LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

temerārius

temerārius (feminine temerāria, neuter temerārium)
Classical[tɛ.mɛˈraː.ri.ʊs]Ecclesiastical[te.meˈraː.ri.us]
temerārie sg. voc. m.

Meaning

  1. adjectiveaccidental
  2. adjectivecasual, rash, heedless
  3. adjectivereckless

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativetemerāriustemerāriatemerārium
genitivetemerāriītemerāriaetemerāriī
dativetemerāriōtemerāriaetemerāriō
accusativetemerāriumtemerāriamtemerārium
ablativetemerāriōtemerāriātemerāriō
vocativetemerārietemerāriatemerārium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativetemerāriītemerāriaetemerāria
genitivetemerāriōrumtemerāriārumtemerāriōrum
dativetemerāriīstemerāriīstemerāriīs
accusativetemerāriōstemerāriāstemerāria
ablativetemerāriīstemerāriīstemerāriīs
vocativetemerāriītemerāriaetemerāria

tĕmĕrārĭus, a, um, adj. temere.
I. That happens by chance, accidental, casual (so very rare; cf. fortuitus): sed quid hoc, quod picus ulmum tundit? hau temerarium'st, Plaut. As. 2, 1, 14: non temerarium est, ubi dives blande appellat pauperem, id. Aul. 2, 2, 7: quaestus temerarius incertusque, Fest. s. v. navalis scriba, p. 169 Müll.; tributum temerarium, id. p. 364, b, ib.; cf. Becker, Antiq. 3, 2, p. 129 sq. —
II. Rash, heedless, thoughtless, imprudent, inconsiderate, indiscreet, unadvised, audacious (freq. and class.; syn.: audax, audens): temulenta mulier et temeraria, Ter. And. 1, 4, 2: homines temerarii atque imperiti, Caes. B. G. 6, 20: hominem esse barbarum, iracundum, temerarium, id. ib. 1, 31: caeca ac temeraria dominatrix animi cupiditas, Cic. Inv 1, 2, 2: non sum tam temerarius nec audax, Mart. 4, 43, 2: parce meo, juvenis, temerarius esse periclo, Ov. M. 10, 545.— Of things: ea sunt et turbulenta et temeraria et periculosa, Cic. Caecin. 12, 34; id. N. D. 1, 1, 1; Liv. 25, 37, 17: duabus animi temerariis partibus conpressis, Cic. Div. 1, 29, 61: consilium, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 21, 2; vox, Liv 23, 22, 9: virtus, Ov. M. 8, 407: error, id. ib. 12, 59: querela, id. Tr. 5, 13, 17: bella, id. M. 11, 13: tela, i. e. sent thoughtlessly, id. ib. 2, 616: temerarium est, ante crassitudinem pollicarem viti imperare, Plin. 17, 22, 35, § 177: temerarium est, secundis non esse contentum, Plin. Ep. 4, 9, 10.

Origins

Proto-Indo-European *-yósder. Proto-Italic *-āzios Latin -ārius Latin temerārius From temere + -ārius.

Descendants
  • Catalantemerari
  • Englishtemerarious
  • Frenchtéméraire
  • Romaniantemerarfrom French téméraire
  • Italiantemerario
  • Italiantemerarietàfrom Italian temerario
  • Portuguesetemerário
  • Spanishtemerario
  • Galiciantemerario

In English words that came into English from temerārius

  • temerarioustemerārius

Quick answers

What does temerārius mean in Latin?
temerārius, a adjective, means “accidental; casual, rash, heedless; reckless”.
How do you pronounce temerārius?
In classical Latin, [tɛ.mɛˈraː.ri.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [te.meˈraː.ri.us].