verbfirst conjugation
tranquillō1
tranquillō (present infinitive tranquillāre, perfect active tranquillāvī, supine tranquillātum)
Classical[traŋˈkʷɪl.loː]Ecclesiastical[traŋˈkʷil.lo]
Meaning
- to (make) calm or still,
- to compose, tranquillize or tranquillise, calm (down)
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | tranquillō | tranquillābam | tranquillābō | tranquillāvī | tranquillāveram | tranquillāverō tranquillārō |
| 2nd sg. | tranquillās | tranquillābās | tranquillābis | tranquillāvistī tranquillāstī | tranquillāverās tranquillārās | tranquillāveris |
| 3rd sg. | tranquillat | tranquillābat | tranquillābit | tranquillāvit | tranquillāverat tranquillārat | tranquillāverit tranquillārit |
| 1st pl. | tranquillāmus | tranquillābāmus | tranquillābimus | tranquillāvimus | tranquillāverāmus | tranquillāverimus tranquillārimus |
| 2nd pl. | tranquillātis | tranquillābātis | tranquillābitis | tranquillāvistis tranquillāstis | tranquillāverātis tranquillārātis | tranquillāveritis tranquillāritis |
| 3rd pl. | tranquillant | tranquillābant | tranquillābunt | tranquillāvērunt tranquillāvēre, tranquillārunt | tranquillāverant tranquillārant | tranquillāverint tranquillārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | tranquillem | tranquillārem | tranquillāverim tranquillārim | tranquillāvissem tranquillāssem |
| 2nd sg. | tranquillēs | tranquillārēs | tranquillāverīs | tranquillāvissēs tranquillāssēs |
| 3rd sg. | tranquillet | tranquillāret | tranquillāverit tranquillārit | tranquillāvisset tranquillāsset |
| 1st pl. | tranquillēmus | tranquillārēmus | tranquillāverīmus tranquillārīmus | tranquillāvissēmus tranquillāssēmus |
| 2nd pl. | tranquillētis | tranquillārētis | tranquillāverītis tranquillārītis | tranquillāvissētis tranquillāssētis |
| 3rd pl. | tranquillent | tranquillārent | tranquillāverint tranquillārint | tranquillāvissent tranquillāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | tranquillor | tranquillābar | tranquillābor |
| 2nd sg. | tranquillāris tranquillāre | tranquillābāris tranquillābāre | tranquillāberis tranquillābere |
| 3rd sg. | tranquillātur | tranquillābātur | tranquillābitur |
| 1st pl. | tranquillāmur | tranquillābāmur | tranquillābimur |
| 2nd pl. | tranquillāminī | tranquillābāminī | tranquillābiminī |
| 3rd pl. | tranquillantur | tranquillābantur | tranquillābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | tranquiller | tranquillārer |
| 2nd sg. | tranquillēris tranquillēre | tranquillārēris tranquillārēre |
| 3rd sg. | tranquillētur | tranquillārētur |
| 1st pl. | tranquillēmur | tranquillārēmur |
| 2nd pl. | tranquillēminī | tranquillārēminī |
| 3rd pl. | tranquillentur | tranquillārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | tranquillā | tranquillāre |
| pres. 2nd pl. | tranquillāte | tranquillāminī |
| fut. 2nd sg. | tranquillātō | tranquillātor |
| fut. 3rd sg. | tranquillātō | tranquillātor |
| fut. 2nd pl. | tranquillātōte | — |
| fut. 3rd pl. | tranquillantō | tranquillantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | tranquillāre | tranquillārī |
| perfect infinitive | tranquillāvisse tranquillāsse | tranquillātum esse |
| future infinitive | tranquillātūrum esse | tranquillātum īrī |
| present participle | tranquillāns | — |
| perfect participle | — | tranquillātus tranquillāta, tranquillātā, tranquillātae, tranquillātam, tranquillātārum, tranquillātās, tranquillātī, tranquillātōrum, tranquillātōs |
| future participle | tranquillātūrus tranquillātūra, tranquillātūrā, tranquillātūrae, tranquillātūram, tranquillātūrārum, tranquillātūrās, tranquillātūre, tranquillātūrī, tranquillātūrīs, tranquillātūrō, tranquillātūrōrum, tranquillātūrōs, tranquillātūrum | tranquillandus tranquillanda, tranquillandā, tranquillandae, tranquillandam, tranquillandārum, tranquillandās, tranquillande, tranquillandīs, tranquillandōrum, tranquillandōs |
gerundtranquillandī, tranquillandō, tranquillandumsupinetranquillātum, tranquillātū
tranquillo, āvi, 1, v. a. tranquillus,
I. to make calm or still, to calm, still.
I. Lit. (very rare;
syn. sereno): mare tranquillatur oleo, Plin. 2, 103, 106, § 234. —II. Trop., to calm, compose, tranquillize (class.):
ut aut perturbentur animi aut tranquillentur, Cic. Top. 26, 98: animos, id. Fin. 1, 16, 50: tranquillatis rebus Romanis, Nep. Att. 4, 5: quid pure tranquillet, honos an dulce lucellum, Hor. Ep. 1, 18, 102.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
tranquillō —, ātus, āre
tranquillus, to make calm, calm, still, compose, tranquillize : animos: tranquillatis rebus Romanis, when order was restored at Rome , N.: Quid pure tranquillet, honos an dulce lucellum, H.
Origins
From tranquillus (“quiet, calm, still, tranquil”).