verbthird (-iō variant) conjugation, suppletive
magnifaciō
magnifaciō (present infinitive magnifacere, perfect active magnifēcī, supine magnifactum)
Classical[maŋ.nɪˈfa.ki.oː]Ecclesiastical[maɲ.ɲiˈfaː.t͡ʃi.o]
Meaning
- suppletiveto make or think much of
Conjugation
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | magnifaciō | magnifaciēbam | magnifaciam | magnifēcī | magnifēceram | magnifēcerō |
| 2nd sg. | magnifacis | magnifaciēbās | magnifaciēs | magnifēcistī | magnifēcerās | magnifēceris |
| 3rd sg. | magnifacit | magnifaciēbat | magnifaciet | magnifēcit | magnifēcerat | magnifēcerit |
| 1st pl. | magnifacimus | magnifaciēbāmus | magnifaciēmus | magnifēcimus | magnifēcerāmus | magnifēcerimus |
| 2nd pl. | magnifacitis | magnifaciēbātis | magnifaciētis | magnifēcistis | magnifēcerātis | magnifēceritis |
| 3rd pl. | magnifaciunt | magnifaciēbant | magnifacient | magnifēcērunt magnifēcēre | magnifēcerant | magnifēcerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | magnifaciam | magnifacerem | magnifēcerim | magnifēcissem |
| 2nd sg. | magnifaciās | magnifacerēs | magnifēcerīs | magnifēcissēs |
| 3rd sg. | magnifaciat | magnifaceret | magnifēcerit | magnifēcisset |
| 1st pl. | magnifaciāmus | magnifacerēmus | magnifēcerīmus | magnifēcissēmus |
| 2nd pl. | magnifaciātis | magnifacerētis | magnifēcerītis | magnifēcissētis |
| 3rd pl. | magnifaciant | magnifacerent | magnifēcerint | magnifēcissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | magnifīō | magnifīēbam | magnifīam |
| 2nd sg. | magnifīs | magnifīēbās | magnifīēs |
| 3rd sg. | magnifit | magnifīēbat | magnifīet |
| 1st pl. | magnifīmus | magnifīēbāmus | magnifīēmus |
| 2nd pl. | magnifītis | magnifīēbātis | magnifīētis |
| 3rd pl. | magnifīunt | magnifīēbant | magnifīent |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | magnifīam | magnifierem |
| 2nd sg. | magnifīās | magnifierēs |
| 3rd sg. | magnifīat | magnifieret |
| 1st pl. | magnifīāmus | magnifierēmus |
| 2nd pl. | magnifīātis | magnifierētis |
| 3rd pl. | magnifīant | magnifierent |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | magniface | magnifī |
| pres. 2nd pl. | magnifacite | magnifīte |
| fut. 2nd sg. | magnifacitō | magnifītō |
| fut. 3rd sg. | magnifacitō | magnifītō |
| fut. 2nd pl. | magnifacitōte | magnifītōte |
| fut. 3rd pl. | magnifaciuntō | magnifīuntō |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | magnifacere | magnifierī |
| perfect infinitive | magnifēcisse | magnifactum esse |
| future infinitive | magnifactūrum esse | magnifactum īrī |
| present participle | magnifaciēns | — |
| perfect participle | — | magnifactus |
| future participle | magnifactūrus | magnifaciendus magnifaciundus |
gerundmagnifaciendī, magnifaciendō, magnifaciendumsupinemagnifactum, magnifactū
magnĭfăcĭo (or magnī făcĭo), 3, v. a. magnus-facio,
Origins
- Proto-Indo-European*méǵh₂s
- Proto-Indo-European*m̥ǵh₂nós
- Proto-Italic*magnos
- Latinmagnifaciō
Proto-Indo-European *dʰeh₁- Proto-Indo-European *dʰeh₁k- Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *dʰh₁kyéti Proto-Italic *θakjō Proto-Italic *fakjō Latin faciō Latin magnifaciō From magnus (“great, big, much”) + faciō (“to do, make”).