LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation, deponent

īnsector

īnsector (present infinitive īnsectārī, perfect active īnsectātus sum)
Classical[ĩːˈsɛk.tɔr]Ecclesiastical[inˈsɛk.tor]

Meaning

  1. deponentto pursue, chase
  2. deponentto blame, rail at, inveigh against, speak ill of
  3. deponentto taunt, slander

Conjugation conjugation 1 deponent

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.īnsectorīnsectābarīnsectābor———
2nd sg.īnsectāris
īnsectāre
īnsectābāris
īnsectābāre
īnsectāberis
īnsectābere
———
3rd sg.īnsectāturīnsectābāturīnsectābitur———
1st pl.īnsectāmurīnsectābāmurīnsectābimur———
2nd pl.īnsectāminīīnsectābāminīīnsectābiminī———
3rd pl.īnsectanturīnsectābanturīnsectābuntur———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.īnsecterīnsectārer——
2nd sg.īnsectēris
īnsectēre
īnsectārēris
īnsectārēre
——
3rd sg.īnsectēturīnsectārētur——
1st pl.īnsectēmurīnsectārēmur——
2nd pl.īnsectēminīīnsectārēminī——
3rd pl.īnsectenturīnsectārentur——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.īnsectāre—
pres. 2nd pl.īnsectāminī—
fut. 2nd sg.īnsectātor—
fut. 3rd sg.īnsectātor—
fut. 3rd pl.īnsectantor—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveīnsectārī—
perfect infinitiveīnsectātum esse—
future infinitiveīnsectātūrum esse—
present participleīnsectāns—
perfect participleīnsectātus
īnsectāta, īnsectātā, īnsectātae, īnsectātam, īnsectātārum, īnsectātās, īnsectāte, īnsectātī, īnsectātīs, īnsectātō, īnsectātōrum, īnsectātōs
—
future participleīnsectātūrus
īnsectātūra, īnsectātūrā, īnsectātūrae, īnsectātūram, īnsectātūrārum, īnsectātūrās, īnsectātūre, īnsectātūrī, īnsectātūrīs, īnsectātūrō, īnsectātūrōrum, īnsectātūrōs, īnsectātūrum
īnsectandus
īnsectanda, īnsectandā, īnsectandae, īnsectandam, īnsectandārum, īnsectandās, īnsectande, īnsectandīs, īnsectandōrum, īnsectandōs
gerundīnsectandī, īnsectandō, īnsectandumsupineīnsectātum, īnsectātū

insector, ātus, 1,
I. v. dep. a. freq. [insequor], to pursue (class.).
I. Lit.: impios agitant insectanturque furiae, Cic. Leg. 1, 14, 40; cf. id. Div. 2, 70, 144: aliquem hastis, Plaut. Capt. 3, 4, 17: aliquem verberibus, to pursue with blows, Tac. A. 1, 20.—
B. Transf.: assiduis herbam insectabere rastris, pursue the weeds with diligent hoes, i. e. diligently extirpate them, Verg. G. 1, 155.—
II. Trop., to pursue with words, to censure, blame, rail at, inveigh against, speak ill of (with exagitare): indices, Cic. Att. 1, 16, 8: insector ultro, atque insto accusatori: insector, inquam, et flagito testes, id. Font. 1; cf. id. Planc. 19, 48: aliquem maledictis, id. Fin. 2, 25, 80: acerbius in aliquem invehi insectarique vehementius, id. Lael. 16, 57: aliquem inimice, id. N. D. 1, 3, 5: audaciam improborum, id. Att. 10, 1, 4: injuriam alicujus, id. ib. 5, 17: librariorum inscientiam, Quint. 9, 4, 39: vitia, id. 10, 1, 65: praetextam demissam ad talos, id. 5, 13, 39 al.: damnum amissi corporis, to reproach, upbraid with, Phaedr. 3, 11, 3: de legitima insectandi alicujus causa composita oratione, Paul. Sent. 5, 4, 15: obsceno nomine, id. ib. 5, 4, 21.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Italic*en
  3. Proto-Italic*en-
  4. Latinīnsector

Proto-Indo-European *sekʷ- Proto-Indo-European *sékʷetor Proto-Italic *sekʷtos Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -or Latin sector Latin īnsector From in- + sector.

Quick answers

What does īnsector mean in Latin?
īnsector, a verb, means “to pursue, chase; to blame, rail at, inveigh against, speak ill of; to taunt, slander”.
What are the principal parts of īnsector?
īnsector, īnsectārī, īnsectātus sum (first conjugation, deponent).
How do you pronounce īnsector?
In classical Latin, [ĩːˈsɛk.tɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [inˈsɛk.tor].
Where does īnsector come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Italic *en → Proto-Italic *en- → Latin īnsector.