adjectivefirst/second-declension adjective
magnificus
magnificus (feminine magnifica, neuter magnificum, comparative magnificentior, superlative magnificentissimus, adverb magnificē)
Classical[maŋˈnɪ.fɪ.kʊs]Ecclesiastical[maɲˈɲiː.fi.kus]
Meaning
- adjectivegreat, noble, distinguished, eminent, august
- adjectivesplendid, rich, fine, costly, sumptuous, magnificent
Latīnē defined in Latin in our graded readers
splendidus, māiestāte plēnusmagnificus -a -um — in IVLIANVS II: Imperium, ch. 4
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | magnificus | magnifica | magnificum |
| genitive | magnificī | magnificae | magnificī |
| dative | magnificō | magnificae | magnificō |
| accusative | magnificum | magnificam | magnificum |
| ablative | magnificō | magnificā | magnificō |
| vocative | magnifice | magnifica | magnificum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | magnificī | magnificae | magnifica |
| genitive | magnificōrum | magnificārum | magnificōrum |
| dative | magnificīs | magnificīs | magnificīs |
| accusative | magnificōs | magnificās | magnifica |
| ablative | magnificīs | magnificīs | magnificīs |
| vocative | magnificī | magnificae | magnifica |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- magnifice loqui, dicere
- (1) to speak vehemently, passionately; (2) to speak pompously, boastfully.
- convivium instruere, apparare, ornare (magnifice, splendide)
- to prepare, give a feast, dinner.
magnĭfĭcus, a, um, adj. (
I. comp. magnificentior; sup. magnificentissimus; v. in the foll.; old form of comp. magnificior, acc. to Fest. p. 154 Müll., and sup. magnificissimus, acc. to Fest. p. 151; so in the adv. magnificissime, Att. ap. Prisc. p. 603 P.) [magnus-facio], great in deeds or in sentiment, noble, distinguished, eminent, august, great in soul, high-minded (cf. splendidus).
I. Lit.
A. In a good sense (class.):
vir factis magnificus, Liv. 1, 10: Rhodiorum civitas magna atque magnifica, great, glorious, Sall. C. 51: animus excelsus magnificusque, Cic. Off. 1, 23, 79: cives in suppliciis deorum magnifici, domi parci, magnificent, splendid, grand, fond of splendor, Sall. C. 9: elegans, non magnificus, fond of show, Nep. Att. 13; Suet. Ner. 30: magnificus in publicum, Plin. Pan. 51, 3; Vell. 2, 130.—B. In a bad sense, bragging, boastful (ante-class.):
cum magnifico milite, urbis verbis qui inermus capit, Plaut. Bacch. 4, 9, 42; id. As. 2, 2, 84.—II. Transf., of inanim. and abstr. things, splendid, rich, fine, costly, sumptuous, magnificent, etc. (class.):
magnificae villae, Cic. Leg. 2, 1, 2: oppidum, Plin. 6, 19, 22, § 67: apparatus, Cic. Off. 1, 8, 25: ornatus, Cic. Verr. 2, 1, 22, § 58: funera, Caes. B. G. 6, 18: funus, Curt. 4, 8, 8: venationes, Cic. Fam. 7, 1, 3: nomen, Tac. H. 4, 15: res gestae, Liv. 26, 2, 1.—Of speech, of high strain, lofly, sublime: genus dicendi magnificum atque praeclarum, Cic. de Or. 2, 21, 89: oratio, Plin. 35, 4, 9, § 26; cf. in the comp.: magnificentius dicendi genus et ornatius, Cic. Brut. 32, 123.—In a bad sense, boastful, bragging: verba, Ter. Eun. 4, 6, 3: litterae, Suet. Calig. 44.—Sup.: Crassus magnificentissimā aedilitate functus, Cic. Off. 2, 16.—Of medicaments, valuable, useful, admirable, Plin. 19, 3, 15, § 38.—Hence, adv., in two forms: magnĭfĭcē and (postAug.) magnĭfĭcenter, nobly, magnificently, generously, grandly, sumptuously, richly, splendidly, excellently: magnifice conscreabor, Plaut. Pers. 2, 5, 7: cesso magnifice patriceque, id. Cas. 3, 6, 7: magnifice laudare, Cic. Brut. 73, 254: ornare convivium, id. Quint. 30, 93: comparare convivi um, Cic. Verr. 2, 1, 26, § 65: vivere, id. Off. 1, 26, 65: vincere, splendidly, gloriously, id. Cat. 2, 1, 1: radicula ex melle prodest magnifice ad tussim, admirably, excellently, Plin. 24, 11, 58, § 96; 30, 14, 47, § 139.—In a bad sense, pompously, proudly, haughtily, boastfully: se jactare. Auct. Her. 4, 21, 29: incedere, Liv. 2, 6.—In the form magnificenter: oppidum magnificenter aedificatum et eleganter, Vitr. 1, 6.—Comp.: magnificentius et dicere et sentire, grandly, loftily, Cic. Or. 34, 119.—Sup.: consulatum magnificentissime gerere, Cic. Fam. 4, 7, 2: gloriosissime et magnificentissime aliquid conficere, id. Att. 14, 4, 2: jactare se, 2, 21, 3.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
māgnificus adj. with comp. magnificentior, and sup. magnificentissimus
magnus+2 FAC-, great, elevated, noble, distinguished, eminent, august : incedunt per ora vestra magnifici, S.: factis vir magnificus, L.: animus: civis in suppliciis deorum, fond of display , S.: elegans, non magnificus, fond of show , N.— Splendid, rich, fine, costly, sumptuous, magnificent : civitas, S.: aedilitas magnificentissima: ornatus: funera, Cs.: res gestae, L. —Of speech, of high strain, lofty, sublime : genus (dicendi): magnificentius genus dicendi.— Boastful, pompous : verba, T.: edicta, Ta.
Origins
- Proto-Indo-European*méǵh₂s
- Proto-Indo-European*m̥ǵh₂nós
- Proto-Italic*magnos
- Latinmagnificus
Proto-Italic *-fakos Latin -ficus Latin magnificus From magnus + -ficus.
Descendants
- Catalanmagnífic
- Englishmagnific
- Frenchmagnifique
- Italianmagnifico
- Portuguesemagnífico
- Romanianmagnific
- Spanishmagnífico
- Galicianmagnífico
- Piedmontesemagnìfich
In English words that came into English from magnificus
- magnificentmagnificentior
- magnifymagnificō
- magnificmagnificus
- magnificatemagnificātus