LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

timōrātus

timōrātus (feminine timōrāta, neuter timōrātum)
Classical[tɪ.moːˈraː.tʊs]Ecclesiastical[ti.moˈraː.tus]

Meaning

  1. EcclesiasticalLatinadjectivedevout, God-fearing

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativetimōrātustimōrātatimōrātum
genitivetimōrātītimōrātaetimōrātī
dativetimōrātōtimōrātaetimōrātō
accusativetimōrātumtimōrātamtimōrātum
ablativetimōrātōtimōrātātimōrātō
vocativetimōrātetimōrātatimōrātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativetimōrātītimōrātaetimōrāta
genitivetimōrātōrumtimōrātārumtimōrātōrum
dativetimōrātīstimōrātīstimōrātīs
accusativetimōrātōstimōrātāstimōrāta
ablativetimōrātīstimōrātīstimōrātīs
vocativetimōrātītimōrātaetimōrāta

tĭmōrātus, a, um, adj. timor,
I. full of reverence towards God, devout, Vulg. Luc. 2, 25 (transl. of the Gr. εὐλαβής); id. Act. 8, 2; Hier. in Isa. 14, 50, 10.

Origins

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-tós Proto-Indo-European *-eh₂tos Proto-Italic *-ātos Latin -ātus Latin timōrātus From timor (“fear”) + -ātus.

Quick answers

What does timōrātus mean in Latin?
timōrātus, a adjective, means “devout, God-fearing”.
How do you pronounce timōrātus?
In classical Latin, [tɪ.moːˈraː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ti.moˈraː.tus].