LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

surdus

surdus (feminine surda, neuter surdum)
Classical[ˈsʊr.dʊs]Ecclesiastical[ˈsur.dus]

Meaning

  1. adjectivedeaf
    DĀVUS: Utinam aut hic surdus aut haec mūta facta sit!DAVUS: If only this [man] were deaf or this [woman] were mute! (The meaning in its comical context: if only he hadn’t listened or she hadn’t said anything.)166 BCE, Publius Terentius Afer, Andria 463
  2. adjectiveinattentive, unresponsive
  3. adjectivesilent, noiseless, still
  4. adjectiveindistinct, dull, faint

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativesurdussurdasurdum
genitivesurdīsurdaesurdī
dativesurdōsurdaesurdō
accusativesurdumsurdamsurdum
ablativesurdōsurdāsurdō
vocativesurdesurdasurdum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativesurdīsurdaesurda
genitivesurdōrumsurdārumsurdōrum
dativesurdīssurdīssurdīs
accusativesurdōssurdāssurda
ablativesurdīssurdīssurdīs
vocativesurdīsurdaesurda

surdus, a, um, adj. Sanscr. svar, heavy; svaras, weight; cf. O. H. Germ. swārida, weight,
I. deaf.
I. Lit.: ne mi ut surdo verbera auris, Plaut. Mil. 3, 1, 204; id. Cas. 3, 3, 12: si surdus sit, varietates vocum noscere possit? Cic. Div. 2, 3, 9: utinam aut hic surdus aut haec muta facta sit, Ter. And. 3, 1, 5.—Sup., stone-deaf, Mart. Cap. 9, § 926; Aug. Ep. 39.—Prov.: surdo narrare, canere, etc., preach to deaf ears, talk to the wind: nae ille haud scit, quam mihi nunc surdo narret fabulam, Ter. Heaut. 2, 1, 10: cantabant surdo, Prop. 4 (5), 8, 47. cf.: non canimus surdis, Verg. E. 10, 8; and: quae (praecepta) vereor, ne vana surdis auribus cecinerim, Liv. 40, 8, 10; 3, 70, 7; Tib. 4, 14, 2: narrare asello Fabellam surdo, Hor. Ep. 2, 1, 200; cf.: suadere surdis, quid sit opus facto, Lucr. 5, 1050.—
II. Transf.
A. Deaf to any thing, i. e. not listening, unwilling to hear, inattentive, regardless, insensible, inexorable; also, not understanding, not apprehending: orando surdas jam aures reddideras mihi, Ter. Heaut. 2, 3, 89; so, aures, Liv. 24, 32, 6; cf. Prop. 2, 16 (3, 8), 48; id. 2, 20 (3, 13), 13: non surdus judex, Cic. Font. 11, 25 (7, 15): ad mea munera surdus, Ov. H. 7, 27: per numquam surdos in tua vota deos, id. P. 2, 8, 28: surdae ad omnia solacia aures, Liv. 9, 7, 3: surdae ad fortia consilia Vitellio aures, Tac. H. 3, 67 init.: surdus adversus aliquid, Aug. Serm. 50, 13: surdus sum, I will not hear, Plaut. Ps. 1, 3, 24: surdas clamare ad undas, Ov. A. A. 1, 531: litora, Prop. 4 (5), 11, 6.—Hence, poet. transf.: vota, i. e. to which the gods are deaf, to which they will not hearken, Pers. 6, 28: surdaeque adhibent solatia menti, Ov. M. 9, 654: tuas lacrimas litora surda bibent, Prop. 4 (5), 11, 6. leges rem surdam, inexorabilem esse, Liv. 2, 3: surda tellus, not susceptible of cultivation, Plin. 18, 3, 4, § 21: surdus timori, not capable of fear, Sil. 11, 354: tuis lacrimis, Mart. 10, 13, 8: in alicujus sermone, Cic. Tusc. 5, 40, 116.—Comp.: scopulis surdior Icari Voces audit adhuc integer (i. e. castus), Hor. C. 3, 7, 21: surdior illa freto surgente, Ov. M. 14, 711: surdior aequoribus, id. ib. 13, 804: non saxa surdiora navitis, Hor. Epod. 17, 54.—
(b). With gen.: Mars genitor, votorum haud surde meorum, Sil. 10, 554: pactorum, id. 1, 692: veritatis, Col. 3, 10, 18.—
B. Of things that give out a dull, indistinct sound, dull-sounding (very rare): theatrum, Varr. L. L. 9, § 58 Müll.: locus, Vitr. 3, 3: loca, Sen. Herc. Fur. 576: vox, Quint. 11, 3, 32: surdum quiddam et barbarum, id. 12, 10, 28.—
C. Pass., that is not heard, noiseless, silent, still, mute, dumb (poet. and in post-Aug. prose): lyra, Prop. 4 (5), 5, 58. buccina, Juv. 7, 71: plectra, Stat. S. 1, 4, 19: non erit officii gratia surda tui, unsung, Ov. P. 2, 6, 31; cf. fama, Sil. 6, 75: surdum et ignobile opus, Stat. Th. 4, 359: nomen parentum, Sil. 8, 248: herbae, Plin. 22, 2, 3, § 5: quos diri conscia facti mens surdo verbere caedit, secret, Juv. 13, 194: ictus, Plin. 19, 1, 4, § 20.—
D. Of odor, appearance, meaning, etc., faint, dim, dull, indistinct, stupid: spirant cinnama surdum, Pers. 6, 36: colos, Plin. 37, 5, 18, § 67: hebes unitate surdā color, id. 37, 5, 20, § 76: discrimen figurarum, id. 35, 2, 2, § 4: materia, id. 13, 15, 30, § 98: res surdae ac sensu carentes, id. 20, prooem. § 1; so id. 24, 1, 1, § 3; 27, 13, 120, § 146.—Hence, * adv.: surdē, faintly, imperfectly, indistinctly: surde audire, Afran. ap. Charis. p. 194 P. (Com. Fragm. v. 348 Rib.).

Origins

From the Proto-Indo-European *swer- (“ringing, whistling”). See also Latin susurrus.

Descendants
  • Catalansord
  • Englishsurd
  • Frenchsourd
  • Frenchsourde
  • Frenchsourdine
  • Italiansordo
  • Occitansord
  • Portuguesesurdofrom Old Galician-Portuguese sordo
  • Romaniansurd
  • Sardiniansuldu

Quick answers

What does surdus mean in Latin?
surdus, a adjective, means “deaf; inattentive, unresponsive; silent, noiseless, still”.
How do you pronounce surdus?
In classical Latin, [ˈsʊr.dʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈsur.dus].