LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

tranquillō1

tranquillō (present infinitive tranquillāre, perfect active tranquillāvī, supine tranquillātum)
Classical[traŋˈkʷɪl.loː]Ecclesiastical[traŋˈkʷil.lo]

Meaning

  1. to (make) calm or still,
  2. to compose, tranquillize or tranquillise, calm (down)

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.tranquillōtranquillābamtranquillābōtranquillāvītranquillāveramtranquillāverō
tranquillārō
2nd sg.tranquillāstranquillābāstranquillābistranquillāvistī
tranquillāstī
tranquillāverās
tranquillārās
tranquillāveris
3rd sg.tranquillattranquillābattranquillābittranquillāvittranquillāverat
tranquillārat
tranquillāverit
tranquillārit
1st pl.tranquillāmustranquillābāmustranquillābimustranquillāvimustranquillāverāmustranquillāverimus
tranquillārimus
2nd pl.tranquillātistranquillābātistranquillābitistranquillāvistis
tranquillāstis
tranquillāverātis
tranquillārātis
tranquillāveritis
tranquillāritis
3rd pl.tranquillanttranquillābanttranquillābunttranquillāvērunt
tranquillāvēre, tranquillārunt
tranquillāverant
tranquillārant
tranquillāverint
tranquillārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.tranquillemtranquillāremtranquillāverim
tranquillārim
tranquillāvissem
tranquillāssem
2nd sg.tranquillēstranquillārēstranquillāverīstranquillāvissēs
tranquillāssēs
3rd sg.tranquillettranquillārettranquillāverit
tranquillārit
tranquillāvisset
tranquillāsset
1st pl.tranquillēmustranquillārēmustranquillāverīmus
tranquillārīmus
tranquillāvissēmus
tranquillāssēmus
2nd pl.tranquillētistranquillārētistranquillāverītis
tranquillārītis
tranquillāvissētis
tranquillāssētis
3rd pl.tranquillenttranquillārenttranquillāverint
tranquillārint
tranquillāvissent
tranquillāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.tranquillortranquillābartranquillābor
2nd sg.tranquillāris
tranquillāre
tranquillābāris
tranquillābāre
tranquillāberis
tranquillābere
3rd sg.tranquillāturtranquillābāturtranquillābitur
1st pl.tranquillāmurtranquillābāmurtranquillābimur
2nd pl.tranquillāminītranquillābāminītranquillābiminī
3rd pl.tranquillanturtranquillābanturtranquillābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.tranquillertranquillārer
2nd sg.tranquillēris
tranquillēre
tranquillārēris
tranquillārēre
3rd sg.tranquillēturtranquillārētur
1st pl.tranquillēmurtranquillārēmur
2nd pl.tranquillēminītranquillārēminī
3rd pl.tranquillenturtranquillārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.tranquillātranquillāre
pres. 2nd pl.tranquillātetranquillāminī
fut. 2nd sg.tranquillātōtranquillātor
fut. 3rd sg.tranquillātōtranquillātor
fut. 2nd pl.tranquillātōte—
fut. 3rd pl.tranquillantōtranquillantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivetranquillāretranquillārī
perfect infinitivetranquillāvisse
tranquillāsse
tranquillātum esse
future infinitivetranquillātūrum essetranquillātum īrī
present participletranquillāns—
perfect participle—tranquillātus
tranquillāta, tranquillātā, tranquillātae, tranquillātam, tranquillātārum, tranquillātās, tranquillātī, tranquillātōrum, tranquillātōs
future participletranquillātūrus
tranquillātūra, tranquillātūrā, tranquillātūrae, tranquillātūram, tranquillātūrārum, tranquillātūrās, tranquillātūre, tranquillātūrī, tranquillātūrīs, tranquillātūrō, tranquillātūrōrum, tranquillātūrōs, tranquillātūrum
tranquillandus
tranquillanda, tranquillandā, tranquillandae, tranquillandam, tranquillandārum, tranquillandās, tranquillande, tranquillandīs, tranquillandōrum, tranquillandōs
gerundtranquillandī, tranquillandō, tranquillandumsupinetranquillātum, tranquillātū

tranquillo, āvi, 1, v. a. tranquillus,
I. to make calm or still, to calm, still.
I. Lit. (very rare; syn. sereno): mare tranquillatur oleo, Plin. 2, 103, 106, § 234. —
B. Transf.: vultum, i. e. to clear up, brighten, Plaut. Capt. 1, 2, 21.—
II. Trop., to calm, compose, tranquillize (class.): ut aut perturbentur animi aut tranquillentur, Cic. Top. 26, 98: animos, id. Fin. 1, 16, 50: tranquillatis rebus Romanis, Nep. Att. 4, 5: quid pure tranquillet, honos an dulce lucellum, Hor. Ep. 1, 18, 102.

Origins

From tranquillus (“quiet, calm, still, tranquil”).

adverb
tranquillō2
tranquillō (comparative tranquillius, superlative tranquillissimē)
Classical[traŋˈkʷɪl.loː]Ecclesiastical[traŋˈkʷil.lo]

Meaning

  1. quietly, without disturbance

tranquillō, adv., v. tranquillus, I. b. and II. b.

Origins

From tranquillus (“quiet, calm, still, tranquil”).

Quick answers

What does tranquillō mean in Latin?
tranquillō, a verb, means “to (make) calm or still,; to compose, tranquillize or tranquillise, calm (down)”.
What are the principal parts of tranquillō?
tranquillō, tranquillāre, tranquillāvī, tranquillātum (first conjugation).
How do you pronounce tranquillō?
In classical Latin, [traŋˈkʷɪl.loː]; in ecclesiastical (church) Latin, [traŋˈkʷil.lo].