noun · neutersecond declension
tīrōcinium
tīrōcinium n (genitive tīrōciniī or tīrōcinī)
Classical[tiː.roːˈkɪ.ni.ũː]Ecclesiastical[ti.roˈt͡ʃiː.ni.um]
Meaning
- apprenticeship, tyrociny
- first military service, first campaign, recruitment
- broadlymilitary inexperience
- metonymicallynew recruits, raw forces (collectively)
- figurativelyfirst attempt (at anything)
Latīnē defined in Latin in our graded readers
prīma disciplīna mīlitistīrōcinium -ī (n) — in IVLIANVS I: Gallia, ch. 7
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | tīrōcinium | tīrōcinia |
| genitive | tīrōciniī tīrōcinī | tīrōciniōrum |
| dative | tīrōciniō | tīrōciniīs |
| accusative | tīrōcinium | tīrōcinia |
| ablative | tīrōciniō | tīrōciniīs |
| vocative | tīrōcinium | tīrōcinia |
tīrōcĭnĭum, ii, n. tiro.
I. Lit.
A. In milit. lang., the first military service or first campaign of a young soldier, military rawness or inexperience, = rudimentum (perh. not ante-Aug.):
juvenis, Liv. 39, 47, 3: propter exercitūs paucitatem et tirocinium, Auct. B. Afr. 31, 6: aetatis infirmitas aut militiae tirocinium, Val. Max. 5, 4, 2: tirocinii rudimenta deponere, Just. 9, 1, 8. —In plur.: si non solum tirocinia, verum et incunabula in ipsis castris posuissent, Just. 12, 4, 6; Flor. 2, 3.—B. Concr., the young troops, raw forces, recruits:
contemptum tirocinium, Liv. 40, 35, 12.—II. Transf., in gen., the first beginning of any thing, the first trial, attempt, or essay:
si in L. Paulo accusando tirocinium ponere et documentum eloquentiae dare voluit, Liv. 45, 37, 3 Weissenb. ad loc.; cf.: nec differendum est tirocinium in senectutem, Quint. 12, 6, 3; and: tirocinii metum transire, id. 12, 6, 7: filios suo quemque tirocinio deducere in forum, i. e. after putting on the toga virilis, Suet. Aug. 26: dies tirocinii, id. Tib. 54: togam sumpsit barbamque posuit, sine ullo honore, qualis contigerat tirocinio fratrum ejus, id. Calig. 10.—Of inanim. things: navium, i. e. their first voyage, Plin. 24, 7, 26, § 41.—B. Inexperience:
senatus cum simul et tirocinio et perturbatione juvenis moveretur, Liv. 39, 47, 3: nec tirocinio peccet, Manil. 1, 189.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
tīrōcinium ī, n
tiro.—In the army, a soldier's first service, military inexperience . senatus cum simul et tirocinio et perturbatione iuvenis moveretur, L.— Young troops, raw forces, recruits : contemptum tirocinium, L.— A beginning, rudimentary effort, pupilage : in L. Paulo accusando tirocinium ponere, L.
Origins
Proto-Indo-European *keh₂n- Proto-Indo-European *kh₂néti Proto-Italic *kanō Latin canō Latin -cinor Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -iusnom. Latin -ium Latin tīrōcinium From tīrō (“recruit, beginner, novice”) + -cinor (“to be a...”, suffix forming verbs) + -ium (suffix forming abstract nouns).
Descendants
- Catalantirocini
- Englishtirocinium
In English words that came into English from tīrōcinium
- tirociniumtīrōcinium
- tyrocinytīrōcinium