noun · femininethird declension
obumbrātiō
obumbrātiō f (genitive obumbrātiōnis)
Meaning
- shading, darkening
- obscuring
- overshadowing
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | obumbrātiō | obumbrātiōnēs |
| genitive | obumbrātiōnis | obumbrātiōnum |
| dative | obumbrātiōnī | obumbrātiōnibus |
| accusative | obumbrātiōnem | obumbrātiōnēs |
| ablative | obumbrātiōne | obumbrātiōnibus |
| vocative | obumbrātiō | obumbrātiōnēs |
ŏbumbrātĭo, ōnis, f. id.,
I. a shading, darkening; trop., an obscuring (postclass.):
allegoricae caecitatis obumbratio, Arn 5, 186: vicissitudinis, Vulg. Jacob. 1, 17.Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin obumbrātiō From obumbrō + -tiō.
In English words that came into English from obumbrātiō
- obumbrationobumbrātiō