noun · masculinefirst declension
tyrannicīda
tyrannicīda m (genitive tyrannicīdae)
Classical[ty.ran.nɪˈkiː.da]Ecclesiastical[ti.ran.niˈt͡ʃiː.da]
Meaning
- one who kills a tyrant, an assassin
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | tyrannicīda | tyrannicīdae |
| genitive | tyrannicīdae | tyrannicīdārum |
| dative | tyrannicīdae | tyrannicīdīs |
| accusative | tyrannicīdam | tyrannicīdās |
| ablative | tyrannicīdā | tyrannicīdīs |
| vocative | tyrannicīda | tyrannicīdae |
tўrannĭcīda, ae, m. tyrannus-caedo,
I. a killer of a tyrant, a tyrannicide, Sen. Ira, 2, 23, 1; Plin. 7, 23, 23, § 87; Suet. Tib. 4; id. Vit. Luc.; Quint. 5, 10, 36; 5, 10, 59; 7, 3, 7; 7, 7, 2; 7, 7, 5; Tac. Or. 35.
Origins
From tyrannus (“tyrant”) + -cīda.
In English words that came into English from tyrannicīda
- tyrannicidetyrannicīda