LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

temeritās

temeritās f (genitive temeritātis)
Classical[tɛˈmɛ.rɪ.taːs]Ecclesiastical[teˈmɛː.ri.tas]

Meaning

  1. hap, chance, accident
  2. rashness, thoughtlessness, temerity

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

declension
formsingularplural
nominativetemeritāstemeritātēs
genitivetemeritātistemeritātum
dativetemeritātītemeritātibus
accusativetemeritātemtemeritātēs
ablativetemeritātetemeritātibus
vocativetemeritāstemeritātēs

tĕmĕrĭtas, ātis,
I. f [temere].
I. Hap. chance, accident (so rare but class., cf.: fortuna. casus): in quibus nulla temeritas, sed ordo apparet, Cic. N. D. 2, 32, 82 quid enim sors est? Idem propemodum, quod micare, quod talos jacere, quod tesseras quibus in rebus temeritas et casus, non ratio nec consilium valet, id. Div 2, 41, 85 fortunam in temeritatem declinando corrumpebant, Sall. Fragm. ap. Non. 385, 5, cf. (Pacuvius) ait, verius esse temeritate quam fortuna res regi, Auct. Her. 2, 23, 36: illa superiora caduca et incerta posita non tam in consiliis nostris quam in fortunae temeritate, Cic. Lael. 6, 20.—
II. Rashness, heedlessness, thoughtlessness, hastiness, want of consideration, indiscretion, foolhardiness, temerity; a rash, inconsiderate, or unfounded opinion (the predom. signif. of the word, syn.: inconsiderantia, audacia): omnis actio vacare debet temeritate et neglegentia, Cic. Off. 1, 29, 101. multi faciunt multa temeritate quādam, sine judicio vel modo, id. ib. 1, 15, 49: numquam temeritas cum sapientiā miscetur. id. Marcell. 2, 7; duci ad judicandum impetu et temeritate, id. Planc. 4, 9: temeritatem cupiditatemque militum reprehendit, Caes. B. G. 7, 52: inpellit alios avaritia, alios iracundia et temeritas, id. ib, 7, 42; Sall. J. 7, 5; temeritas est florentis aetatis, prudentia senescentis, Cic. Sen. 6, 20; so opp prudentia, Hirt. B. G. 8, 8; (with ignorantia) Cic. Ac. 1, 11, 42; (with inscitia) Liv 6, 30, 6; 42, 49, 5; (with inscientia) id. 22, 25, 12.—In plur., rash, inconsiderate acts, Cic. Sest. 28, 61; cf. Quint. 9, 4, 97

Origins

Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin temeritās From temere (“by chance, at random; rashly”) + -tās.

Descendants
  • Catalantemeritat
  • Englishtemerity
  • Frenchtémérité
  • Italiantemerità
  • Portuguesetemeridade
  • Romaniantemeritate
  • Spanishtemeridad

In English words that came into English from temeritās

  • temeritytemeritās

Quick answers

What does temeritās mean in Latin?
temeritās, a noun, means “hap, chance, accident; rashness, thoughtlessness, temerity”.
What is the genitive of temeritās?
The genitive singular is temeritātis. temeritās is feminine, third declension.
How do you pronounce temeritās?
In classical Latin, [tɛˈmɛ.rɪ.taːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [teˈmɛː.ri.tas].