ictus; the feriens, by pushing, for instance, murum ariete; whereas cædere, pulsare, and mulcare, denote especially striking, generally with a weapon; cædere, with a weapon that cuts and wounds, a hatchet, sword, whip, rod, strap; pulsare and mulcare, with a hard weapon, stick or fist. Pulsare has any object whatever, man, a door, the ground; mulcare, like to cudgel, only an object that can feel pain, especially man. 2. Verberare, in a narrower sense, denotes a quiet chastisement by the blows of a stick, which is generally appointed, as a formal punishment, by the competent authorities; whereas pulsare and mulcare, a misusage by blows or thrusts, which is administered as mere vengeance by unauthorized persons; pulsare (from pellere) as a slighter misusage with hand or stick, which principally hurts the honor and dignity of the person misused; mulcare (μαλάξαι, malaxare), a rougher misusage, with fists or clubs, which aims principally at physical pain, like a sound drubbing. 3. Pavire (παίειν) means to beat, in order to make a soft mass solid; cudere, in order to widen or extend a solid mass. Fulgere, battuere, and cajare are antiquated or vulgar expressions for beating. (v. 67.)
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | verberō | verberābam | verberābō | verberāvī | verberāveram | verberāverō verberārō |
| 2nd sg. | verberās | verberābās | verberābis | verberāvistī verberāstī | verberāverās verberārās | verberāveris |
| 3rd sg. | verberat | verberābat | verberābit | verberāvit | verberāverat verberārat | verberāverit verberārit |
| 1st pl. | verberāmus | verberābāmus | verberābimus | verberāvimus | verberāverāmus | verberāverimus verberārimus |
| 2nd pl. | verberātis | verberābātis | verberābitis | verberāvistis verberāstis | verberāverātis verberārātis | verberāveritis verberāritis |
| 3rd pl. | verberant | verberābant | verberābunt | verberāvērunt verberāvēre, verberārunt | verberāverant verberārant | verberāverint verberārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | verberem | verberārem | verberāverim verberārim | verberāvissem verberāssem |
| 2nd sg. | verberēs | verberārēs | verberāverīs | verberāvissēs verberāssēs |
| 3rd sg. | verberet | verberāret | verberāverit verberārit | verberāvisset verberāsset |
| 1st pl. | verberēmus | verberārēmus | verberāverīmus verberārīmus | verberāvissēmus verberāssēmus |
| 2nd pl. | verberētis | verberārētis | verberāverītis verberārītis | verberāvissētis verberāssētis |
| 3rd pl. | verberent | verberārent | verberāverint verberārint | verberāvissent verberāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | verberor | verberābar | verberābor |
| 2nd sg. | verberāris verberāre | verberābāris verberābāre | verberāberis verberābere |
| 3rd sg. | verberātur | verberābātur | verberābitur |
| 1st pl. | verberāmur | verberābāmur | verberābimur |
| 2nd pl. | verberāminī | verberābāminī | verberābiminī |
| 3rd pl. | verberantur | verberābantur | verberābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | verberer | verberārer |
| 2nd sg. | verberēris verberēre | verberārēris verberārēre |
| 3rd sg. | verberētur | verberārētur |
| 1st pl. | verberēmur | verberārēmur |
| 2nd pl. | verberēminī | verberārēminī |
| 3rd pl. | verberentur | verberārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | verberā | verberāre |
| pres. 2nd pl. | verberāte | verberāminī |
| fut. 2nd sg. | verberātō | verberātor |
| fut. 3rd sg. | verberātō | verberātor |
| fut. 2nd pl. | verberātōte | — |
| fut. 3rd pl. | verberantō | verberantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | verberāre | verberārī verberārier |
| perfect infinitive | verberāvisse verberāsse | verberātum esse |
| future infinitive | verberātūrum esse | verberātum īrī |
| present participle | verberāns | — |
| perfect participle | — | verberātus verberāta, verberātā, verberātae, verberātam, verberātārum, verberātās, verberātī, verberātōrum, verberātōs |
| future participle | verberātūrus verberātūra, verberātūrā, verberātūrae, verberātūram, verberātūrārum, verberātūrās, verberātūre, verberātūrī, verberātūrīs, verberātūrō, verberātūrōrum, verberātūrōs, verberātūrum | verberandus verberanda, verberandā, verberandae, verberandam, verberandārum, verberandās, verberande, verberandīs, verberandōrum, verberandōs |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- oppidum tormentis verberare
- to rain missiles on a town, bombard it.
pulsare verberareque homines, Cic. Verr. 2, 5, 54, § 142; so (with pulsare) id. ib. 2, 3, 26, § 66: civem Romanum, id. Rep. 2, 31, 54: matrem, id. Vatin. 5, 11; cf.: parentem, servum injuriā, id. Fin. 4, 27, 76: oculos virgis, Cic. Verr. 2, 5, 43, § 112: laterum costas ense, Ov. M. 4, 727; Mart. 7, 94, 6; Dig. 47, 10, 5 proöem.—Absol.: quo firme verberaturi insisterent, Suet. Calig. 26: caudā verberando excutere cibum, Plin. 32, 2, 5, § 12. —Prov.: noli verberare lapidem, ne perdas manum, Plaut. Curc. 1, 3, 41.—locum coaequato et paviculis verberato, Cato, R. R. 91: tormentis Mutinam verberavit, Cic. Phil. 8, 7, 20: aquila aethera verberat alis, Verg. A. 11, 756: verberat ictibus auras, id. ib. 5, 377: fundā amnem, id. G. 1, 141; cf.: sidera (unda), id. A. 3, 423: agros nive (Juppiter), Stat. Th. 5, 390: undas (Aufidus), to lash, Luc. 2, 407; cf.: navem (Auster), Hor. Epod. 10, 3: puppim (Eurus), Val. Fl. 1, 639.—In a comic pun, Plaut. Am. 1, 1, 177.—aliquem verbis, Plaut. Truc. 1, 2, 17: ne me ut surdo verbera aures, id. Mil. 4, 1, 204: senatus convicio verberari, Cic. Pis. 26, 63; cf.: verberavi te cogitationis tacito duntaxat convicio, id. Fam. 16, 26, 1: orator in dicendo exercitatus hac ipsā exercitatione istos verberabit, id. de Or. 3, 21, 79: aures sermonibus, Tac. Agr. 41; Petr. 132.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin verberō From verber (“whip, rod”) + -ō (suffix forming first conjugation verbs).
- Englishverberate
- Italianverberare
- Spanishverberar
In English words that came into English from verberō
- reverberatereverberātus
- reverberationreverberatio
- reverberantreverberāns
- transverberatetransverberatus
- verberateverberatus