LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation, deponent

moderor

moderor (present infinitive moderārī or moderārier, perfect active moderātus sum)
Classical[ˈmɔ.dɛ.rɔr]Ecclesiastical[ˈmɔː.de.ror]

Meaning

  1. deponentto set a measure or bounds to; moderate, mitigate, allay, qualify.
  2. deponentto restrain
  3. broadlydeponentto manage, arrange, regulate, rule, guide, govern, direct, control. (dative or accusative)

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 1 deponent

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.moderormoderābarmoderābor———
2nd sg.moderāris
moderāre
moderābāris
moderābāre
moderāberis
moderābere
———
3rd sg.moderāturmoderābāturmoderābitur———
1st pl.moderāmurmoderābāmurmoderābimur———
2nd pl.moderāminīmoderābāminīmoderābiminī———
3rd pl.moderanturmoderābanturmoderābuntur———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.moderermoderārer——
2nd sg.moderēris
moderēre
moderārēris
moderārēre
——
3rd sg.moderēturmoderārētur——
1st pl.moderēmurmoderārēmur——
2nd pl.moderēminīmoderārēminī——
3rd pl.moderenturmoderārentur——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.moderāre—
pres. 2nd pl.moderāminī—
fut. 2nd sg.moderātor—
fut. 3rd sg.moderātor—
fut. 3rd pl.moderantor—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivemoderārī
moderārier
—
perfect infinitivemoderātum esse—
future infinitivemoderātūrum esse—
present participlemoderāns—
perfect participlemoderātus—
future participlemoderātūrusmoderandus
gerundmoderandī, moderandō, moderandumsupinemoderātum, moderātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

moderari equum
to manage a horse.
moderatum se praebere
to behave with moderation.
moderatum, continentem esse
to behave with moderation.
moderari aliquid (Flacc. 5. 12)
to show moderation in a matter.

mŏdĕror, ātus, 1 (
I. inf. moderarier for moderari, Lucr. 5, 1298), v. dep. modus, to set a measure, set bounds to a thing (syn.: tempero, rego, guberno).
I. Lit., to moderate, mitigate, restrain, allay, temper, qualify; with dat. (class.): moderari linguae, Plaut. Curc. 4, 1, 25: moderare animo, ne sis cupidus, id. Mil. 4, 5, 16: dictis, id. Curc. 1, 3, 39: alicui, Cic. Att. 5, 20, 9; cf.: moderari uxoribus, id. Rep. 4, 6, 16 (also ap. Non. 499, 15): quis illi finem statuet aut quis moderabitur, Sall. C. 51, 36: irae, Hor. Ep. 1, 2, 59: fortunae suae, Liv. 37, 35, 5: animo et orationi, Cic. Q. Fr. 1, 1, 13: cursui, to sail slowly, Tac. A. 2, 70.—
(b). With acc. (post-Aug.): gaudium moderans, Tac. A. 2, 75: duritiam legum, Suet. Claud. 14: pretia, id. Dom. 7.—
II. Transf., to manage, regulate, rule, guide, govern, direct (class. with acc.): senatum servire populo, cui populus ipse moderandi et regendi sui potestatem tradidisset? Cic. de Or. 1, 52, 226: deus, qui regit et moderatur et movet id corpus, id. Rep. 6, 24, 26: linguam, Sall. J. 82, 2: moderari equos ac flectere, Caes. B. G. 4, 33: habenas, Ov. M. 6, 223: hocine fieri, ut inmodestis te hic moderere moribus? i. e. immodeste te geras, Plaut. Curc. 1, 3, 44: res rusticas, Cic. Verr. 2, 3, 98, § 227: officio consilia, id. Fin. 2, 25, 81: fidem blandius Orpheo, to strike more harmoniously, Hor. C. 1, 24, 14: mens quae omnia moderetur, Cic. Ac. 2, 37, 119: cantus numerosque, id. Tusc. 5, 36, 104.—With dat.: ego inscitus sum, qui ero me postulem moderarier, Plaut. Men. 2, 3, 88: non vinum hominibus moderari, sed homines vino solent, id. Truc. 4, 3, 57: pleni moderari frena theatri, Juv. 10, 128: funiculo navi moderari, Cic. Inv. 2, 51, 154.—Absol.: in utroque magis studia partium quam bona aut mala sua moderata (sunt), Sall. J. 73, 4: fortuna, cujus libido gentibus moderatur, id. C. 51, 25.

Origins

From the same root as modus m (“measure, manner”), but not directly derived from this noun, which declines in Latin as a masculine o-stem. The form moderor was presumably built on a neuter s-stem noun derived from Proto-Indo-European *med- (“to measure”) + *-os (noun-forming suffix), whose existence is also indirectly attested by the -es- found in modestus.

Descendants
  • Catalanmoderar
  • Englishmoderate
  • Frenchmodérer
  • Italianmoderare
  • Portuguesemoderar
  • Romanianmodera
  • Spanishmoderar
  • Galicianmoderar
  • Sicilianmudirari

Quick answers

What does moderor mean in Latin?
moderor, a verb, means “to set a measure or bounds to; moderate, mitigate, allay, qualify.; to restrain”.
What are the principal parts of moderor?
moderor, moderārī, moderātus sum (first conjugation, deponent).
How do you pronounce moderor?
In classical Latin, [ˈmɔ.dɛ.rɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈmɔː.de.ror].