adverb
obviam
obviam (not comparable)
Meaning
- not comparablein the way
MERCVRIVS: Concedite atque abscedite omnes, de via decedite,
c. 190 BCE – 185 BCE, Plautus, Amphitruo 3.4.1–2 - not comparableto meet
obviam ire alicui
to encounter someone, to meet someone‘Multi obviam prodierunt de provincia decedenti.’ […] quid habet admirationis tali viro advenienti, candidato consulari, obviam prodisse multos?
63 BCE, Cicero, Pro Murena 68 - not comparableagainst
Cupiditati hominum ait se obviam ire.
Translation by Charles Duke Yonge He wishes, he says, to oppose the covetousness of men. (literally, “to go against”)70 BCE, Cicero, In Verrem 2.1.106
Latīnē defined in Latin in our graded readers
in adversum, ad occurrendumobviam — in IVLIANVS I: Gallia, ch. 6
occursum petōobviam eō — in IVLIANVS II: Imperium, ch. 8
in occursum, contrā venientemobviam — in Evangelium secundum Matthaeum, ch. 23
to meet, in the way
obviam — in De Bello Gallico III
ob-vĭam (also written separate, ob vĭam; cf. Corss. Ausspr. I. 495, 769), adv.
I. Lit., in the way; hence, with verbs of motion (in a good or bad sense), towards, against, to meet: ob Trojam duxit exercitum pro ad, similiterque vadimonium obisse, id est ad vadimonium isse, et obviam ad viam, Paul. ex Fest. p. 147 Müll.: morti occumbant obviam, Enn. ap. Serv. ad Verg. A. 2, 62 (Ann. v. 176 Vahl.):
nec quisquam tam audax fuat homo, qui obviam obsistat mihi, as to put himself in my way, Plaut. Am. 3, 4, 2: cum in Cumanum mihi obviam venisti, Cic. Fam. 2, 16, 3: prodire, id. ib. 3, 7, 4; cf.: si quā ex parte obviam contra veniretur, an advance or attack should be made, Caes. B. G. 7, 28: alicui obviam advenire, C. Gracch. ap. Gell. 10, 3, 5: quem quaero, optime ecce obviam mihi est, is coming to meet me, Plaut. Bacch. 4, 4, 16: fit obviam Clodio ante fundum ejus, meets, Cic. Mil. 10, 29: obviam ire alicui, to go to meet, id. Mur. 32, 67 et saep.: obviam procedere alicui, to go to meet, id. Phil. 2, 32, 78: prodire alicui, id. ib. 2, 24, 58: properare, id. Fam. 14, 5, 2: proficisci, Caes. B. G. 7, 12: exire, id. B. C. 1, 18: progredi, Liv. 7, 10: mittere, to send to meet, Cic. Fam. 3, 7, 4: se offerre, to go to meet, to meet, Ter. Ad. 3, 2, 24: effundi, to pour out to meet, to go in great numbers to meet, Liv. 5, 23: de obviam itione ita faciam, Cic. Att. 11, 16, 1; late Lat., also, in obviam: ecce exercitus in obviam illis, Vulg. 1 Macc. 16, 5.—II. Trop., at hand, within reach:
nec sycophantiis, nec fucis ullum mantellum obviam est, Plaut. Capt. 3, 3, 6: in comitio estote obviam, id. Poen. 3, 6, 12: tibi nulla aegritudo est animo obviam, id. Stich. 4, 1, 16: amanti mihi tot obviam eveniunt morae, present themselves, interpose, id. Cas. 3, 4, 28: ire periculis, to meet courageously, to encounter them, Sall. J. 7, 4: cupiditati hominum obviam ire, to resist, oppose, Cic. Verr. 2, 1, 4, § 106; so, ire superbiae nobilitatis, Sall. J. 5, 1: ire sceleri, id. ib. 22, 3: ire injuriae, id. ib. 14, 25: ire irae, Liv. 9, 14: ire fraudibus, Tac. A. 6, 16: crimini, Liv. 9, 26.—Also, in a good sense, to meet an evil, i. e. to remedy, prevent it: ni Caesar obviam isset, tribuendo pecunias pro modo detrimenti, Tac. A. 4, 64: infecunditati terrarum, id. ib. 4, 6: timori, id. H. 4, 46: dedecori, id. A. 13, 5.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
ob-viam or ob viam adv.,
in the way, towards, against, to meet, in face of: obviam conabar tibi, was hurrying to meet you, T.: si obviam contra veniretur, an advance should be made, Cs.: fit obviam Clodio, meets: obviam ire hostibus, S.: Caesari obviam processisti, went out to meet: exire, Cs.: se offere, meet, T.: effundi, pour out to meet, L.: de obviam itione ita faciam.—In the phrase, obviam ire, to meet, oppose, resist, contend against: periculis, face, S.: Gracchorum actionibus, resist, S.: cupiditati hominum, oppose: irae, L.: crimini, meet the charge, L.: obviam itum fraudibus, Ta.
Origins
Derived from the former term.
Descendants
- Italianovvia