adjectivefirst/second-declension adjective
sollicitus
sollicitus (feminine sollicita, neuter sollicitum, comparative sollicitior)
Classical[sɔlˈlɪ.kɪ.tʊs]Ecclesiastical[solˈliː.t͡ʃi.tus]
sollicite sg. voc. m.
Meaning
- adjectivethoroughly moved, agitated or disturbed; restless, unceasing
Difficile dictū est quam sint sollicitī, quam labōrent.
It is hard to express how troubled they are, how much they are in distress.66 BCE, Cicero, Pro Cluentio 69.198 - adjectivetroubled, engaged, upset, disturbed, anxious, solicitous; afflicted
- adjectiveidiomaticworried
Nōlī sollicitus esse!
Don't worry! - adjectiveexcited, passionate
- adjectivevery careful for, concerned in, punctilious, particular about
Latīnē defined in Latin in our graded readers
anxius, plēnus cūraesollicitus -a -um — in Evangelium secundum Matthaeum, ch. 4
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | sollicitus | sollicita sōlicita | sollicitum sōlicitum |
| genitive | sollicitī sōlicitī | sollicitae sōlicitae | sollicitī sōlicitī |
| dative | sollicitō sōlicitō | sollicitae sōlicitae | sollicitō sōlicitō |
| accusative | sollicitum sōlicitum | sollicitam sōlicitam | sollicitum sōlicitum |
| ablative | sollicitō sōlicitō | sollicitā sōlicitā | sollicitō sōlicitō |
| vocative | sollicite sōlicite | sollicita sōlicita | sollicitum sōlicitum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | sollicitī sōlicitī | sollicitae sōlicitae | sollicita sōlicita |
| genitive | sollicitōrum sōlicitōrum | sollicitārum sōlicitārum | sollicitōrum sōlicitōrum |
| dative | sollicitīs sōlicitīs | sollicitīs sōlicitīs | sollicitīs sōlicitīs |
| accusative | sollicitōs sōlicitōs | sollicitās sōlicitās | sollicita sōlicita |
| ablative | sollicitīs sōlicitīs | sollicitīs sōlicitīs | sollicitīs sōlicitīs |
| vocative | sollicitī sōlicitī | sollicitae sōlicitae | sollicita sōlicita |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- sollicitum esse
- to be vexed, mortified, anxious.
- aliquid me sollicitat, me sollicitum habet, mihi sollicitudini est, mihi sollicitudinem affert
- something harasses me, makes me anxious.
sollĭcĭtus (sōlĭcĭtus), a, um, adj. sollus-cieo; cf. sollicito,
I. thoroughly moved, agitated, disturbed.
I. Of physical motion (poet. and rare).
1. As attrib. of motus, restless, unceasing:
quae sollicito motu carerent, referring to the elements in constant motion, as air, water, etc., Lucr. 1, 343: sic igitur penitus qui in ferro'st abditus aër Sollicito motu semper jactatur, i. e. an unceasing air-current within the iron, to explain its attraction by the magnet, id. 6, 1038.—2. Of the sea agitated by storms:
ut mare sollicitum stridet, Verg. G. 4, 262. —3. Pregn., with the idea of distress (v. II. B.):
utile sollicitae sidus utrumque rati, to a ship in distress, Ov. F. 5, 720: sollicitae porro plenaeque sonoribus aures, agitated, vibrating (by disease), Lucr. 6, 1185: corpus, Sen. Herc. Fur. 1299.—4. Sollicitum habere (cf. II. A. and B. infra), = sollicitare:
omnes sollicitos habui, kept them busy, on the move, Ter. Heaut. 3, 1, 52 Donat. ad loc.II. Of mental affections, full of anxiety, excitement, distracted by cares, engaged, troubled, disturbed (opp. quietus).
A. Of cares of business; esp. sollicitum habere, to keep busy, engaged (Plaut. and Ter.):
(clientes) qui neque leges colunt, neque, etc., sollicitos patronos habent, Plaut. Men. 4, 2, 12 Brix ad loc.; 4, 2, 21: quorum negotiis nos absentum sollicitae noctes et dies sumus semper, id. Stich. 1, 1, 6: hem, tot mea Solius solliciti sunt curā, of servants busy in attending their master, Ter. Heaut. 1, 1, 77: numquid vis? Py. Ne magis sim pulcer quam sum: ita me mea forma habet sollicitum, Plaut. Mil. 4, 2, 95; cf.: Hispaniae armis sollicitae, Sall. H. 1, 48 Dietsch. —B. Of restlessness from fear, suspense, etc., full of anxiety, agitated, alarmed, solicitous, anxious (opp. securus; freq. and class.): sollicitum habere, to fill with apprehension and fear, keep in anxiety; constr.,
1. Absol.:
in quibus si non erunt insidiae ... animus tamen erit sollicitus, Cic. Phil. 12, 11, 36: diutius videtur velle eos habere sollicitos a quibus se putat diuturnioribus esse molestiis conflictatum, id. Fam. 6, 13, 3: quae maxime angere atque sollicitam habere vestram aetatem videtur, id. Sen. 19, 66: sollicitum te habebat cogitatio periculi mei, id. Fam. 7, 3, 1; so id. Att. 2, 18, 1; id. Sest. 11, 25: initia rerum quae ... sollicitam Italiam habebant, Caes. B. C. 3, 22: cum satis per se ipsum Samnitium bellum et, ... sollicitos haberet patres, Liv. 8, 29, 1: solliciti et incerti rerum suarum Megaram referre signa jubent, id. 24, 23, 5: sollicitae ac suspensae civitati, id. 27, 50 med.: quid illis nos sollicitis ac pendentibus animi renuntiare jubetis, id. 7, 30, 22: sollicitae mentes, Ov. F 3, 362: pectus, id. M. 2, 125: mens, Curt. 4, 13, 2: animi, Hor. Ep. 1, 5, 18: ego percussorem meum securum ambulare patiar, me sollicito? Sen. Clem. 1, 9, 4: sollicitus est et incertus sui quem spes aliqua proritat, id. Ep. 23, 2: ut sollicitus sim cum Saturnus et Mars ex contrario stabunt, alarmed, id. ib. 88, 14: fertur sollicitas tenuisse deas, kept them in anxious suspense, Stat. Achill. 2, 338: nunc sollicitam timor anxius angit, Verg. A. 9, 89.—And opposed to securus and securitas: quid est turpius quam in ipso limine securitatis esse sollicitum? Sen. Ep. 22, 5: securo nihil est te pejus, eodem Sollicito nihil est te melius, Mart. 4, 83, 1; so id. 5, 31, 8; Sen. Ep. 124, 19; Quint. 11, 3, 151; Tac. H. 4, 58.—2. With abl.:
sollicitam mihi civitatem suspitione, suspensam metu ... tradidistis, Cic. Agr. 1, 8, 23: Sophocles, ancipiti sententiarum eventu diu sollicitus, Val. Max. 9, 12, 5 ext. —3. With de:
sollicitus eram de rebus urbanis, Cic. Fam. 2, 12, 1: de tuā valetudine, id. ib. 16, 7, 1: sollicita civitas de Etruriae defectione fuit, Liv. 27, 21 med.: sollicitum te esse scribis de judicii eventu, Sen. Ep. 24, 1: desii jam de te esse sollicitus, id. ib. 82, 1.—4. With pro:
ne necesse sit unum sollicitum esse pro pluribus, Cic. Lael. 13, 45.—5. With propter: sollicitus propter iniquitatem locorum, Liv. 38, 40, 9; 44, 3, 5 infra.—
6. With adverb. acc. vicem, for the fate of:
sollicito consuli et propter itineris difficultatem et eorum vicem, ... nuntius occurrit, Liv. 44, 3, 5: ut meam quoque, non solum reipublicae vicem videretur sollicitus, id. 28, 43, 9: clamor undique ab sollicitis vicem imperatoris militibus sublatus, id. 28, 19, 17.—7. With gen.:
non sollicitus futuri, pendet (filius tuus mortuus), Sen. Cons. Marc. 19, 6.—8. With dat. (late Lat.):
ne solliciti sitis animae vestrae, neque corpori vestro, Vulg. Matt. 6, 25.—9. With ex:
ex hoc misera sollicita'st, diem Quia olim in hunc, etc., Ter. And. 1, 5, 33: haec turba sollicita ex temerariā regis fiduciā, Curt. 3, 1, 17.—10. With ne, like verbs of fearing:
(mater) sollicita est ne eundem conspiciat, etc., Cic. Mur. 41, 88: legati Romanorum circuire urbes, solliciti ne Aetoli partis alicujus animos ad Antiochum avertissent, apprehensive, Liv. 35, 31, 1: sollicitis populis ne suas operiant terras, Plin. 11, 29, 35, § 104: sollicitus Solon, ne tacendo parum reipublicae consuleret, Just. 2, 7, 9; Front. Strat. 1, 1, 6.—11. With interrog.-clause:
solliciti erant quo evasura esset res, Liv. 30, 21 init.: quam sim sollicitus, quidnam futurum sit, Cic. Att. 8, 6, 3.—C. In gen., troubled, disturbed, afflicted, grieved; constr. absol., with abl. alone, or with de:
sollicitus mihi nescio quā re videtur, Plaut. Merc. 2, 3, 30: neque est consentaneum ullam honestam rem, ne sollicitus sis ... deponere, lest you be troubled by cares, Cic. Lael. 13, 47: vehementer te esse sollicitum et praecipuo quodam dolore angi, id. Fam. 4, 3, 1: vehementer populum sollicitum fuisse de P. Sullae morte, id. ib. 9, 10, 3: num eum postea censes anxio animo aut sollicito fuisse, afflicted by remorse, id. Fin. 2, 17, 55: hoc genus omne Maestum ac sollicitum est cantoris morte Tigelli, Hor. S. 1, 2, 3.—D. Excited, passionate (rare):
qui, ut sint pudici, solliciti tamen et anxii sunt, Cic. Tusc. 4, 33, 70: atqui sollicitae nuntius hospitae, Suspirare Chloen .. Dicens, etc., Hor. C. 3, 7, 9; so, = avidus, with gen. or de (poet. and post-class.): hominem cuppedinis sollicitum, Lucr. 5, 46: de regno sollicitus ( = avidus regni potiundi), Just. 1, 10, 6.—E. Very careful for, concerned in, punctilious, particular about (post-Aug.; freq.); constr. absol., with de, circa, in, or obj.-inf.:
ne decet quidem, ubi maxima rerum monumenta versantur, de verbis esse sollicitum, Quint. 8, 3, 13: de quorum sumus judicio solliciti, for whose judgment we care, id. 10, 7, 24: dixit Cicero, non se de ingenii famā, sed de fide esse sollicitum, id. 11, 1, 74: nec sum in hoc sollicitus, dum res ipsa appareat, id. 8, 4, 15: eloquentia non in verba sollicita, Sen. Ben. 7, 8, 2: si tamen contingere eloquentia non sollicito potest, id. Ep. 75, 5: cur abis, non sollicitus prodesse bonis, nocere malis? id. Hippol. 976; cf. in double sense, Mart. 4, 83, 2 and 5.—F. = sollicitatus (v. sollicito; poet.):
solliciti jaceant terrāque premantur iniquā qui, etc., without repose, Ov. Am. 2, 16, 15.III. Of abstr. and inanim. things.
1. In gen., solicitous, mournful, full of or connected with cares and anxiety, anxious, disturbed (class.;
often approaching the signif. II.): scio quam timida sit ambitio, et quam sollicita sit cupiditas consulatūs, how full of cares is the desire for the consulship, Cic. Mil. 16, 42: id est proprium civitatis ut sit libera et non sollicita rei cujusque custodia, i. e. that nobody be disturbed in the quiet possession of his property, id. Off. 2, 22, 78: est enim metus futurae aegritudinis sollicita exspectatio, id. Tusc. 5, 18, 52: quam sit omnis amor sollicitus et anxius, fraught with solicitude, id. Att. 2, 24, 1: assentior, sollicitam et periculosam justitiam non esse sapientis, id. Fragm. Rep. ap. Prisc. p. 801 P. (Rep. 3, 27, 39): sollicitam lucem rapuisti Ciceroni, the mournful light, i. e. life, Vell. 2, 66: in sollicito civitatis statu, Quint. 6, 1, 16: Hermagoras, vir diligentiae nimium sollicitae, evercareful, id. 3, 11, 22: sollicitum dicendi propositum, anxiously accurate, id. 11, 1, 32: sollicita parentis diligentia, earnest care, id. 6, prooem. 1; so id. 6, 12, 16: sollicitae actiones, carefully elaborated, id. 4, 1, 57: causae sollicitae (opp. securae), very doubtful cases, i. e. in which there is anxious suspense about the issue, id. 11, 3, 151: captarum (ferarum) sollicita possessio; saepe enim laniant dominos, Sen. Vit. Beat. 14, 2: maxima quaeque bona sollicita sunt, id. ib. 17, 4; id. Ep. 14, 18: noctes, id. Ira, 2, 20, 1: tutela, id. Cons. Marc. 11, 3: sollicitos fecisti, Romule, ludos, Ov. A. A. 1, 101: quisque, sibi quid sit Utile, sollicitis supputat articulis, id. P. 2, 3, 18: sollicito carcere dignus eras, a prison carefully guarded, id. Am. 1, 6, 64: Cressa ... sollicito revocavit Thesea filo, Stat. S. 2, 6, 26: pudor, Mart. 11, 45, 7: amor, Ov. H. 19 (18), 196: os, id. P. 4, 9, 130: frons, Hor. C. 3, 29, 16: manus, Ov. Tr. 5, 2, 2: preces, id. P. 3, 1, 148: prex, Hor. C. 1, 35, 5: vita, id. S. 2, 6, 62: lux, Ov. Tr. 4, 10, 116: senecta, id. M. 6, 500: libelli, Mart. 9, 58, 5: saccus, id. 12, 60 b, 3: fuga, Ov. Tr. 4, 1, 50: sedes, id. ib. 4, 1, 85: via, id. ib. 1, 11, 2: terrae, id. M. 15, 786.— Hence, 2. = sollicitum habens, that causes distress, distressing, trying:
quid magis sollicitum dici potest, what more distressing fact can be mentioned? Cic. Mil. 2, 5: in quā (tyrannorum) vitā nulla ... potest esse fiducia, omnia semper suspecta atque sollicita, causing alarm, id. Lael. 15, 52: sollicitumque aliquid laetis intervenit, Ov. M. 7, 454: o mihi sollicitum decus ac suprema voluptas, Stat. Th. 7, 363; so, opes, Hor. S. 2, 6, 79: aurum, Sen. Hippol. 519: pretia, id. Herc. Fur. 461: timor or metus, Ov. H. 1, 12; 8, 76; 13, 124; id. P. 3, 2, 12; id. Tr. 3, 11, 10: cura, id. P. 1, 5, 61; Sen. Thyest. 922: dolor, Ov. A. A. 3, 374: taedium, Hor. C. 1, 14, 17: fatum, Ov. P. 4, 10, 11.IV. Of animals (rare): sollicitum animal (canis) ad nocturnos strepitus, very attentive to, i. e. watchful, Liv. 5, 47, 3; so Ov. M. 11, 599:
solliciti terrentur equi, id. F. 6, 741: lepus, timid, id. ib. 5, 372.V. Comp.: sollicitior (mostly post-Aug.; for which Cic. has magis sollicitus; v. III. 2. supra) homo, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 18, 3:
nos circa lites raras sollicitiores, too particular about, Quint. 7, 1, 43: sollicitior rei familiaris diligentia, id. 12, 1, 6: innocentiam sollicitiore habituri loco, Sen. Ben. 3, 13, 1: (pauperes) sollicitiores divitibus, id. Cons. Helv. 12, 1: quod est sollicitius, id. Tranq. 1, 15: qui non sollicitior de capitis sui decore sit quam de salute, id. Brev. Vit. 12, 3: pro vobis sollicitior, Tac. H. 4, 58.—Sup. (post-Aug. and rare): illorum brevissima ac sollicitissima aetas est, Sen. Brev. Vit. 16, 1.—Adv.: sollĭcĭtē (post-Aug.). 1. Carefully, punctiliously, anxiously: vestis nec servata, nec sumenda sollicite, Ser. Samm. ap. Sen. Tranq. 1, 5:
in conviviis lingua sollicite etiam ebriis custodienda est, Sen. Clem. 1, 26, 2: recitare, Plin. Ep. 6, 15, 4: exspectatus, Front. Strat. 3, 12, 1; id. Aquaed. 103: sollicitius et intentius, Plin. Ep. 1, 4, 2: custodiendus est honor, id. ib. 1, 19, 4: cavere, App. Mag. p. 274, 35.—Sup.: urbis curam sollicitissime agere, Suet. Claud. 18.—2. With grief, solicitude (class.:
sollicito animo): sollicite possidentur, their possession is connected with solicitude, Sen. Ep. 76, 30: laetus, Sil. 6, 572.—Sup., Sen. Ep. 93, 12.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
sollicitus adj. with comp.
sollus- (3 SAL-)+ citus, thoroughly moved, agitated, disturbed : mare, V.: Utile sollicitae sidus rati, tossed (by a storm), O.: Omnīs sollicitos habui, kept stirring , T.—Fig., of the mind, troubled, disturbed, afflicted, grieved, disquieted : ne sollicitus sis, lest you be troubled by cares : anxio animo aut sollicito fuisse, afflicted by remorse : sollicitae nuntius hospitae, H.: animum sollicitum efficere, uneasy , L.: de P. Sullae morte: morte Tigelli, H.—Of things, solicitous, full of care, anxious, restless, disturbed : scio quam sollicita sit cupiditas consulatūs: ut sit non sollicita rei cuiusque custodia, i. e. not full of apprehension : sollicito carcere dignus eras, carefully guarded , O.: frons, H.: vita, H.: senecta, O.: sedes, O.: terrae, O.— Causing distress, painful, disquieting : quid magis sollicitum dici potest, what more distressing fact? : in quā (tyrannorum) vitā, omnia semper suspecta atque sollicita, alarming : Sollicitumque aliquid laetis intervenit, O.: opes, H.: dolor, O.—Of animals, watchful, uneasy, restless : animal ad nocturnos strepitūs, L.: equi, O.: lepus, timid , O.— Full of anxiety, agitated, alarmed, apprehensive, solicitous, anxious : animus: sollicitum te habebat cogitatio periculi mei: senatus sollicitus petendum esse auxilium arbitrabatur: res, quae . . . sollicitam Italiam habebant, Cs.: solliciti et incerti rerum suarum, L.: civitas, L.: mentes, O.: civitas suspitione: de meo periculo: pro pluribus: pro vobis sollicitior, Ta.: propter iniquitatem locorum, L.: et propter itineris difficultatem et eorum vicem, for their fate , L.: vicem imperatoris milites, L.: (turba) ex temerariā regis fiduciā, Cu.: (mater) sollicita est ne eundem conspiciat, etc.: legati solliciti, ne avertissent, etc., apprehensive , L.: solliciti erant quo evasura esset res, L.: quam sum sollicitus, quidnam futurum sit.
Origins
From sollus (“whole, entire”) + cieō (“move, stir, shake”).
Descendants
- Catalansol·lícit
- Englishsolicitous
- Italiansollecito
- Portuguesesolícito
- Spanishsolícito
In English words that came into English from sollicitus
- solicitsollicitō
- solicitoussōlicitus
- solicitudesollicitūdō
- solicitudinoussollicitūdō