LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

venustus1

venustus (feminine venusta, neuter venustum, comparative venustior, superlative venustissimus, adverb venustē)
Classical[wɛˈnʊs.tʊs]Ecclesiastical[veˈnus.tus]

Meaning

  1. adjectivecharming, friendly, lovely, pleasing, comely, beautiful, elegant
  2. adjectiveartistic, elegant
  3. adjectivefigurativelyaffable, elegant, charming

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Formosus · Pulcher · Venustus

1. Formosus means beauty, as far as it excites pleasure and delight by fineness of form; pulchrum, as far as it excites admiration, is imposing, and satisfies the taste by its perfectness; venustum, as far as by its charms it excites desire, and captivates. Formositas works on the natural sense of beauty; pulchritudo, on the cultivated taste; venustas, on the more refined sensuality. Suet. Ner. 51. Fuit vultu pulchro magis quam venusto; that is, it had perfect and regular beauty rather than pleasing features, and possessed a cold, heartless sort of beauty, by which no one felt attracted. Comp. Catull. lxxxvi. Hor. A. P. 99. Cic. Off. i. 36. 2. Venustas, loveliness, is of higher import than gratia, grace; the former transports, the latter only attracts. (iii. 29.)

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativevenustusvenustavenustum
genitivevenustīvenustaevenustī
dativevenustōvenustaevenustō
accusativevenustumvenustamvenustum
ablativevenustōvenustāvenustō
vocativevenustevenustavenustum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativevenustīvenustaevenusta
genitivevenustōrumvenustārumvenustōrum
dativevenustīsvenustīsvenustīs
accusativevenustōsvenustāsvenusta
ablativevenustīsvenustīsvenustīs
vocativevenustīvenustaevenusta

vĕnustus, a, um, adj. 1. Venus,
I. lovely, comely, charming, pleasing, winning, agreeable, graceful, beautiful, elegant, etc. (syn.: pulcher, formosus, speciosus).
I. Physically: species, Plaut. Poen. 5, 2, 153: vultus, Ter. And. 1, 1, 93; Suet. Ner. 51: gestus et motus corporis, Cic. Brut. 55, 203: soror, Cat. 89, 2.—Sup.: diva venustissima Venus, Plaut. Poen. 5, 4, 4: forma, Suet. Aug. 79.—Transf., of inanim. things: sphaera venustior et nobilior, Cic. Rep. 1, 14, 21: hortuli, Phaedr. 4, 5, 34: Sirmio, Cat. 31, 12: aspectus figurationis, Vitr. 3, 2.—
II. Mentally: Graecus facilis et valde venustus, Cic. Pis. 28, 70: plerumque dolor etiam venustos facit, Plin. Ep. 3, 9, 3: venustum esse, quod cum gratiā quādam et venere dicatur apparet, Quint. 6, 3, 18: (genus dictionis) sententiosum et argutum, sententiae concinnae et venustae, Cic. Brut. 95, 325: (antiqua comoedia) grandis et elegans et venusta, Quint. 10, 1, 65: transitus, id. 9, 2, 61.—Comp.: homines venustiores, Cat. 3, 1: longe venustiora omnia in respondendo quam in provocando, Quint. 6, 3, 13.—Sup.: repercutiendi genus venustissimum, Quint. 6, 3, 78: materia, id. 6, 3, 84: lusus, id. 5, 13, 46.—Adv.: vĕnustē, charmingly, gracefully, beautifully: venuste cecidisse, most delightfully, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 4, 2: dicere, Quint. 6, 3, 54: respondere, id. 5, 7, 31: eludere, id. 5, 13, 48: scribere mimiambos, Plin. Ep. 6, 21, 4.— Comp.: Hispanus hunc colorem venustius (adhibuit), Sen. Contr. 1, 1, 20.—Sup.: quibus venustissime Curio respondit, se, etc., Cael. ap. Cic. Fam. 8, 11, 2: omnia venustissime fingere, Quint. 6, 3, 41.

Origins

Proto-Indo-European *-tós Proto-Italic *-tos Latin -tus Latin venustus From venus (“loveliness, charm”) + -tus.

Descendants
  • Catalanvenust
  • Frenchvénuste
  • Italianvenusto
  • Portuguesevenusto
  • Spanishvenusto
proper noun · masculinesecond declension
Venustus2
Venustus m sg (genitive Venustī)
Classical[wɛˈnʊs.tʊs]Ecclesiastical[veˈnus.tus]

Meaning

  1. masculinesingularA Roman cognomen — famously held by
  2. masculinesingularVolusius Venustus, a Roman aristocrat

Declension

declension
formsingularplural
nominativeVenustus—
genitiveVenustī—
dativeVenustō—
accusativeVenustum—
ablativeVenustō—
vocativeVenuste—

Origins

From venustus (“charming, lovely”).

In the Academy Smith's classical dictionaries

Quick answers

What does venustus mean in Latin?
venustus, a adjective, means “charming, friendly, lovely, pleasing, comely, beautiful, elegant; artistic, elegant; affable, elegant, charming”.
How do you pronounce venustus?
In classical Latin, [wɛˈnʊs.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [veˈnus.tus].