noun · masculinethird declension
sector1
sector m (genitive sectōris, feminine sectrīx)
Meaning
- masculinecutter (one who cuts or cuts off)
- masculinepurchaser or bidder (someone who buys or attempts to buy at a sale of confiscated goods)
Latīnē defined in Latin in our graded readers
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | sector | sectōrēs |
| genitive | sectōris | sectōrum |
| dative | sectōrī | sectōribus |
| accusative | sectōrem | sectōrēs |
| ablative | sectōre | sectōribus |
| vocative | sector | sectōrēs |
sector, ōris, m. id.,
I. one who cuts or cuts off, a cutter (rare but class.).
I. Lit.:
zonarius, a cutpurse, Plaut. Trin. 4, 2, 20: collorum, a cutthroat, Cic. Rosc. Am. 29, 80 (v. II.); so id. ib. 31 fin.: feni, a haycutter, mower, Col. 11, 1, 12.—II. Publicists' t. t., a bidder, purchaser at a public sale of goods captured or confiscated by the State (cf. quadruplator):
sectores vocantur qui publica bona mercantur, Dig. 4, 146: cum de bonis et de caede agatur, testimonium dicturus est is, qui et sector est et sicarius: hoc est, qui et illorum ipsorum bonorum, de quibus agitur, emptor atque possessor est et eum hominem occidendum curavit, de cujus morte quaeritur, Cic. Rosc. Am. 36, 103: sector sis, id. Phil. 2, 26, 65: Pompeii (sc. bonorum), id. ib. 13, 14, 30; Crassus ap. Cic. Fam. 15, 19, 3: ubique hasta et sector, Tac. H. 1, 20: hastae subjecit tabernas, nec sector inventus est, Flor. 2, 6, 48; Pacat. Pan. Theod. 25, 28; Claud. IV. Cons. Hon. 496; cf. Ps.-Ascon. ap. Cic. Verr. 2, 1, 20, § 52, p. 172, and 2, 1, 23, § 61, p. 177 Orell.—In a double sense, with the signif. I.: nescimus per ista tempora eosdem fere sectores fuisse collorum et bonorum? cutthroats and cutpurses, Cic. Rosc. Am. 29, 80. —* B. Trop.:
hinc rapti pretio fasces sectorque favoris Ipse sui populus, seller of his favor, Luc. 1, 178.—III. Geometrical t. t., the sector of a circle, that part of a circle included between any two radii and an arc, Boëth. Art. Geom. p. 379, 13.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
sector ōris, m
2 SAC-, one who cuts, a cutter : sectores collorum et bonorum, cutthroats and cutpurses : omnium sectorum audacissimus (in a double sense).— A purchaser of confiscated goods at auction, speculator in forfeited estates : in bello hostis, in pace sector: mulierem emere a sectoribus.
Origins
- Proto-Indo-European*sek-
- Proto-Indo-European*sékh₁yeti
- Proto-Italic*sekaō
- Latinsector
Proto-Indo-European *-tōr Proto-Italic *-tōr Latin -tor Latin sector From secō (“cut, cut off”) + -tor.
Elsewhere
- Catalansector
- Englishsector
- Frenchsecteur
- Romaniansectorfrom French secteur
- GermanSektor
- Italiansettore
- Occitansector
- Portuguesesetor
- Spanishsector
- Belarusianсе́ктaр
Rhaeto-Romance
- Friuliansetor
- Ladinsetor
- Ladinsetour
- Ladinsetou
- Ladinsetú
Gallo-Italic
- Piedmontesesèitor
- Piedmontesesaitor