adjectivethird-declension two-termination adjective
nōminābilis
nōminābilis (neuter nōminābile)
Classical[noː.mɪˈnaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[no.miˈnaː.bi.lis]
Meaning
- Late Latintwo terminationnameable
- Medieval Latintwo terminationfamous, renowned
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | nōminābilis | nōminābilis | nōminābile |
| genitive | nōminābilis | nōminābilis | nōminābilis |
| dative | nōminābilī | nōminābilī | nōminābilī |
| accusative | nōminābilem | nōminābilem | nōminābile |
| ablative | nōminābilī | nōminābilī | nōminābilī |
| vocative | nōminābilis | nōminābilis | nōminābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | nōminābilēs | nōminābilēs | nōminābilia |
| genitive | nōminābilium | nōminābilium | nōminābilium |
| dative | nōminābilibus | nōminābilibus | nōminābilibus |
| accusative | nōminābilīs nōminābilēs | nōminābilīs nōminābilēs | nōminābilia |
| ablative | nōminābilibus | nōminābilibus | nōminābilibus |
| vocative | nōminābilēs | nōminābilēs | nōminābilia |
Origins
From nōminō (“to name”) (stem nōminā-) + -bilis (“-able”).
Descendants
- Englishnominable
- Frenchnommable
- Frenchnominable
- Italiannominabile
In English words that came into English from nōminābilis
- nominablenōminābilis
- innominableinnominabilis