adjectivefirst/second-declension adjective
tyrannicus
tyrannicus (feminine tyrannica, neuter tyrannicum, adverb tyrannicē)
Classical[tyˈran.nɪ.kʊs]Ecclesiastical[tiˈran.ni.kus]
Meaning
- adjectivetyrannous, tyrannical
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | tyrannicus | tyrannica | tyrannicum |
| genitive | tyrannicī | tyrannicae | tyrannicī |
| dative | tyrannicō | tyrannicae | tyrannicō |
| accusative | tyrannicum | tyrannicam | tyrannicum |
| ablative | tyrannicō | tyrannicā | tyrannicō |
| vocative | tyrannice | tyrannica | tyrannicum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | tyrannicī | tyrannicae | tyrannica |
| genitive | tyrannicōrum | tyrannicārum | tyrannicōrum |
| dative | tyrannicīs | tyrannicīs | tyrannicīs |
| accusative | tyrannicōs | tyrannicās | tyrannica |
| ablative | tyrannicīs | tyrannicīs | tyrannicīs |
| vocative | tyrannicī | tyrannicae | tyrannica |
tўrannĭcus, a, um, adj., = τυραννικός,
I. tyrannous, tyrannical:
tetrum facinus, crudele, nefarium, tyrannicum, Auct. Her. 2, 30, 49: leges, Cic. Leg. 1, 15, 42: ira, Sen. Ben. 1, 11, 2: crudelitas, Just. 16, 4, 11: dominatio, id. 16, 4, 16: vitia, id. 21, 5, 9: regia et paene tyrannica facere, Eutr. 6, 25.—Adv.: tўrannĭcē, tyrannically: ea quae regie seu potius tyrannice statnit, Cic. Verr. 2, 3, 48, § 115.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
tyrannicus adj.
, τυραννικός, arbitrary, despotic, tyrannical: interdicta: leges.
Origins
From Ancient Greek τυραννικός (turannikós).
Descendants
- Catalantirànic
- Englishtyrannic
- Frenchtyrannique
- Italiantirannico
- Occitantirannic
- Portuguesetirânico
- Romaniantiranic
- Spanishtiránico
- Galiciantiránico
In English words that came into English from tyrannicus
- tyrannicaltyrannicus