noun · femininefirst declension
magnificentia
magnificentia f (genitive magnificentiae)
Meaning
- femininegreatness, magnificence
- femininenobleness, eminence
- femininemagnanimity, generosity
- feminineboasting, pride
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | magnificentia | magnificentiae |
| genitive | magnificentiae | magnificentiārum |
| dative | magnificentiae | magnificentiīs |
| accusative | magnificentiam | magnificentiās |
| ablative | magnificentiā | magnificentiīs |
| vocative | magnificentia | magnificentiae |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- magnificentia ludorum
- sumptuous public games.
magnĭfĭcentĭa, ae, f. magnificus,
I. greatness in action or in sentiment, nobleness, distinction, eminence, high-mindedness, magnanimity; in a bad sense, boasting, bragging, etc.
I. In gen.
A. Lit.:
magnificentia est rerum magnarum et excelsarum cum anima ampla quadam et splendida propositione agitatio atque administratio, Cic. Inv. 2, 54, 163: et magnificentia et despicientia adhibenda est rerum humanarum, greatness of soul, id. Off. 1, 21, 72; id. Agr. 2, 8, 22.—B. Transf., of inanimate things, grandeur, magnificence, splendor, sumptuousness:
epularum, Cic. Or. 25, 83: villarum, id. Off. 1, 39, 140: funerum et sepulcrorum, id. Leg. 2, 26, 66: liberalitatis, id. Rosc. Com. 8, 24: extra modum sumptu et magnificentia prodire, id. Off. 1, 39, 40: exhaustus magnificentiā publicorum operum, Liv. 1, 57: magnificentiae studium, Tac. A. 3, 55: publica magnificentia, Vell. 2, 1, 2.—II. Esp.
1. Rhet. t. t., an imposing style, sounding or dignified language: his tribus narrandi virtutibus adiciunt quidam magnificentiam, quam μεγαλοπρέπειαν vocant, Quint. 4, 2, 61 sq.—
2. In a bad sense:
verborum magnificentia, pomposity of language, bombast, Cic. Lael. 6, 21: i hinc in malam crucem cum istac magnificentiā, Ter. Phorm. 5, 7, 37.—3. In partic., greatness of talent, great artistic skill, Plin. 36, 5, 4, § 19.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
māgnificentia ae, f
magnificus, loftiness, grandeur, nobleness, high-mindedness : liberalitatis.—Of things, grandeur, magnificence, splendor, sumptuousness : ludorum: extra modum magnificentiā prodire: publicorum operum, L.— Display, pomposity, boastfulness : verborum, bombast : istaec, T.: composita in magnificentiam oratio, Ta.
Origins
From magnificus.
Descendants
- Catalanmagnificència
- Frenchmagnificence
- Italianmagnificenza
- Portuguesemagnificência
- Romanianmagnificență
- Spanishmagnificencia
- Piedmontesemagnificensa
In English words that came into English from magnificentia
- magnificencemagnificentia