LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

venustās

venustās f (genitive venustātis)
Classical[wɛˈnʊs.taːs]Ecclesiastical[veˈnus.tas]

Meaning

  1. loveliness, comeliness, charm, grace, beauty, elegance, attractiveness
    c. 84 BCE – 54 BCE, Catullus, Carmina 86.3

Declension

declension
formsingularplural
nominativevenustāsvenustātēs
genitivevenustātisvenustātum
dativevenustātīvenustātibus
accusativevenustātemvenustātēs
ablativevenustātevenustātibus
vocativevenustāsvenustātēs

vĕnustas, ātis, f. 1. Venus,
I. loveliness, comeliness, charm, grace, beauty, elegance, attractiveness, etc. (syn.: pulchritudo, formositas).
I. Of the body: cum pulchritudinis duo genera sint, quorum in altero venustas sit, in altero dignitas, venustatem muliebrem ducere debemus, dignitatem virilem, Cic. Off. 1, 36, 130; cf. id. ib. 1, 30, 17: venustas et pulchritudo corporis, id. ib. 1, 27, 95: voltus quantam affert tum dignitatem, tum venustatem, id. Or. 18, 60.— Transf., of inanim. things: signa eximiā venustate, Cic. Verr. 2, 4, 3, § 5: Capitolii fastigium illud non venustas sed necessitas ipsa fabricata est, id. de Or. 3, 46, 180: pomorum, Varr. R. R. 1, 59, 2.—
II. Of the mind: homo affluens omni lepore et venustate, Cic. Verr. 2, 5, 54, § 142: (oratoris est) agere cum dignitate ac venustate, id. de Or. 1, 31, 142: dicendi vis egregia, summā festivitate et venustate conjuncta profuit, id. ib. 1, 57, 243: comprobari cum dignitate tum etiam venustate, id. Arch. 12, 31; Quint. 4, 2, 118; 9, 2, 66; 9, 3, 72: verborum, Gell. 17, 20, 6: tui quidem omnes mores ad venustatem valent, Plaut. Mil. 3, 1, 63; cf. id. ib. 3, 1, 54; id. Truc. 4, 2, 4: diem pulchrum et venustatis plenum, pleasantness, pleasure, id. Poen. 1, 2, 44; cf.: quis me fortunatior, venustatisque adeo plenior, Ter. Hec. 5, 4, 8.—Plur.: amoenitates omnium venerum atque venustatum affero, Plaut. Stich. 2, 1, 5; id. Ps. 5, 1, 12.

Origins

Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin venustās From venus (“loveliness”) + -tās.

Quick answers

What does venustās mean in Latin?
venustās, a noun, means “loveliness, comeliness, charm, grace, beauty, elegance, attractiveness”.
What is the genitive of venustās?
The genitive singular is venustātis. venustās is feminine, third declension.
How do you pronounce venustās?
In classical Latin, [wɛˈnʊs.taːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [veˈnus.tas].