noun · masculinethird declension
successor
successor m (genitive successōris, feminine succestrīx)
Classical[sʊkˈkɛs.sɔr]Ecclesiastical[sutˈt͡ʃɛs.sor]
Meaning
- masculinefollower, successor
Latīnē defined in Latin in our graded readers
quī locum excipitsuccessor -ōris (m) — in IVLIANVS II: Imperium, ch. 23
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | successor | successōrēs succestrīcēs |
| genitive | successōris succestrīcis | successōrum succestrīcum |
| dative | successōrī succestrīcī | successōribus succestrīcibus |
| accusative | successōrem succestrīcem | successōrēs succestrīcēs |
| ablative | successōre succestrīce | successōribus succestrīcibus |
| vocative | successor | successōrēs succestrīcēs |
successor, ōris, m. succedo, II.,
I. a follower, successor in office, possession, time, etc. (class.; cf.
vicarius): conjunctissimus, Cic. Fam. 3, 3, 1; cf.: successori decessor invidit, id. Scaur. Fragm. 33; id. Prov. Cons. 15, 37; id. Fl. 14, 33; id. Fam. 3, 6, 2: successorem alicui mittere, to remove from office, Liv. 23, 27, 12; cf. id. 32, 28, 1: legato eum consulari successorem dedisse, Suet. Aug. 88; id. Dom. 1: successorem accipere, to be removed, Plin. Ep. 8, 13, 23: successores Alexandri, Quint. 12, 10, 6: studii successor et heres, Ov. M. 3, 589: quo successore (Philoctete) sagittae Herculis utuntur, i. e. the succeeding possessor, inheritor, id. ib. 13, 51: alieni criminis successor, Dig. 48, 19, 26: successore novo vincitur omnis amor, by a new favorite, Ov. R. Am. 462; cf.: novus habendus (clipeo), id. M. 13, 119: propositi successor honoris Junius, id. F. 5, 77: successor fuit hic tibi, Galle; Propertius illi, i. e. he followed you, wrote after you, id. Tr. 4, 10, 53.—Of a female: Phoebe, Fraternis successor equis, Corn. Sev. ap. Charis. p. 66 P.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
successor ōris, m
succedo, a follower, successor : coniunctissimus: successorem sibi cum exercitu mitterent, i. e. should supersede him as governor , L.: quo successore (Philoctete) sagittae Herculis utuntur, i. e. inheritor , O.: Successore novo vincitur omnis amor, by a new favorite , O.: Successor fuit hic tibi, i. e. wrote after you , O.
Origins
- Proto-Indo-European*upó
- Proto-Italic*supo
- Latinsuccessor
Latin sub- Proto-Italic *kezdō Latin cēdō Latin succēdō Proto-Indo-European *-tōr Proto-Italic *-tōr Latin -tor Latin successor From succēdō + -tor.
Descendants
- Catalansuccessor
- Englishsuccessor
- Frenchsuccesseur
- Italiansuccessore
- Occitansuccessor
- Portuguesesucessor
- Spanishsucesor
- Galiciansucesor
In English words that came into English from successor
- successorsuccessor