LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

obvius

obvius (feminine obvia, neuter obvium)
Classical[ˈɔb.wi.ʊs]Ecclesiastical[ˈɔb.vi.us]

Meaning

  1. adjectivein the way, who goes or comes to meet
    fit obvius cum exercitu RomulusRomulus came upon them with his army27 BCE – 25 BCE, Titus Livius, Ab urbe condita I.10
    Ut si [...] obviam contra veniretur [...] depugnarentIn order that if someone should comes opposite, fight against himc. 52 BCE, Julius Caesar, Commentarii de bello Gallico VII.28
  2. adjectivemeeting
  3. adjectiveaffable, courteous
  4. adjectiveat hand, ready
  5. adjectiveexposed, lying open
    do me obvium alicuiI expose myself to someone
  6. adjectivefigurativelyknown, familiar

Latīnē defined in Latin in our graded readers

contrā veniēns
obvius -a -um — in Epistulae, ch. 7
quī contrā venit
obvius -a -um — in Aeneis, ch. 19

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeobviusobviaobvium
genitiveobviīobviaeobviī
dativeobviōobviaeobviō
accusativeobviumobviamobvium
ablativeobviōobviāobviō
vocativeobvieobviaobvium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeobviīobviaeobvia
genitiveobviōrumobviārumobviōrum
dativeobviīsobviīsobviīs
accusativeobviōsobviāsobvia
ablativeobviīsobviīsobviīs
vocativeobviīobviaeobvia

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

obviam ire alicui
to meet any one.
obviam venire alicui
to go to meet some one.
obviam alicui aliquem mittere
to send to meet a person.
obvium or obviam esse, obviam fieri
to meet some one by chance.

obvĭus, a, um, adj. ob-via,
I. in the way, so as to meet, meeting, to meet (class.).
I. In gen.: si ille obvius ei futurus omnino non erat, had no expectation of meeting him, Cic. Mil. 18, 47: dare se obvium alicui, to meet a person, Liv. 1, 16: quo in loco inter se obvii fuissent, had met each other, Sall. J. 79, 4: libellus insidiarum ab obvio quodam porrectus, by one who met him, Suet. Caes. 81; cf. Quint. 10, 3, 29: cuicumque est obvia, whomsoever she meets, Juv. 6, 412: cui mater mediā sese tulit obvia silvā, met, Verg. A. 1, 314: obvia cui Camilla Occurrit, id. ib. 11, 498: esse in obvio alicui, to be in the way of or where one can meet another, Liv. 37, 23; so, with ellips. of dat.: Brutidius meus ad Martis fuit obvius aram, Juv. 10, 83: se gravissimis tempestatibus obvium ferre, Cic. Rep. 1, 4, 7: agmen obviorum, Suet. Calig. 13: obvii e diverso, Plin. 8, 50, 76, § 201.—Of things: neque aranei tenvia fila Obvia sentimus, Lucr. 3, 384: simulacra nobis, id. 4, 37: obvias mihi litteras mittas, send to meet, Cic. Att. 6, 5, 1; cf. id. ib. 6, 4, 3: ultroque ferebant Obvia securis ubera lactis oves, offered, presented, Tib. 1, 3, 46: montes, qui obvii erant itineri adversariorum, which lay in their way, which they met or fell in with, Nep. Eum. 9: quaeque, Val. Fl. 3, 583: obvia flamina, Ov. M. 1, 528: obvius undis, up the stream, id. ib. 11, 138: obviaque hospitiis teneat frondentibus arbos, over against, opposite, Verg. G. 4, 24: aquilones, contrary, adverse, Tac. A. 2, 54: prona cadit lateque et cominus obvia frangens, every thing in its way, Cat. 64, 109.—
II. In partic.
A. In a bad sense, as an enemy, against, to meet or encounter: si ingredienti cum armatā manu obvius fueris, Cic. Caecin. 27, 76: Jugurthae obvius procedit, Sall. J. 21, 1: obvii hostibus, id. ib. 50, 4: infestā subit obvius hastā, Verg. A. 10, 877.—
B. In a good sense.
1. Easy of access, affable, courteous (perh. not ante-Aug.): est enim obvius, et expositus, plenusque humanitate, Plin. Ep. 1, 10, 2.—
2. Of inanim. and abstr. things, at hand, easy, ready, obvious: nec se obvias fuisse dicenti, sed conquisitas (figuras), Quint. 9, 3, 5: quidquid venerit obvium loquamur, Mart. 11, 7, 7: obvias opes deferre deos, Tac. A. 16, 2: comitas, id. ib. 2, 2: laudes, common, Gell. 5, 1, 1: obvia et illaborata virtus, easy, not difficult of attainment, Quint. 12, 2, 2: ex obvio fere victus (animalibus), id. 2, 16, 14.—
3. Of words, in constant use, common: est vestibulum in sermonibus celebre atque obvium verbum, Macr. S. 6, 8, 15: municipes et municipia sunt verba dictu facilia et usu obvia, Gell. 16, 13, 1; 18, 12, 10; cf.: obvium est dicere dimidiā, id. 3, 14, 12.—
4. Se dare obvium, to occur to one's mind or memory: licet omnes (versus) praesens memoria non suggerat, tamen, qui se dederint obvios, annotabo, Macr. S. 5, 3, 1.—
C. Lying open, i. e. exposed, obnoxious to an evil (poet.): rupes Obvia ventorum furiis expostaque ponto, Verg. A. 10, 694: melioribus opto Auspiciis et quae fuerit minus obvia Graiis, id. ib. 3, 498: calvitium quoquoversus obvium, i. e. exposed to the air, App. M. 11, p. 273 fin.

Origins

Proto-Indo-European *h₁ep-der. Proto-Indo-European *h₁épsder. Proto-Indo-European *h₁óp(i) Proto-Italic *op Latin ob Latin ob- Proto-Indo-European *weyh₁- Proto-Italic *wiā Latin via Proto-Indo-European *-ós Proto-Indo-European *-os Proto-Indo-European *-ós Proto-Indo-European *-ós Proto-Indo-European *-ós Proto-Indo-European *-ós Proto-Indo-European *-os Proto-Italic *-os Archaic Latin -os Latin -us Latin obvius From ob- (“against; facing”) + via (“road, street, path; way, method”) + -us.

Elsewhere
  • Catalanobvi
  • Englishobvious
  • Frenchobvie
  • Italianovvio
  • Portugueseóbvio
  • Spanishobvio
  • Asturianobviu
  • Galicianobvio
Balkano-Romance
  • Romanianuib

Quick answers

What does obvius mean in Latin?
obvius, a adjective, means “in the way, who goes or comes to meet; meeting; affable, courteous”.
How do you pronounce obvius?
In classical Latin, [ˈɔb.wi.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈɔb.vi.us].