LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

nōminābilis

nōminābilis (neuter nōminābile)
Classical[noː.mɪˈnaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[no.miˈnaː.bi.lis]

Meaning

  1. Late Latintwo terminationnameable
  2. Medieval Latintwo terminationfamous, renowned

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativenōminābilisnōminābilisnōminābile
genitivenōminābilisnōminābilisnōminābilis
dativenōminābilīnōminābilīnōminābilī
accusativenōminābilemnōminābilemnōminābile
ablativenōminābilīnōminābilīnōminābilī
vocativenōminābilisnōminābilisnōminābile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativenōminābilēsnōminābilēsnōminābilia
genitivenōminābiliumnōminābiliumnōminābilium
dativenōminābilibusnōminābilibusnōminābilibus
accusativenōminābilīs
nōminābilēs
nōminābilīs
nōminābilēs
nōminābilia
ablativenōminābilibusnōminābilibusnōminābilibus
vocativenōminābilēsnōminābilēsnōminābilia

Origins

From nōminō (“to name”) (stem nōminā-) + -bilis (“-able”).

Descendants
  • Englishnominable
  • Frenchnommable
  • Frenchnominable
  • Italiannominabile

In English words that came into English from nōminābilis

  • nominablenōminābilis
  • innominableinnominabilis

Quick answers

What does nōminābilis mean in Latin?
nōminābilis, a adjective, means “nameable; famous, renowned”.
How do you pronounce nōminābilis?
In classical Latin, [noː.mɪˈnaː.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [no.miˈnaː.bi.lis].