adjectivefirst/second-declension adjective
timidus
timidus (feminine timida, neuter timidum, comparative timidior)
Classical[ˈtɪ.mɪ.dʊs]Ecclesiastical[ˈtiː.mi.dus]
Mille Verba core vocabulary
Meaning
- adjectivefearful, afraid, apprehensive, timid
- adjectivecowardly
Latīnē defined in Latin in our graded readers
quī facile timet.timidus -a -um — in Mille Verba, Animus et Adfectūs
plēnus timōristimid, fearful
timidus -a -um — in De Bello Gallico I, ch. 18 and De Bello Gallico II, ch. 12
quī facile timettimidus -a -um — in Evangelium secundum Matthaeum, ch. 6
quī timet, pavidustimidus -a -um — in Evangelium secundum Marcum, ch. 7
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | timidus | timida | timidum |
| genitive | timidī | timidae | timidī |
| dative | timidō | timidae | timidō |
| accusative | timidum | timidam | timidum |
| ablative | timidō | timidā | timidō |
| vocative | timide | timida | timidum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | timidī | timidae | timida |
| genitive | timidōrum | timidārum | timidōrum |
| dative | timidīs | timidīs | timidīs |
| accusative | timidōs | timidās | timida |
| ablative | timidīs | timidīs | timidīs |
| vocative | timidī | timidae | timida |
tĭmĭdus, a, um, adj. timeo,
I. fearful, afraid, faint-hearted, cowardly, timid (opp. audax; cf.: pavidus, trepidus, iners, ignavus): timido metu refugere, Enn. ap. Cic. de Or. 3, 58, 218; id. ap. Fin. 5, 11, 31 (Trag. v. 46 Vahl.); cf.:
nimium me timidum fuisse confiteor, Cic. Sest. 16, 36: se timidum atque ignavum judicari, id. Fam. 11, 18, 1: timidus ac tremens, id. Pis. 30, 74: imbelles timidique, id. Off. 1, 24, 83: timidus imperitusque, id. Caecin. 7, 18: timidus in labore militari, id. Fam. 1, 17, 1: non timidus ad mortem, id. Fin. 2, 20, 63 et saep.: timidus animus, humilis, demissus fractusque, id. Off. 3, 32, 115: spes, Ov. H. 16, 375: amor, id. ib. 18 (19), 172: fides, id. M. 9, 792: manus, id. Tr. 2, 228: tergum, Hor. C. 3, 2, 16: navis, Ov. F. 1, 4: timido cursu Fugit, id. M. 1, 525: preces, id. Tr. 5, 8, 28: pro cauto timidus accipitur, Sen. Ep. 45, 7: in bello fortis, in foro timidus, id. ib. 120, 9.— In a good sense = cautus, cautious: mater timidi non solet flere, Nep. Thras. 2, 3.— Comp.: adversis mediocribus timidiores, Hirt. B. G. 8, 13: nihil timidius columbā, Varr. R. R. 3, 7, 3: timidiora mandata videbantur, quam, etc., Cic. Fam. 11, 18, 1. — Sup.: timidissime Phineu, Ov. M. 5, 224: turba, columbae, id. A. A. 1, 117.—(b). With inf. (poet.):
Codrus pro patriā non timidus mori, Hor. C. 3, 19, 2: non timidus pro patriā perire, id. ib. 4, 9, 52: agitare aprum, Sil. 16, 575.—(g). With gen. (poet. and in postAug. prose):
timidus procellae, Hor. A. P. 28; so, deorum, Ov. M. 5, 100: animalia timida lucis, that shun the light, i. e. remote from the light, dark, Sen. Vit. Beat. 20, 6: timidum doloris ac mortis, Lact. 3, 26. — Hence, adv.: tĭmĭdē, fearfully, timidly: timide (opp. fidenter), Cic. Div. 2, 31, 67: timide aliquid facere, id. Tusc. 2, 23, 55: dicere, id. Planc. 10, 24: timide vel potius verecunde, id. Fin. 5, 2, 6; id. Quint. 16, 51; id. Sull. 29, 80; Caecin. ap. Cic. Fam. 6, 7, 3; Caes. B. G. 3, 25; id. B. C. 1, 19; Hor. A. P. 171; Ov. M. 1, 746; Plin. Ep. 1, 8, 2; Sen. Hippol. 393.—Comp.: timidius dicere, Cic. Caecin. 27, 77: cum omnia trepidantius timidiusque ageret, Caes. B. C. 1, 19.—Sup.: quod timidissime dicendum est, Quint. 11, 1, 77.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
timidus adj. with comp. and sup.
2 TEM-, fearful, afraid, faint-hearted, cowardly, timid : refugere timido metu: nimium me timidum fuisse confiteor: non timidus ad mortem: spes, O.: tergum, H.: timido cursu Fugit, O.: mater timidi flere non solet, i. e. cautious , N.: timidiora mandata videbantur, quam, etc.: timidissime Phineu, O.: timidissima turba, columbae, O.: pro patriā non timidus mori, H.: timidus procellae, H.: deorum, O.—Plur m . as subst: timidos atque supplices odisse, cowards .
Origins
Proto-Indo-European *dʰeh₁-der. Proto-Italic *-iðos Latin -idus Latin timidus From timeō (“to fear”) + -idus.
Descendants
- Catalantímid
- Englishtimid
- Frenchtimide
- Italiantimido
- Occitantimid
- Portuguesetímido
- Romaniantimid
- Spanishtímido
- Galiciantímido
- Normantînmide