noun · femininethird declension
venustās
venustās f (genitive venustātis)
Classical[wɛˈnʊs.taːs]Ecclesiastical[veˈnus.tas]
Meaning
- loveliness, comeliness, charm, grace, beauty, elegance, attractiveness
c. 84 BCE – 54 BCE, Catullus, Carmina 86.3
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | venustās | venustātēs |
| genitive | venustātis | venustātum |
| dative | venustātī | venustātibus |
| accusative | venustātem | venustātēs |
| ablative | venustāte | venustātibus |
| vocative | venustās | venustātēs |
vĕnustas, ātis, f. 1. Venus,
I. loveliness, comeliness, charm, grace, beauty, elegance, attractiveness, etc. (syn.: pulchritudo, formositas).
I. Of the body:
cum pulchritudinis duo genera sint, quorum in altero venustas sit, in altero dignitas, venustatem muliebrem ducere debemus, dignitatem virilem, Cic. Off. 1, 36, 130; cf. id. ib. 1, 30, 17: venustas et pulchritudo corporis, id. ib. 1, 27, 95: voltus quantam affert tum dignitatem, tum venustatem, id. Or. 18, 60.— Transf., of inanim. things: signa eximiā venustate, Cic. Verr. 2, 4, 3, § 5: Capitolii fastigium illud non venustas sed necessitas ipsa fabricata est, id. de Or. 3, 46, 180: pomorum, Varr. R. R. 1, 59, 2.—II. Of the mind:
homo affluens omni lepore et venustate, Cic. Verr. 2, 5, 54, § 142: (oratoris est) agere cum dignitate ac venustate, id. de Or. 1, 31, 142: dicendi vis egregia, summā festivitate et venustate conjuncta profuit, id. ib. 1, 57, 243: comprobari cum dignitate tum etiam venustate, id. Arch. 12, 31; Quint. 4, 2, 118; 9, 2, 66; 9, 3, 72: verborum, Gell. 17, 20, 6: tui quidem omnes mores ad venustatem valent, Plaut. Mil. 3, 1, 63; cf. id. ib. 3, 1, 54; id. Truc. 4, 2, 4: diem pulchrum et venustatis plenum, pleasantness, pleasure, id. Poen. 1, 2, 44; cf.: quis me fortunatior, venustatisque adeo plenior, Ter. Hec. 5, 4, 8.—Plur.: amoenitates omnium venerum atque venustatum affero, Plaut. Stich. 2, 1, 5; id. Ps. 5, 1, 12.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
venustās ātis, f
venus, loveliness, comeliness, charm, grace, beauty, elegance, attractiveness: Antiqua tua, your old fascination, T.: corporis.— Artistic grace, fine taste, art: signa eximiā venustate: fastigium illud non venustas sed necessitas ipsa fabricata est.—Elegance, good taste, gracefulness: homo adfluens omni lepore ac venustate: (oratoris est) agere cum venustate: Quis me venustatis plenior? amiability, T.
Origins
Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin venustās From venus (“loveliness”) + -tās.