noun · masculinethird declension
tīrō1
tīrō m (genitive tīrōnis)
Classical[ˈtiː.roː]Ecclesiastical[ˈtiː.ro]
Meaning
- Romanrecruit
- apprentice (one that is young in age)
- beginner, novice, tyro, neophyte, freshman, greenhorn
Latīnē defined in Latin in our graded readers
mīles novustīrō -ōnis (m) — in IVLIANVS I: Gallia, ch. 7 and IVLIANVS II: Imperium, ch. 10
recruit
tīrō -ōnis (m) — in De Bello Gallico III
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | tīrō tīrunculus | tīrōnēs tīrunculī |
| genitive | tīrōnis tīrunculī | tīrōnum tīrunculōrum |
| dative | tīrōnī tīrunculō | tīrōnibus tīrunculīs |
| accusative | tīrōnem tīrunculum | tīrōnēs tīrunculōs |
| ablative | tīrōne tīrunculō | tīrōnibus tīrunculīs |
| vocative | tīrō tīruncule | tīrōnēs tīrunculī |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- tirones
- recruits.
- rudem, tironem ac rudem (opp. exercitatum) esse in dicendo
- to be an inexperienced speaker.
tīro, ōnis, m.; in milit. lang.,
I. a newly-levied soldier, a young soldier, recruit.
I. Lit.:
aetas tironum, Cic. Tusc. 2, 16, 38: legio tironum, Caes. B. C. 3, 28; 3, 29; 3, 34; Auct. B. Afr. 31, 7; Suet. Tib. 42; id. Ner. 19; id. Vit. 15.—Trop.: multaque tironi non patienda feret (opp. vetus miles), Ov. A. A. 3, 566.—Esp., in appos. like an adj.: tirones milites (opp. veterani), Cic. Phil. 11, 15, 39: miles, Auct. B. Afr. 16, 1: exercitus, Cic. Fam. 7, 3, 2; Liv. 21, 39, 3; 21, 43, 14.—II. Transf., in gen., a beginner, tiro in any thing:
nullā in re tiro ac rudis, Cic. de Or. 1, 50, 218: provinciae rudis et tiro, Cic. Verr. 2, 2, 6, § 17: homo non aetate sed usu forensi atque exercitatione tiro, id. Div. in Caecil. 15, 47; id. Rosc. Am. 6, 17: in scholis exercitati, tirones in foro, Quint. 2, 10, 9: deductus in forum tiro, as a young man, after putting on the toga virilis, Suet. Ner. 7; Plin. 8, 48, 74, § 194; Ov. F. 3, 787: tirones gladiatorum, Suet. Caes. 26; for which, adject.: tirones gladiatores, Auct. B. Afr. 71, 1.—Of animals: ut tironem (bovem) cum veterano adjungant, Varr. R. R. 1, 20, 2.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
tīrō ōnis, m
—In the army, a newly levied soldier, young soldier, recruit: legio tironum, Cs.: cum essem tiro in eius exercitu: tirones milites (opp. veterani): exercitu a Manlio accepto tirone, L.: Multaque tironi non patienda feret (opp. vetus miles), O.—A beginner, tiro: nullā in re: homo non aetate sed usu forensi tiro, inexperienced: qui ante hanc pugnam tiro esset.—A youth assuming the toga, young man beginning life, O.
Origins
Unknown. Ostler 2007 suggests a borrowing from an unattested Etruscan term; García-Hernández 2025 proposes a far-fetched derivation from Latin triō, with the original meaning of "young ox", that later changed into its primary meaning, "novice".
Descendants
- Catalantiró
- Englishtyro
- Italiantirone
- Hebrewטירון
In English words that came into English from tīrō
- tyrotyro
- tirociniumtirocinium
- tyrocinytirocinium
- tyronetīrō