adjectivefirst/second-declension adjective
timōrātus
timōrātus (feminine timōrāta, neuter timōrātum)
Classical[tɪ.moːˈraː.tʊs]Ecclesiastical[ti.moˈraː.tus]
Meaning
- EcclesiasticalLatinadjectivedevout, God-fearing
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | timōrātus | timōrāta | timōrātum |
| genitive | timōrātī | timōrātae | timōrātī |
| dative | timōrātō | timōrātae | timōrātō |
| accusative | timōrātum | timōrātam | timōrātum |
| ablative | timōrātō | timōrātā | timōrātō |
| vocative | timōrāte | timōrāta | timōrātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | timōrātī | timōrātae | timōrāta |
| genitive | timōrātōrum | timōrātārum | timōrātōrum |
| dative | timōrātīs | timōrātīs | timōrātīs |
| accusative | timōrātōs | timōrātās | timōrāta |
| ablative | timōrātīs | timōrātīs | timōrātīs |
| vocative | timōrātī | timōrātae | timōrāta |
tĭmōrātus, a, um, adj. timor,
I. full of reverence towards God, devout, Vulg. Luc. 2, 25 (transl. of the Gr. εὐλαβής); id. Act. 8, 2; Hier. in Isa. 14, 50, 10.
Origins
Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-tós Proto-Indo-European *-eh₂tos Proto-Italic *-ātos Latin -ātus Latin timōrātus From timor (“fear”) + -ātus.