LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

patrō

patrō (present infinitive patrāre, perfect active patrāvī, supine patrātum)
Classical[ˈpa.troː]Ecclesiastical[ˈpaː.tro]

Meaning

  1. to execute, conclude, finish, accomplish
  2. to orgasm, ejaculate

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.patrōpatrābampatrābōpatrāvīpatrāveram
patrāram
patrāverō
patrārō
2nd sg.patrāspatrābāspatrābispatrāvistī
patrāstī
patrāverās
patrārās
patrāveris
patrāris
3rd sg.patratpatrābatpatrābitpatrāvit
patrāt
patrāverat
patrārat
patrāverit
patrārit
1st pl.patrāmuspatrābāmuspatrābimuspatrāvimus
patrāmus
patrāverāmus
patrārāmus
patrāverimus
patrārimus
2nd pl.patrātispatrābātispatrābitispatrāvistis
patrāstis
patrāverātis
patrārātis
patrāveritis
patrāritis
3rd pl.patrantpatrābantpatrābuntpatrāvērunt
patrārunt, patrāvēre
patrāverant
patrārant
patrāverint
patrārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.patrempatrārempatrāverim
patrārim
patrāvissem
patrāssem
2nd sg.patrēspatrārēspatrāverīs
patrārīs
patrāvissēs
patrāssēs
3rd sg.patretpatrāretpatrāverit
patrārit
patrāvisset
patrāsset
1st pl.patrēmuspatrārēmuspatrāverīmus
patrārīmus
patrāvissēmus
patrāssēmus
2nd pl.patrētispatrārētispatrāverītis
patrārītis
patrāvissētis
patrāssētis
3rd pl.patrentpatrārentpatrāverint
patrārint
patrāvissent
patrāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.patrorpatrābarpatrābor
2nd sg.patrāris
patrāre
patrābāris
patrābāre
patrāberis
patrābere
3rd sg.patrāturpatrābāturpatrābitur
1st pl.patrāmurpatrābāmurpatrābimur
2nd pl.patrāminīpatrābāminīpatrābiminī
3rd pl.patranturpatrābanturpatrābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.patrerpatrārer
2nd sg.patrēris
patrēre
patrārēris
patrārēre
3rd sg.patrēturpatrārētur
1st pl.patrēmurpatrārēmur
2nd pl.patrēminīpatrārēminī
3rd pl.patrenturpatrārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.patrāpatrāre
pres. 2nd pl.patrātepatrāminī
fut. 2nd sg.patrātōpatrātor
fut. 3rd sg.patrātōpatrātor
fut. 2nd pl.patrātōte—
fut. 3rd pl.patrantōpatrantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivepatrārepatrārī
perfect infinitivepatrāvisse
patrāsse
patrātum esse
future infinitivepatrātūrum essepatrātum īrī
present participlepatrāns—
perfect participle—patrātus
patrāta, patrātā, patrātae, patrātam, patrātārum, patrātās, patrātī, patrātōrum, patrātōs
future participlepatrātūrus
patrātūra, patrātūrā, patrātūrae, patrātūram, patrātūrārum, patrātūrās, patrātūre, patrātūrī, patrātūrīs, patrātūrō, patrātūrōrum, patrātūrōs, patrātūrum
patrandus
patranda, patrandā, patrandae, patrandam, patrandārum, patrandās, patrande, patrandīs, patrandōrum, patrandōs
gerundpatrandī, patrandō, patrandumsupinepatrātum, patrātū

pā^tro, āvi, ātum, 1, v. a. etym. dub.; prob. from root pat- of pateo, q. v.; cf. Gr. πατος,
I. to bring to pass, execute, perform, achieve, accomplish, bring about, effect, finish, conclude (rarely used by Cic., by Cæs. not at all; syn.: conficio, perago, perpetro).
I. In gen.: ubi sementim patraveris, Cato, R. R. 54: conata, Lucr. 5, 385: operibus patratis, Cic. Leg. 2, 8, 19: promissa, id. Att. 1, 14, 7: bellum, to bring the war to an end, Sall. J. 75, 2; Vell. 2, 79, 3; 123; Tac. A. 2, 26; Flor. 2, 15, 1; cf. Quint. 8, 3, 44: incepta, Sall. J. 70, 5: facinus, id. C. 18, 8; Liv. 23, 8 fin.: consilia, Sall. J 13, 5: cuncta, id. C. 53, 4: pacem, to conclude a peace, Liv. 44, 25: jusjurandum, as pater patratus (v. infra), to pronounce the customary form of oath in making a treaty, id. 1, 24, 6: jussa, to execute, Tac. H. 4, 83: patrata victoria, obtained, gained, id. A. 13, 41 fin.: patrati remedii gloria, the glory of the effected cure, id. H. 4, 81 multas mortes jussu Messalinae patratas, id. A. 11, 28.—
II. In partic., in mal. part.: patranti fractus ocello. i. e. with a lascivious eye, Pers. 1, 18: sunt lusci oculi atque patrantes, Anthol. Lat. 3, 160, 3. (Cf., respecting the accessory notion of patrare, Quint. 8, 3, 44.)—Part. perf.: pā^trātus, act. (as if from patror, āri), in the phrase pater patratus, the fetial priest, who ratified a treaty with religious rites: pater patratus ad jusjurandum patrandum, id est sanciendum fit foedus, Liv 1, 24, 6; cf. Serv. ad Verg. A. 9, 53; 10, 14; 12, 206.

Origins

  1. Proto-Indo-European*peh₂-?
  2. Proto-Indo-European*ph₂tḗr
  3. Proto-Italic*patēr
  4. Latinpatrō

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin patrō From pater (“father”) + -ō.

Quick answers

What does patrō mean in Latin?
patrō, a verb, means “to execute, conclude, finish, accomplish; to orgasm, ejaculate”.
What are the principal parts of patrō?
patrō, patrāre, patrāvī, patrātum (first conjugation).
How do you pronounce patrō?
In classical Latin, [ˈpa.troː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈpaː.tro].
Where does patrō come from?
Proto-Indo-European *peh₂-? → Proto-Indo-European *ph₂tḗr → Proto-Italic *patēr → Latin patrō.