LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
proper noun · masculinesecond declension

Rū̆brī̆cātus1

Rū̆brī̆cātus m sg (genitive Rū̆brī̆cātī)
Classical[ruː.briːˈkaː.tʊs]Ecclesiastical[ru.briˈkaː.tus]

Meaning

  1. a river in Hispania Tarraconensis, now Llobregat
    Inde ad Tarraconem parva sunt oppida Blande, Iluro, Baetulo, Barcino, Subur, Tolobi; parva flumina Baetulo iuxta Iovis montem, Rubricatum in Barcinonis litore, inter Subur et Tolobin Maius. Tarraco urbs est in his oris maritimarum opulentissima. Tulcis eam modicus amnis, super ingens Hiberus Dertosam adtingit.c. 45 CE, Pomponius Mela, De Chorographia 2.90.3
    Regio Cessetania, flumen Subi, colonia Tarracon, Scipionum opus, sicut Carthago Poenorum. Regio Ilergetum, oppidum Subur, flumen Rubricatum, a quo Laetani et Indigetes.Gaius Plinius Secundus, Naturalis Historia 3.21.7

Declension

declension
formsingularplural
nominativeRū̆brī̆cātus—
genitiveRū̆brī̆cātī—
dativeRū̆brī̆cātō—
accusativeRū̆brī̆cātum—
ablativeRū̆brī̆cātō—
vocativeRū̆brī̆cāte—

Rŭ_brĭcātus, i, m., and Rŭ_brĭ-cātum, i, n.,
I. a river of Spain, which falls into the Mediterranean Sea.—Form Rubricatus, Mel. 2, 6.—Form Rubricatum, Plin. 3, 3, 4, § 21.

Origins

From rū̆brī̆cātus (“painted red”).

Descendants
  • CatalanLlobregat
adjectivefirst/second-declension adjective
rū̆brī̆cātus2
rū̆brī̆cātus (feminine rū̆brī̆cāta, neuter rū̆brī̆cātum)
Classical[ruː.briːˈkaː.tʊs]Ecclesiastical[ru.briˈkaː.tus]

Meaning

  1. adjectivered
    Tutelam pomari, diligens Priape, facito:Careful Priapus, keep watch of the orchard: threaten thieves with red(-painted) penis.c. 1st century CE, Carmina Priapea (uncertain meter)
  2. adjectivebroadlylegal, law-related
    Emi ergo nunc puero aliquot libra rubricata, quia volo illum ad domusionem aliquid de iure gustare.I've now bought some law books for the boy, because I want him to get a taste of the law so that he can manage our household business.c. 27 CE – 66 CE, Petronius, Satyrica 46.7

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativerū̆brī̆cātusrū̆brī̆cātarū̆brī̆cātum
genitiverū̆brī̆cātīrū̆brī̆cātaerū̆brī̆cātī
dativerū̆brī̆cātōrū̆brī̆cātaerū̆brī̆cātō
accusativerū̆brī̆cātumrū̆brī̆cātamrū̆brī̆cātum
ablativerū̆brī̆cātōrū̆brī̆cātārū̆brī̆cātō
vocativerū̆brī̆cāterū̆brī̆cātarū̆brī̆cātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativerū̆brī̆cātīrū̆brī̆cātaerū̆brī̆cāta
genitiverū̆brī̆cātōrumrū̆brī̆cātārumrū̆brī̆cātōrum
dativerū̆brī̆cātīsrū̆brī̆cātīsrū̆brī̆cātīs
accusativerū̆brī̆cātōsrū̆brī̆cātāsrū̆brī̆cāta
ablativerū̆brī̆cātīsrū̆brī̆cātīsrū̆brī̆cātīs
vocativerū̆brī̆cātīrū̆brī̆cātaerū̆brī̆cāta

rŭ_brĭcātus, a, um, Part. of rubrico.

Origins

Either formed directly from the noun rūbrīca (“red ochre”) + -ātus (“-ed”, adjective-forming suffix), or formed as the perfect passive participle of a verb rū̆brī̆cō (“to paint red”). The length of the vowels in the first two syllables of the verb are uncertain as it has two potential derivations: from the noun rūbrīca + -ō, implying the pronunciation rūbrīcō, or from the adjective ruber (“red”) + -icō, implying the pronunciation rubricō; its formation may perhaps have been reanalyzed over time. The association with the legal field is presumably based on a practice of writing the headings of laws in red.

In English words that came into English from rū̆brī̆cātus

  • rubricaterū̆brī̆cātus

Quick answers

What does Rū̆brī̆cātus mean in Latin?
Rū̆brī̆cātus, a proper noun, means “a river in Hispania Tarraconensis, now Llobregat”.
What is the genitive of Rū̆brī̆cātus?
The genitive singular is Rū̆brī̆cātī. Rū̆brī̆cātus is masculine, second declension.
How do you pronounce Rū̆brī̆cātus?
In classical Latin, [ruː.briːˈkaː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ru.briˈkaː.tus].