verbfirst conjugation
magnificō
magnificō (present infinitive magnificāre, perfect active magnificāvī, supine magnificātum)
Classical[maŋˈnɪ.fɪ.koː]Ecclesiastical[maɲˈɲiː.fi.ko]
Meaning
- to prize, esteem highly
- to praise, glorify, or extol
- EcclesiasticalLatinto magnify
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | magnificō | magnificābam | magnificābō | magnificāvī | magnificāveram | magnificāverō magnificārō |
| 2nd sg. | magnificās | magnificābās | magnificābis | magnificāvistī magnificāstī | magnificāverās magnificārās | magnificāveris |
| 3rd sg. | magnificat | magnificābat | magnificābit | magnificāvit | magnificāverat magnificārat | magnificāverit magnificārit |
| 1st pl. | magnificāmus | magnificābāmus | magnificābimus | magnificāvimus | magnificāverāmus | magnificāverimus magnificārimus |
| 2nd pl. | magnificātis | magnificābātis | magnificābitis | magnificāvistis magnificāstis | magnificāverātis magnificārātis | magnificāveritis magnificāritis |
| 3rd pl. | magnificant | magnificābant | magnificābunt | magnificāvērunt magnificāvēre, magnificārunt | magnificāverant magnificārant | magnificāverint magnificārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | magnificem | magnificārem | magnificāverim magnificārim | magnificāvissem magnificāssem |
| 2nd sg. | magnificēs | magnificārēs | magnificāverīs | magnificāvissēs magnificāssēs |
| 3rd sg. | magnificet | magnificāret | magnificāverit magnificārit | magnificāvisset magnificāsset |
| 1st pl. | magnificēmus | magnificārēmus | magnificāverīmus magnificārīmus | magnificāvissēmus magnificāssēmus |
| 2nd pl. | magnificētis | magnificārētis | magnificāverītis magnificārītis | magnificāvissētis magnificāssētis |
| 3rd pl. | magnificent | magnificārent | magnificāverint magnificārint | magnificāvissent magnificāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | magnificor | magnificābar | magnificābor |
| 2nd sg. | magnificāris magnificāre | magnificābāris magnificābāre | magnificāberis magnificābere |
| 3rd sg. | magnificātur | magnificābātur | magnificābitur |
| 1st pl. | magnificāmur | magnificābāmur | magnificābimur |
| 2nd pl. | magnificāminī | magnificābāminī | magnificābiminī |
| 3rd pl. | magnificantur | magnificābantur | magnificābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | magnificer | magnificārer |
| 2nd sg. | magnificēris magnificēre | magnificārēris magnificārēre |
| 3rd sg. | magnificētur | magnificārētur |
| 1st pl. | magnificēmur | magnificārēmur |
| 2nd pl. | magnificēminī | magnificārēminī |
| 3rd pl. | magnificentur | magnificārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | magnificā | magnificāre |
| pres. 2nd pl. | magnificāte | magnificāminī |
| fut. 2nd sg. | magnificātō | magnificātor |
| fut. 3rd sg. | magnificātō | magnificātor |
| fut. 2nd pl. | magnificātōte | — |
| fut. 3rd pl. | magnificantō | magnificantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | magnificāre | magnificārī |
| perfect infinitive | magnificāvisse magnificāsse | magnificātum esse |
| future infinitive | magnificātūrum esse | magnificātum īrī |
| present participle | magnificāns | — |
| perfect participle | — | magnificātus magnificāta, magnificātā, magnificātae, magnificātam, magnificātārum, magnificātās, magnificātī, magnificātōrum, magnificātōs |
| future participle | magnificātūrus magnificātūra, magnificātūrā, magnificātūrae, magnificātūram, magnificātūrārum, magnificātūrās, magnificātūre, magnificātūrī, magnificātūrīs, magnificātūrō, magnificātūrōrum, magnificātūrōs, magnificātūrum | magnificandus magnificanda, magnificandā, magnificandae, magnificandam, magnificandārum, magnificandās, magnificande, magnificandīs, magnificandōrum, magnificandōs |
gerundmagnificandī, magnificandō, magnificandumsupinemagnificātum, magnificātū
magnĭfĭco, āvi, ātum, 1, v. a. magnificus.
I. To make much of, to value greatly, esteem highly, set a high value on (ante-class. and late Lat.):
aliquem, Plaut. Stich. 1, 2, 44: te quia me colitis et magnificatis, id. Cist. 1, 1, 22: unum ex omnibus Venus voluit me magnificare, id. Men. 2, 3, 19: illam haud minus quam se ipsum, Ter. Hec. 2, 2, 18: ob tuam perfidiam te amo et metuo et magnifico, Plaut. Ps. 3, 1, 34: quid est homo, quia magnificas eum, Vulg. Job, 7, 17.—II. Transf., to magnify, extol, praise highly (post-Aug.):
Arcesilaum quoque magnificat Varro, Plin. 35, 12, 45, § 155; 36, 5, 4, § 41: aliquid, id. 17, 9, 6, § 50; cf. id. 36, 12, 18, § 83; Auct. Her. 3, 4, 8 Klotz. —B. To praise, glorify, worship:
magnificate Dominum mecum, Vulg. Psa. 34, 3: Deum Israël, id. Matt. 15, 31.—C. To exalt, honor:
nomen tuum, Vulg. Gen. 12, 2: Salomonem, id. 1 Paral. 29, 25.—Pass.: magnificabor, Vulg. Ezech. 38, 23.—D. To enlarge:
fimbrias, Vulg. Matt. 23, 5.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
māgnificō —, —, āre
magnificus, to make much of, set a high value on : illam . . . se, T.
Origins
- Proto-Indo-European*méǵh₂s
- Proto-Indo-European*m̥ǵh₂nós
- Proto-Italic*magnos
- Latinmagnificō
Proto-Indo-European *dʰeh₁-der. Proto-Italic *θakos Proto-Italic *-fakos Latin -ficus Latin magnificus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin magnificō From magnificus (“noble, august”) + -ō (suffix forming verbs).
Descendants
- Englishmagnificate
- Italianmagnificare
- Frenchmagnifierfrom Middle French magnifier
- Englishmagnifyfrom Middle French magnifier
- Portuguesemagnificar
- Spanishmagnificar
In English words that came into English from magnificō
- magnifymagnificō
- magnificatemagnificātus