timor
Meaning
- masculinefear, dread
Dēgenerēs animōs timor arguit. [...].
“Fear reveals ignoble souls.” (Dido is implying the opposite: Aeneas is fearless.)29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 4.13Quī colitur, et amātur: nōn potest amor cum timōre miscērī.
Whoever is honored is also loved: love cannot be mixed with fear.c. 4 BCE – 65 CE, Seneca Minor, Epistulae Morales ad Lucilium 47.18 - masculinepoeticawe, reverence
Latīnē defined in Latin in our graded readers
quod sentīmus in perīculō; timōre pallēmus.Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Vereri · Timere · Metuere · Spes · Fiducia · Timor · Timiditas · Ignavia · Formido · Horror
1. Vereri (ὁρᾶν?) like αἰδεῖσθαι, has its foundation in what is strikingly venerable; metuere and timere, like δεῖσαι; and φοβεῖσθαι, in the threatening danger of an object. The timens and metuens fear the danger; the verens, the disgrace and shame. Cic. Phil. xii. 12. Quid? veteranos non veremur? nam timeri ne ipsi quidem volunt. Sen. 11, 37. Metuebant eum servi, verebantur liberi, carum omnes habebant. Liv. xxxix. 37. Veremur quidem vos Romani et si ita vultis etiam timemus. Afran. ap. Gell. xv. 13. Ubi malunt metui, quam vereri se ab suis. Senec. Ir. iii. 32. Quibusdam timeamus irasci, quibusdam vereamur. 2. Metus (ματᾶν) is fear, only as the anticipation of an impending evil, and reflection upon it, the apprehension that proceeds from foresight and prudence, like δέος, synonymously with cautio; whereas timor (from τρέμω), the fear that proceeds from cowardice and weakness. Or, metus is an intellectual notion; fear, as from reflection, in opp. to spes; for instances, see Cic. Verr. ii. 54. Off. ii. 6. Liv. xxx. 9. Suet. Aug. 25. Tac. H. i. 18. Ann. ii. 12, 38. Sen. Ep. 5. Suet. Aug. 5. Cels. ii. 6. Curt. viii. 6:—whereas timor is a moral notion, fear as a feeling, in opp. to fiducia, animus. Cic. Divin. ii. 31. Att. v. 20. Rull. i. 8. Sallust. Jug. ii. 3. Tac. Hist. ii. 80. Plin. Ep. v. 17. 3. In the like manner are spes, hope, and fiducia, confidence, distinguished. Sen. Ep. 16. Jam de te spem habeo, nondum fiduciam. Tac. Agr. 2. Nec spem modo ac votum securitas publica, sed ipsius voti fiduciam ac robur assumpserit. Suet. Cl. 10. Aliquanto minore spe quam fiducia. Liv. x. 25. Curt. ix. 4, 25. 4. Timor denotes fear, as a temporary state; timiditas, fearfulness, as an habitual quality, which is connected with ignavia, as a more precise expression for the more general feeling. Lactant. iii. 17. Epicurus . . . ignavum prohibet accedere ad rem publicam, pigrum exercere, timidum militare. Ignavia is inaptitude for any noble action, and particularly for deeds of valor; timiditas is, under certain circumstances, excusable; ignavia is absolutely blamable. 5. Metus and timor have their foundation in reflection, whereby a person is made clearly aware of the object and ground of his apprehension; whereas horror and formido is an immediate feeling, which overpowers the understanding by the dreadful image of the nearness of some horrid object, and can give no account of the ground of its fear; formido (fremere) expresses this state immediately as a state of mind, like ὀῤῥωδία; whereas horror (χέρσος) as the bodily expression of this state, by the hair standing on end, the eyes wildly staring, etc., like φρίκη. Tac. H. iv. 45. Metus per omnes ac præcipua Germanici militis formido. (ii. 190.)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | timor | timōrēs |
| genitive | timōris | timōrum |
| dative | timōrī | timōribus |
| accusative | timōrem | timōrēs |
| ablative | timōre | timōribus |
| vocative | timor | timōrēs |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- in timore esse, versari
- to be in fear.
- abicere, omittere timorem
- to banish one's fears.
- in timorem venire, pervenire
- to become frightened.
- timor aliquem occupat (B. G. 1. 39)
- fear comes upon some one.
- timorem, terrorem alicui inicere, more strongly incutere
- to inspire fear, terror.
metus, horror, formido, timiditas, pavor): definiunt timorem metum mali appropinquantis, Cic. Tusc. 4, 8, 19: metus ac timor, Cic. Verr. 2, 4, 19, § 41: timor praepedit dicta linguae, Plaut. Cas. 3, 5, 25: timore torpeo, id. Truc. 4, 3, 50: prae timore in genua concidit, id. Rud. 1, 2, 85; id. Cist. 4, 2, 45: in timorem dabo militarem advenam, id. Ps. 4, 1, 19: animus timore Obstipuit, Ter. Ad. 4, 4, 4: magno timore sum, Cic. Att. 5, 14, 2; id. Fin. 2, 10, 30: cruciatu timoris angi, id. Off. 2, 7, 25: amici nostri, timore de nobis afficiuntur, id. Fam. 11, 2, 3: res quae mihi facit timorem, id. ib. 10, 18, 2: timore perterritus, id. Div. 1, 28, 58; so Caes. B. G. 1, 22; 1, 23: huc accedit summus timor, Cic. Rosc. Am. 4, 9: haec sunt in judicum animis ... oratione molienda, amor, odium ... spes, laetitia, timor, molestia, id. de Or. 2, 51, 206: timor incutitur ex ipsorum periculis, id. ib. 2, 51, 209: timor omnem exercitum occupavit, Caes. B. G. 1, 39; cf. Cic. Rep. 1, 16, 25: Parthis timor injectus est, id. Att. 5, 20, 3; id. Agr. 1, 8, 23; Caes. B. G. 7, 55: alicui timorem deicere, Cic. Rep. 1, 15, 24: hunc mihi timorem eripe, id. Cat. 1, 7, 18: ades animo et omitte timorem, id. Rep. 6, 10, 10: timorem abicere, id. Fam. 11, 21, 4: timore sublato, Caes. B. G. 6, 23; cf.: omni timore deposito, Brut. ap. Cic. Fam. 11, 23, 1: ut se ex maximo timore colligerent, Caes. B. C. 3, 65: ea (aestas), quae sequitur, magno est in timore, i. e. occasions great apprehension, Cic. Fam. 2, 10, 4: numquam fidele consilium daturus timor, Sen. Ben. 7, 26, 5. — With ne: ubi timor est, ne auctumnalis satio hiemis gelicidiis peruratur, Col. 11, 3, 63; so Verg. A. 6, 352; Liv. 6, 28, 8.—With acc. and inf.: in timore civitas fuit, obsides captivosque Poenorum ea moliri, Liv. 32, 26, 16: subest ille timor ne dignitatem quidem posse retineri, Cic. de Or. 2, 82, 334.— With in and abl.: cum major a Romanis metus timorem a principibus suis vicisset, Liv. 45, 26, 7.—With gen. of the thing feared: belli magni timor impendet, Cic. Fam. 2, 7, 4; so, vituperationis non injustae, id. Rep. 5, 4, : repentinae incursionis, Caes. B. G. 6, 23: mortis, Lucr. 5, 1180; Ov. M. 7, 604.—In plur., Cic. Rep. 1, 44, 68; Lucr. 2, 45; 5, 46; Cat. 64, 99; Hor. C. 1, 37, 15; id. Ep. 1, 4, 12.—divum, Lucr. 5, 1223: quod hominibus perturbatis inanem religionem timoremque dejecerat, Cic. Rep. 1, 15, 24: deorum, Hor. S. 2, 3, 295: sacer, Sil. 3, 31: primus in orbe deos fecit timor, Stat. Th. 3, 661.—audaci tu timor esse potes, Prop. 3, 7, 28 (4, 6, 70): Cacus Aventinae timor, Ov. F. 1, 551; cf. id. M. 3, 291; 10, 29; 12, 612: magnus uterque timor latronibus, Hor. S. 1, 4, 67; Plin. 8, 32, 50, § 119. — ratis, tot gracili ligno complexa timores, Stat. S. 3, 2, 80.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
Proto-Indo-European *-os Proto-Indo-European *-s Proto-Indo-European *-ōs Proto-Italic *-ōs Latin -or Latin timor From timeō (“to fear”) + -or.
- Catalantemor
- Italiantimore
- Italiantemore
- Occitantemor
- Portuguesetemor
- Romaniantemoare
- Spanishtemor
- Albaniantmerr
- Aromaniantimoari
- Friuliantimôr