LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

sānctiō

sānctiō f (genitive sānctiōnis)
Classical[ˈsaːŋk.ti.oː]Ecclesiastical[ˈsaŋk.t͡si.o]

Meaning

  1. law, decree
  2. penalty, sanction

Declension

declension
formsingularplural
nominativesānctiōsānctiōnēs
genitivesānctiōnissānctiōnum
dativesānctiōnīsānctiōnibus
accusativesānctiōnemsānctiōnēs
ablativesānctiōnesānctiōnibus
vocativesānctiōsānctiōnēs

sanctĭo, ōnis, f. sancio,
I. an establishing, ordaining, or decreeing as inviolable under penalty of a curse; a decree, ordinance, sanction: sanctiones sacrandae sunt ...poenā, cum caput ejus qui contra fecerit consecratur, Cic. Balb. 14, 33; 16, 36; cf.: legis sanctio poenaque, Cic. Verr. 2, 4, 66, § 149: sanctio legum, quae novissime certam poenam irrogat iis, qui praeceptis legis non obtemperaverint, Dig. 48, 19, 41; cf.: interdum in sanctionibus adicitur, ut qui ibi aliquid commisit, capite puniatur, ib. 1, 8, 9: neque vero leges Porciae quicquam praeter sanctionem attulerunt novi, Cic. Rep. 2, 31, 54: plus valet sanctio permissione, Auct. Her. 2, 10, 15: jacere irritas sanctiones, Liv. 4, 51: pragmatica, Cod. Just. 1, 2, 10.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin sānctiō From sanciō + -tiō.

Descendants
  • Catalansanció
  • Englishsanction
  • Frenchsanction
  • Italiansanzione
  • Portuguesesanção
  • Romaniansancțiune
  • Spanishsanción
  • Dutchsanctie
  • Galiciansanción
  • Piedmontesesansion

In English words that came into English from sānctiō

  • sanctionsānctiō

Quick answers

What does sānctiō mean in Latin?
sānctiō, a noun, means “law, decree; penalty, sanction”.
What is the genitive of sānctiō?
The genitive singular is sānctiōnis. sānctiō is feminine, third declension.
How do you pronounce sānctiō?
In classical Latin, [ˈsaːŋk.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈsaŋk.t͡si.o].