LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

sollicitūdō

sollicitūdō f (genitive sollicitūdinis)

Meaning

  1. anxiety, worry, concern, uneasiness
    Fundus a patre relinqui potest, at usucapio fundi, hoc est finis sollicitudinis ac periculi litium, non a patre relinquitur, sed a legibus;Translation by Charles Duke Yonge A farm can be left me by my father, but the enjoyment of the farm—that is to say, freedom from all anxiety and danger of law-suits—is not left to me by my father, but by the laws.69 BCE, Cicero, Pro Caecina 26.74
  2. watchful concern, solicitude
  3. Late Latinresponsibility
  4. anxious care or attention, painstakingness

Latīnē defined in Latin in our graded readers

cūra animum vexāns
sollicitūdō -inis (f) — in Epistulae, ch. 3

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Cura · Sollicitudo · Angor · Dolor · Ægritudo

Cura, sollicitudo, and angor, mean the disturbance of the mind with reference to a future evil and danger; cura (from the antiquated word coera, from κοίρανος) as thoughtfulness, uneasiness, apprehension, in opp. to incuria, like φροντίς; sollicitudo, as sensitiveness, discomposure, anxiety, in opp. to securitas, Tac. H. iv. 58, like μέριμνα; angor (from ἄγχω) as a passion, anguish, fear, in opp. to solutus animus; whereas dolor and ægritudo relate to a present evil; dolor (from θλᾶν?) as a hardship or pain, in opp. to gaudium, ἄλγος; ægritudo, as a sickness of the soul, like ἀνία, in opp. to alacritas. Cic. Tusc. v. 16. Cic. Fin. i. 22. Nec præterea res ulla est, quæ sua natura aut sollicitare possit aut angere. Accius apud Non. Ubi cura est, ibi anxitudo. Plin. Ep. ii. 11. Cæsar mihi tantum studium, tantam etiam curam—nimium est enim dicere sollicitudinem—præstitit, ut, etc. Quintil. viii. pr. 20. Curam ego verborum, rerum volo esse sollicitudinem. (iv. 419.)

Declension

declension
formsingularplural
nominativesollicitūdōsollicitūdinēs
genitivesollicitūdinissollicitūdinum
dativesollicitūdinīsollicitūdinibus
accusativesollicitūdinemsollicitūdinēs
ablativesollicitūdinesollicitūdinibus
vocativesollicitūdōsollicitūdinēs

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

aegritudine, sollicitudine affici
to be vexed, mortified, anxious.
in aegritudine, sollicitudine esse
to be vexed, mortified, anxious.
aliquid me sollicitat, me sollicitum habet, mihi sollicitudini est, mihi sollicitudinem affert
something harasses me, makes me anxious.

sollĭcĭtūdo (sōlic-), ĭnis, f. sollicitus, II.,
I. uneasiness of mind, care, disquiet, anxiety, solicitude (class.; used equally in sing. and plur.; syn.: aegritudo, dolor, anxietas): sollicitudo aegritudo cum cogitatione, Cic. Tusc. 4, 8, 18: quibus nunc me esse experior summae sollicitudini, Plaut. Mil. 3, 1, 77: istaec mihi res sollicitudini'st, Ter. Phorm. 4, 1, 22: aliquem afficere curā et sollicitudine, id. ib. 2, 4, 1: vita vacua metu, curā, sollicitudine, Cic. Rep. 3, 16, 26; id. Tusc. 1, 40, 96: sollicitudo animi, id. Clu. 18, 51: sollicitudinem falsam mittere, Ter. Heaut. 1, 2, 3: sed dices, me ipsum mihi sollicitudinem struere, Cic. Att. 5, 21, 3: ne tu me sollicitudine magnā liberaris, id. ib. 6, 1, 11: duplex nos afficit sollicitudo, id. Brut. 97, 332: tibi sollicitudinem adferre, id. Fam. 9, 17, 3: sollicitudinem sustineo, id. ib. 10, 4, 4: quaenam sollicitudo vexaret impios sublato suppliciorum metu? id. Leg. 1, 14, 40: sollicitudine provinciae urgebamur, id. Att. 6, 5, 3: te torquerier omni Sollicitudine districtum, Hor. S. 2, 8, 68; cf. Sen. Cons. Polyb. 4 (23), 2 et saep.—Plur., Ter. And. 4, 1, 27; Cic. Off. 3, 21, 84; id. Fin. 1, 16, 51; id. Div. 2, 72, 150; id. Att. 1, 18, 2; Hor. C. 1, 18, 4; id. Epod. 13, 10.—Prov.: amor otiosae causa est sollicitudinis, Publ. Syr. v. 34 Rib.—
(b). With gen. obj.: nuptiarum, Ter. And. 1, 5, 26: gemmarum, i. e. care lest they be broken to pieces, Plin. 33, 1, 6, § 25.—
II. Transf., care, forethought, duty, responsibility (late Lat.): cursūs vehicularis, Dig. 50, 4, 18: sollicitudinem cursualem agere, Cod. Th. 6, 29, 7: castella quae sollicitudo pervigil veterum per opportunos saltus erexit, Amm. 14, 8, 13.

Origins

By haplology, from sollicitus + -tūdō.

Descendants
  • Catalansol·licitud
  • Italiansollecitudine
  • Occitansollicitud
  • Frenchsollicitudefrom Old French sollicitude
  • Englishsolicitudefrom Old French sollicitude
  • Portuguesesolicitude
  • Romaniansolicitudine
  • Spanishsolicitud
  • Galiciansolicitude

In English words that came into English from sollicitūdō

  • solicitudesollicitūdō
  • solicitudinoussollicitūdō

Quick answers

What does sollicitūdō mean in Latin?
sollicitūdō, a noun, means “anxiety, worry, concern, uneasiness; watchful concern, solicitude; anxious care or attention, painstakingness”.
What is the genitive of sollicitūdō?
The genitive singular is sollicitūdinis. sollicitūdō is feminine, third declension.