verbfirst conjugation
sānctificō
sānctificō (present infinitive sānctificāre, perfect active sānctificāvī, supine sānctificātum)
Classical[saːŋkˈtɪ.fɪ.koː]Ecclesiastical[saŋkˈtiː.fi.ko]
Meaning
- to consecrate; make holy; set aside for sacred or ceremonial use
et benedixit diei septimo et sanctificavit illum quia in ipso cessaverat ab omni opere suo quod creavit Deus ut faceret
And God blessed the seventh day, and sanctified it: because that in it he had rested from all his work which God created and made.Late 4th century, Jerome [et al.], transl., edited by Roger Gryson, Biblia Sacra: Iuxta Vulgatam Versionem (Vulgate), 5th edition, Stuttgart: Deutsche Bibelgesellschaft, published 2007, →ISBN, Genesis 2:3: - to purify; to free from sin
et haec quidam fuistis sed abluti estis sed sanctificati estis sed iustificati estis in nomine Domini nostri Iesu Christi et in Spiritu Dei nostri
And such were some of you: but ye are washed, but ye are sanctified, but ye are justified in the name of the Lord Jesus, and by the Spirit of our God.Late 4th century, Jerome [et al.], transl., edited by Roger Gryson, Biblia Sacra: Iuxta Vulgatam Versionem (Vulgate), 5th edition, Stuttgart: Deutsche Bibelgesellschaft, published 2007, →ISBN, 6:11: - to make acceptable or useful under religious law or practice
quia omnis creatura Dei bona et nihil reiciendum quod cum gratiarum actione percipitur: sanctificatur enim per verbum Dei et orationem
For every creature of God is good, and nothing to be refused, if it be received with thanksgiving: For it is sanctified by the word of God and prayerLate 4th century, Jerome [et al.], transl., edited by Roger Gryson, Biblia Sacra: Iuxta Vulgatam Versionem (Vulgate), 5th edition, Stuttgart: Deutsche Bibelgesellschaft, published 2007, →ISBN, 4:4-5:
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | sānctificō | sānctificābam | sānctificābō | sānctificāvī | sānctificāveram | sānctificāverō sānctificārō |
| 2nd sg. | sānctificās | sānctificābās | sānctificābis | sānctificāvistī sānctificāstī | sānctificāverās sānctificārās | sānctificāveris |
| 3rd sg. | sānctificat | sānctificābat | sānctificābit | sānctificāvit | sānctificāverat sānctificārat | sānctificāverit sānctificārit |
| 1st pl. | sānctificāmus | sānctificābāmus | sānctificābimus | sānctificāvimus | sānctificāverāmus | sānctificāverimus sānctificārimus |
| 2nd pl. | sānctificātis | sānctificābātis | sānctificābitis | sānctificāvistis sānctificāstis | sānctificāverātis sānctificārātis | sānctificāveritis sānctificāritis |
| 3rd pl. | sānctificant | sānctificābant | sānctificābunt | sānctificāvērunt sānctificāvēre, sānctificārunt | sānctificāverant sānctificārant | sānctificāverint sānctificārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | sānctificem | sānctificārem | sānctificāverim sānctificārim | sānctificāvissem sānctificāssem |
| 2nd sg. | sānctificēs | sānctificārēs | sānctificāverīs | sānctificāvissēs sānctificāssēs |
| 3rd sg. | sānctificet | sānctificāret | sānctificāverit sānctificārit | sānctificāvisset sānctificāsset |
| 1st pl. | sānctificēmus | sānctificārēmus | sānctificāverīmus sānctificārīmus | sānctificāvissēmus sānctificāssēmus |
| 2nd pl. | sānctificētis | sānctificārētis | sānctificāverītis sānctificārītis | sānctificāvissētis sānctificāssētis |
| 3rd pl. | sānctificent | sānctificārent | sānctificāverint sānctificārint | sānctificāvissent sānctificāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | sānctificor | sānctificābar | sānctificābor |
| 2nd sg. | sānctificāris sānctificāre | sānctificābāris sānctificābāre | sānctificāberis sānctificābere |
| 3rd sg. | sānctificātur | sānctificābātur | sānctificābitur |
| 1st pl. | sānctificāmur | sānctificābāmur | sānctificābimur |
| 2nd pl. | sānctificāminī | sānctificābāminī | sānctificābiminī |
| 3rd pl. | sānctificantur | sānctificābantur | sānctificābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | sānctificer | sānctificārer |
| 2nd sg. | sānctificēris sānctificēre | sānctificārēris sānctificārēre |
| 3rd sg. | sānctificētur | sānctificārētur |
| 1st pl. | sānctificēmur | sānctificārēmur |
| 2nd pl. | sānctificēminī | sānctificārēminī |
| 3rd pl. | sānctificentur | sānctificārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | sānctificā | sānctificāre |
| pres. 2nd pl. | sānctificāte | sānctificāminī |
| fut. 2nd sg. | sānctificātō | sānctificātor |
| fut. 3rd sg. | sānctificātō | sānctificātor |
| fut. 2nd pl. | sānctificātōte | — |
| fut. 3rd pl. | sānctificantō | sānctificantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | sānctificāre | sānctificārī |
| perfect infinitive | sānctificāvisse sānctificāsse | sānctificātum esse |
| future infinitive | sānctificātūrum esse | sānctificātum īrī |
| present participle | sānctificāns | — |
| perfect participle | — | sānctificātus sānctificāta, sānctificātā, sānctificātae, sānctificātam, sānctificātārum, sānctificātās, sānctificātī, sānctificātōrum, sānctificātōs |
| future participle | sānctificātūrus sānctificātūra, sānctificātūrā, sānctificātūrae, sānctificātūram, sānctificātūrārum, sānctificātūrās, sānctificātūre, sānctificātūrī, sānctificātūrīs, sānctificātūrō, sānctificātūrōrum, sānctificātūrōs, sānctificātūrum | sānctificandus sānctificanda, sānctificandā, sānctificandae, sānctificandam, sānctificandārum, sānctificandās, sānctificande, sānctificandīs, sānctificandōrum, sānctificandōs |
gerundsānctificandī, sānctificandō, sānctificandumsupinesānctificātum, sānctificātū
sanctĭfĭco, āvi, ātum, 1, v. a. sanctusfacio,
I. to make holy or treat as holy, to sanctify, consecrate, dedicate (eccl. Lat.), Tert. Or. 3; id. Exhort. ad Cast. 7; Prud. Cath. 3, 15; Vulg. Gen. 2, 3 et saep.
Origins
- Proto-Indo-European*seh₂k-
- Proto-Indo-European*sh₂nékti
- Proto-Italic*sankiō
- Proto-Italic*sanktos
- Latinsānctificō
Proto-Indo-European *dʰeh₁-der. Proto-Italic *θakos Proto-Italic *-fakos Latin -ficus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin -ficō Latin sānctificō From sānctus (“holy”) + -ficō (“do, make”).
Borrowed
- Catalansantificar
- Englishsanctificate
- Frenchsanctifier
- Englishsanctifyfrom French sanctifier
- Italiansantificare
- Portuguesesanctificar
- Romaniansanctifica
- Spanishsantificar
Inherited
- Portuguesesantigar
- Portuguesesantiguar
- Spanishsantiguar
- Middle Englishseintefienfrom Old French saintefier
- Piedmontesesantifié
In English words that came into English from sānctificō
- sanctifysānctificō
- sanctificatesanctificatus