noun · femininethird declension
sānctitās
sānctitās f (genitive sānctitātis)
Meaning
- inviolability, sacredness, sanctity
- holiness, virtue, piety, integrity, honour, chastity
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | sānctitās | sānctitātēs |
| genitive | sānctitātis | sānctitātum |
| dative | sānctitātī | sānctitātibus |
| accusative | sānctitātem | sānctitātēs |
| ablative | sānctitāte | sānctitātibus |
| vocative | sānctitās | sānctitātēs |
Lewis & Short A Latin Dictionary, 1879
sanctĭtas, ātis, f. sanctus.
I. Inviolability, sacredness, sanctity:
tribunatūs, Cic. Sest. 37, 79: regum, Caes. ap. Suet. Caes. 6; cf.: regii nominis, Sall. Fragm. ap. Serv. Verg. G. 4, 211: sanctitas templi insulaeque, Liv. 44, 29: templo sanctitatem tribuere, Tac. A. 3, 62 fin.; cf.: augusti atque inviolati soli, Liv. 45, 5: fori, Quint. 11, 3, 58: mecum deorum et hominum sanctitates omnes et religiones afuerunt, Cic. Red. in Sen. 14, 34: propter sanctitatem aliquam, Massur. Sabin. ap. Gell. 4, 9, 8: patria sanctitas, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 4, 2.— II. (Acc. to sanctus, B.) Moral purity, holiness, sanctity, virtue, piety, integrity, honor, purity, chastity, etc.:
omnes cives sic existimant, quasi lumen aliquod exstinctis ceteris elucere sanctitatem et prudentiam et dignitatem tuam, Cic. Fam. 4, 3, 2; cf.: exemplum veteris sanctitatis, id. Phil. 3, 6, 15: deos ipsos innocentiā et sanctitate laetari, Plin. Pan. 3 fin.: si pudor, si modestia, si pudicitia, si temperantia poenae metu coercebuntur, non sanctitate suā se tuebuntur? virtue, Cic. Fin. 2, 22, 73: deos placatos pietas efficiet et sanctitas, id. Off. 2, 3, 11; cf.: sanctitas est scientia colendorum deorum, id. N. D. 1, 41, 116: quae potest esse pietas? quae sanctitas? quae religio?... cum quā (pietate) simulet sanctitatem et religionem tolli necesse est, id. ib. 1, 2, 3; cf. id. Top. 23, 90.—Plur.: deorum cultus religionumque sanctitates, Cic. N. D. 2, 2, 5: matronarum, id. Cael. 13, 32; cf. Inscr. Orell. 2739; and: pudorem sanctitatemque feminarum abrogare, Liv. 34, 6; so, dominae, Tac. A. 14, 60: docentis, towards his pupils, Quint. 2, 2, 3: ducis, Flor. 2, 6, 40. —Of a man, chastity, Plin. Ep. 1, 12, 5; Vell. 2, 29, 3; Sid. Ep. 6, 10: vir summae sanctitatis, Treb. Pol. Trig. Tyr. 21: sanctitas (orationis) Calvi, Quint. 12, 10, 11; cf.: sanctitas et ut sic dicam virilitas ab his (sc. veteribus Latinis) petenda, id. 1, 8, 9 (v. sanctus, near the end).—As the title of a bishop, Cassiod. Var. 3, 37.Origins
- Proto-Indo-European*seh₂k-
- Proto-Indo-European*sh₂nékti
- Proto-Italic*sankiō
- Proto-Italic*sanktos
- Latinsānctitās
Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin sānctitās From sānctus + -tās.
Descendants
- Italiansantità
- Frenchsaintetéfrom Old French sancteté
- Englishsanctityfrom Old French sancteté
- Portuguesesantidadefrom Old Galician-Portuguese santidade
- Portuguesesanctidadefrom Old Galician-Portuguese santidade
- Spanishsantidadfrom Old Spanish sanctidat
- Romaniansfințitate