verbthird conjugation
succēdō
succēdō (present infinitive succēdere, perfect active successī, supine successum)
Classical[sʊkˈkeː.doː]Ecclesiastical[sutˈt͡ʃɛː.do]
Meaning
- to climb, mount or ascend, go from under; go up
- to march on, advance, march up to, approach
Quod res nulla successerat
Because nothing had advancedc. 52 BCE, Julius Caesar, Commentarii de bello Gallico VII.26 - to follow, succeed in, to relieve (with dative of the thing or person being succeeded)
Tiberius Augustō successit.
Tiberius succeeded Augustus.Ipsi recentes defessis succederent
They themselves were relieving the exhausted [soldiers] by lively onesc. 52 BCE, Julius Caesar, Commentarii de bello Gallico VII.25 - to enter, go under, come under
- to be succeeded by
Latīnē defined in Latin in our graded readers
in locum eius vēnit; alter post alterumcome up; take over
succēdō -ere — in De Bello Gallico III, ch. 14
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | succēdō | succēdēbam | succēdam | successī | successeram | successerō |
| 2nd sg. | succēdis | succēdēbās | succēdēs | successistī | successerās | successeris |
| 3rd sg. | succēdit | succēdēbat | succēdet | successit | successerat | successerit |
| 1st pl. | succēdimus | succēdēbāmus | succēdēmus | successimus | successerāmus | successerimus |
| 2nd pl. | succēditis | succēdēbātis | succēdētis | successistis | successerātis | successeritis |
| 3rd pl. | succēdunt | succēdēbant | succēdent | successērunt successēre | successerant | successerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | succēdam | succēderem | successerim | successissem |
| 2nd sg. | succēdās | succēderēs | successerīs | successissēs |
| 3rd sg. | succēdat | succēderet | successerit | successisset |
| 1st pl. | succēdāmus | succēderēmus | successerīmus | successissēmus |
| 2nd pl. | succēdātis | succēderētis | successerītis | successissētis |
| 3rd pl. | succēdant | succēderent | successerint | successissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | succēdor | succēdēbar | succēdar |
| 2nd sg. | succēderis succēdere | succēdēbāris succēdēbāre | succēdēris succēdēre |
| 3rd sg. | succēditur | succēdēbātur | succēdētur |
| 1st pl. | succēdimur | succēdēbāmur | succēdēmur |
| 2nd pl. | succēdiminī | succēdēbāminī | succēdēminī |
| 3rd pl. | succēduntur | succēdēbantur | succēdentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | succēdar | succēderer |
| 2nd sg. | succēdāris succēdāre | succēderēris succēderēre |
| 3rd sg. | succēdātur | succēderētur |
| 1st pl. | succēdāmur | succēderēmur |
| 2nd pl. | succēdāminī | succēderēminī |
| 3rd pl. | succēdantur | succēderentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | succēde | succēdere |
| pres. 2nd pl. | succēdite | succēdiminī |
| fut. 2nd sg. | succēditō | succēditor |
| fut. 3rd sg. | succēditō | succēditor |
| fut. 2nd pl. | succēditōte | — |
| fut. 3rd pl. | succēduntō | succēduntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | succēdere | succēdī |
| perfect infinitive | successisse | successum esse |
| future infinitive | successūrum esse | successum īrī |
| present participle | succēdēns | — |
| perfect participle | — | successus |
| future participle | successūrus successūra, successūrā, successūrae, successūram, successūrārum, successūrās, successūre, successūrī, successūrīs, successūrō, successūrōrum, successūrōs, successūrum | succēdendus succēdundus, succēdenda, succēdendā, succēdendae, succēdendam, succēdendārum, succēdendās, succēdende, succēdendīs, succēdendōrum, succēdendōs |
gerundsuccēdendī, succēdendō, succēdendumsupinesuccessum, successū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- alicui imperatori succedere
- to succeed some one as general.
- alicui or in alicuius locum succedere
- to succeed a person in an office.
- integri et recentes defatigatis succedunt
- fresh troops relieve the tired men.
- aliquid (bene, prospere) succedit or procedit (opp. parum procedere, non succedere)
- the matter progresses favourably, succeeds.
suc-cēdo, cessi, cessum, 3, v. n. and a.
I. [sub].
I. To go below or under (so mostly poet.; syn. subeo).
A. Lit.
1. In gen., to enter, go under, come under:
simul ac primum nubes succedere soli Coepere, to go under the sun, Lucr. 5, 286; cf. id. 6, 402: tectum, cui imbris vitandi causā succederet, Cic. Dom. 44, 116: maestae Succedunt ramis volucres, Val. Fl. 6, 505: succedere tectis, Ov. M. 2, 766; so, tectis, id. ib. 8, 549; Verg. A. 1, 627: rex jussae succedit aquae, Ov. M. 11, 142: tecto et umbrae, Verg. G. 3, 418: antro, id. E. 5, 6 and 19: tumulo sineret succedere terrae, i. e. to be buried, id. A. 11, 103; cf.: serpens imo Successit tumulo, id. ib. 5, 93.—2. In partic., to go from under; to go up, mount, ascend:
alto caelo, to mount, ascend, Verg. G. 4, 227: in arduum, Liv. 5, 43; cf.: hoc itinere est fons, quo mare succedit longius, Caes. B. C. 2, 24: muros, Liv. 27, 18, 13; 31, 45, 5; Tac. A. 2, 20; Sil. 10, 597: tumulum, Liv. 22, 28 et saep. — Absol.: erigi scalas jussit ac promptissimum quemque succedere, Tac. A. 2, 81.—Poet.: in montem succedere silvas Cogebant, to retreat to the mountains, Lucr. 5, 1370.—B. Trop.
1. To come under, submit to any thing:
omnes sententiae verbaque omnia ... sub acumen stili subeant et succedant necesse est, Cic. de Or. 1, 33, 151: externae dominationi, quam in suis timuerunt, sponte succedunt, Just. 8, 2, 2: succedoque oneri, take up, Verg. A. 2, 723: nec qui succederet operi inventus est, undertake, Plin. 35, 10, 36, § 92.—2. To go up, mount, ascend:
a pedibusque minutatim succedere frigus Non dubitabat, Lucr. 6, 1191: ad summum honorem, id. 5, 1122: ille ad superos Succedet famā, Verg. A. 12, 235: aurum in summum successit honorem, Lucr. 5, 1275.—II. To approach, draw near (class. and freq.).
A. Milit. t. t., to march on, advance, march up to, approach (class. and freq.; cf.: invado, progredior): sub primam nostram aciem successerunt, Caes. B. G. 1, 24:
sub montem, id. B. C. 1, 45: supra hostium munitionem, Sisenn. ap. Non. 91, 23: ad castra hostium infestis signis, Liv. 7, 37: ad stationes hostium, id. 30, 8: ad hostium latebras, id. 10, 14: ad urbem, id. 26, 44: ad moenia, id. 44, 31: sub ipsum vallum, id. 31, 36, 5: ad portūs claustra, Curt. 4, 5, 19: celeriter ad molem, id. 4, 3, 2: moenibus, Liv. 10, 34; 24, 19: munimentis, id. 9, 14: munitionibus, Auct. B. Alex. 30, 4: portas succedunt, Caes. B. G. 2, 6: murum, Liv. 38, 9.—Absol.: classis paulatim successit, Tac. A. 3, 1.—Impers. pass.: ubicumque iniquo successum est loco, Liv. 9, 31.—B. To follow, follow after, take the place of, relieve, come into the place of, succeed; to succeed to, receive by succession (syn. subsequor).
1. Lit.:
ut integri et recentes defatigatis succederent, Caes. B. G. 5, 16; 7, 41; id. B. C. 3, 94; cf. Liv. 9, 32; Ov. M. 13, 134: in stationem, Caes. B. G. 4, 32: in pugnam, Liv. 9, 27; for which, proelio, id. 6, 4: in paternas opes, id. 21, 3: in Pompeii locum heres, Cic. Phil. 2, 25, 62; cf.: Sequani principatum dimiserant. In eorum locum Remi successerant, Caes. B. G. 6, 12: ego in ejus quem occidissem succederem locum, Liv. 40, 12, 13: succedam ego vicarius tuo muneri, Cic. Verr. 2, 4, 37, § 81; 2, 3, 51, § 120; id. Fam. 3, 3, 1; cf. id. Fl. 14, 33; 21, 49: qui regno successit, Plin. 36, 27, 70, § 204: post ejus mortem frater regno successit, Just. 17, 3, 6: in hujus locum filia regno successit, id. 2, 4, 17; but: in regnum, id. 7, 2, 2: huic Mithridates filius succedit, id. 42, 2, 3: ad alteram partem succedunt Ubii, follow, come next, Caes. B. G. 4, 3.—Of things: aspicit in teretes lignum succedere suras, Ov. M. 11, 80. — Impers. pass.: non solum, quod tibi succederetur, sed quod Gabinio non succederetur, Cic. Pis. 36, 88: te antea, quam tibi successum esset, decessurum fuisse, id. Fam. 3, 6, 2.— 2. Trop.
a. To come or enter into a relation:
in affinitatis jura, Just. 7, 3, 9.—b. To follow, follow after, succeed.
(a). In time:
successit ipse magnis (oratoribus), Cic. Or. 30, 105: horum aetati successit Isocrates, id. ib. 13, 40; cf.: nihil semper floret: aetas succedit aetati, id. Phil. 11, 15, 39: tertia post illas successit aënea proles, Ov. M. 1, 125: quorum priores duae probationi succedunt, Quint. 3, 9, 1: in Italiā violis succedit rosa, Plin. 21, 11, 39, § 68: etenim ei succedo orationi, quae, etc., I succeed, I speak after an oration, which, etc., Cic. Balb. 1, 4: consules, quo majori gloriae rerum gestarum succedere se cernebant, Liv. 4, 11, 2: rex ... succedens tantae caritati Hieronis, id. 24, 5, 1: ut bono succedenti regi difficilis aemulatio esset, id. 1, 48, 8.— (b). To follow, take the place of, succeed in value: cujus (purpurae) libra denariis centum venibat ... huic successit dibapha Tyria, quae in libras denariis mille non poterat emi, Nep. ap. Plin. 9, 39, 63, § 137:
in vicem ejus (graminis) succedit decoctum, Plin. 24, 19, 118, § 179: non numero tantum amissorum civium, sed et dignitati, Just. 3, 5, 7: filii magnitudini patris successerunt, id. 19, 1, 2.—Pass. impers.: male gestis rebus alterius successum est, Liv. 9, 18, 15.—c. Hence, to follow the nature or rule of any thing, to belong to a class or category (rare):
succedere hanc quoque comparativo generi, Quint. 3, 10, 4: quae omnia succedunt legitimis quaestionibus, id. 3, 6, 71.—d. Pregn.: res (alicui) succedit, or simply succedit, goes on well, is successful, prospers, succeeds (cf. evenit):
lepide hoc succedit sub manus negotium, Plaut. Mil. 3, 2, 59: negotium (ei) sub manus, id. ib. 4, 4, 7; id. Pers. 4, 1, 2: quando hoc bene successit, Ter. Ad. 2, 4, 23: parum succedit, quod ago, id. And. 4, 1, 54: pleraque non succedunt, Varr. R. R. 3, 9, 16: quod res nulla successerat, Caes. B. G. 7, 26: inceptum non succedebat, Liv. 42, 58: nihil conceptae temere spei succedebat, id. 33, 5, 3: voti Phoebus succedere partem Mente dedit, Verg. A. 11, 794: si prospere prima successerint, Just. 9, 3, 7.—Absol.: hac non successit: aliā ingrediemur viā, Ter. And. 4, 1, 45: si quando minus succedet, Cic. Or. 28, 98: si ex sententiā successerit, id. Q. Fr. 2, 14, 1: si proinde, ut ipse mereor, mihi successerit, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 4, 4: si successisset coeptis, Liv. 25, 37: inceptis, id. 24, 19: fraudi, id. 38, 25: facinori eorum, id. 40, 11 et saep.: successurumque Minervae Indoluit, Ov. M. 2, 788.—Pass.: cum omnia meā causā velles mihi successa, Cic. Fil. ap. Cic. Fam. 16, 21, 2.—Impers.: nolle successum non patribus, Liv. 2, 45, 5: ubicumque iniquo successum erat loco, id. 9, 31, 13 Weissenb. ad loc.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
succēdō cessī, cessus, ere
sub+cedo, to go below, come under, enter : tectum, cui succederet: tectis nostris, V.: Rex iussae succedit aquae, O.: tumulo, i. e. to be buried , V.— To go from under, go up, mount, ascend : alto caelo, V.: in arduum, L.: hoc itinere est fons, quo mare succedit longius, Cs.: muros, L.— To follow, follow after, take the place of, relieve, succeed, receive by succession : ut integri defatigatis succederent, Cs.: integri fessis successerunt, L.: succedam ego vicarius tuo muneri: proelio, L.: non solum, quod tibi succederetur, sed, etc.: in stationem, Cs.: in paternas opes, L.: in Pompei locum heres: Aspicit in teretes lignum succedere suras, O.: ad alteram partem, come next , Cs.— To approach, draw near, march on, advance, march up : sub montem, Cs.: ad hostium latebras, L.: temere moenibus, L.: portas, Cs.: murum, L.: ubicumque iniquo successum erat loco, L.—Fig., to come under, submit to : omnes sententiae sub acumen stili succedant necesse est: Succedoque oneri, take up , V.— To follow, follow after, succeed : successit ipse magnis (oratoribus): horum aetati successit Isocrates: Tertia post illas successit aënea proles, O.: orationi, quae, etc., i. e. speak after : male gestis rebus alterius successum est, to another's bad administration , L.— To go on well, be successful, prosper, succeed : quando hoc bene successit, T.: quod res nulla successerat, Cs.: cum neque satis inceptum succederet, L.: voti Phoebus succedere partem Mente dedit, V.: Hac non successit; aliā adgrediemur viā, T.: si ex sententiā successerit: cui (fraudi) quoniam parum succedit, L.: successurumque Minervae Indoluit, O.: nolle successum non patribus, L.: ubicumque iniquo successum erat loco, had been victorious under disadvantages of position , L.
Origins
- Proto-Indo-European*upó
- Proto-Italic*supo
- Latinsuccēdō
Latin sub- Proto-Italic *kezdō Latin cēdō Latin succēdō From sub- + cēdō.
Descendants
- Catalansucceir
- Italiansuccedere
- Occitansuccedir
- Englishsucceedfrom Old French succeder
- Frenchsuccéderfrom Old French succeder
- Portuguesesuceder
- Spanishsuceder
- Galiciansuceder
- Emiliansuzêder
- Piedmontesesucede