LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

modestus1

modestus (feminine modesta, neuter modestum, comparative modestior, superlative modestissimus, adverb modestē)
Classical[mɔˈdɛs.tʊs]Ecclesiastical[moˈdɛs.tus]

Meaning

  1. adjectivemoderate, calm, restrained, mild
  2. adjectivemodest, reserved, discreet

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativemodestusmodestamodestum
genitivemodestīmodestaemodestī
dativemodestōmodestaemodestō
accusativemodestummodestammodestum
ablativemodestōmodestāmodestō
vocativemodestemodestamodestum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativemodestīmodestaemodesta
genitivemodestōrummodestārummodestōrum
dativemodestīsmodestīsmodestīs
accusativemodestōsmodestāsmodesta
ablativemodestīsmodestīsmodestīs
vocativemodestīmodestaemodesta

mŏdestus, a, um, adj. modus,
I. keeping due measure, moderate; esp. in behavior, modest; as respects anger, calm, gentle, dispassionate; towards others, kind, forbearing, temperate, mild; in morals, honest, virtuous, sober, discreet, moral (class.): vir modestus et frugi, unassuming, modest, Cic. Att. 13, 29, 1: adulescentuli modestissimi pudor, id. Planc. 11, 27: plebs modestissima (opp. seditiosa), id. Agr. 2, 31, 84: epistula ut adversus magistrum morum modestior, id. Fam. 3, 13, 2: oculi, Ov. Am. 2, 4, 11: vultus, id. ib. 1, 4, 15: lingua, id. H. 18 (19), 63: verba, id. Am. 3, 14, 16: o modestum ordinem, kind, gentle, mild, Cic. Verr. 2, 1, 47, § 124: in ea (urbe) isti vestri satellites modesti insolentiam suam continebunt, id. Agr. 1, 6, 18: mendicis modesti, kind, friendly, Plaut. Trin. 4, 1, 12: mulier proba et modesta, modest, Ter. Ad. 5, 8, 7; cf.: videas, dolere rebus flagitiosis modestos, Cic. Lael. 13, 47: modestissimi mores, id. Planc. 1, 3: ingenui parum modesti, Quint. 1, 2, 4: servitia, Tac. A. 4, 7: vultus modesto sanguine fervens, Juv. 10, 300.—Hence, adv.: mŏdestē, with moderation, moderately, temperately, discreetly, modestly (class.): modice et modeste vitam vivere, Plaut. Pers. 3, 1, 18: ea quae, etiam ... cum modeste fiunt, tamen ipsa per se molesta sunt, Cic. Att. 9, 19, 1: rebus secundis modeste ac moderate uti, Liv. 30, 42: hosti intrepide modesteque obviam ire, quietly, Gell. 9, 11, 6: modestissime vivere, Varr. ap. Non. 1, 274: qui modeste paret, Cic. Leg. 3, 2, 5: intueri, Ter. Eun. 3, 5, 32: parcius et modestius praetentare misericordiam judicis, Quint. 4, 1, 28: si ille Romam modeste venturus est, without hostile violence, Cic. Fam. 14, 14, 1.

Origins

From the same root as modus m (“measure, manner”), but not directly derived from this noun, which declines in Latin as a masculine o-stem. The form modestus is made up of components derived from Proto-Indo-European *med- (“to measure”) + *-os (noun-forming suffix) + *-tós (adjective-forming suffix) (Classical Latin -tus), with an exact cognate in Umbrian mersto; this implies the existence at some point of a neuter s-stem noun (also indirectly attested by the -er- found in moderor). Compare scelestus, derived from the s-stem noun scelus n (or an ancestral form of it).

Descendants
  • Catalanmodest
  • Englishmodest
  • Frenchmodeste
  • Italianmodesto
  • Portuguesemodesto
  • Romanianmodest
  • Spanishmodesto
  • Albanianmodest
  • Galicianmodesto
proper noun · masculinesecond declension
Modestus2
Modestus m sg (genitive Modestī)

Meaning

  1. masculinesingulara male given name, male variant of Modesta

Declension

declension
formsingularplural
nominativeModestus—
genitiveModestī—
dativeModestō—
accusativeModestum—
ablativeModestō—
vocativeModeste—

Origins

From the adjective modestus.

Descendants
  • FrenchModeste
  • ItalianModesto
  • SpanishModesto
  • GalicianMoeche
  • RussianМоде́ст

In the Academy Smith's classical dictionaries

Quick answers

What does modestus mean in Latin?
modestus, a adjective, means “moderate, calm, restrained, mild; modest, reserved, discreet”.
How do you pronounce modestus?
In classical Latin, [mɔˈdɛs.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [moˈdɛs.tus].