lūcus
Meaning
- a grove sacred to a deity
- poetica wood
aut quos Oceano propior gerit India lucos
Or, nearer the Ocean, of the jungles which India rearsc. 37 BCE – 30 BCE, Vergilius, Georgicon 2.122
Latīnē defined in Latin in our graded readers
silva parva et sacra; in lūcō nūmen habitat.silva sacra, deō dicātaChoosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Silva · Saltus · Nemus · Lucus
Silva (ὕλη) denotes a wood, in a general sense, merely with reference to the timber, like ὕλη; whereas saltus (ἄλσος) as a wild place, or wood in the midst of mountains, like νάπη; nemus (νέμος) as a pleasant place, as a grove; lucus (λόχμη) as a sacred place, as a grove consecrated to the gods, like ἄλσος, ἆλτις. (ii. 93.)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | lūcus | lūcī |
| genitive | lūcī | lūcōrum |
| dative | lūcō | lūcīs |
| accusative | lūcum | lūcōs |
| ablative | lūcō | lūcīs |
| vocative | lūce | lūcī |
| locative | lūcī | lūcīs |
Silani lucus extra murumst est avius crebro salicto oppletus, Plaut. Aul. 4, 6, 8: lucus est arborum multitudo cum religione, nemus vero composita multitudo arborum, silva diffusa et inculta, Serv. Verg. A. 1, 310; cf. id. ib. 1, 441; 11, 316: vos jam, Albani tumuli atque luci, imploro, Cic. Mil. 31, 85: lucus frequenti silvā septus, Liv. 24, 3: nemora in domibus sacros imitantia lucos, Tib. 3, 3, 15: virtutem verba putas et Lucum ligna, Hor. Ep. 1, 6, 31: Ennium sicut sacros vetustate lucos adoremus, Quint. 10, 1, 88: nemoris sacri lucos tenere, Sen. Herc. Oet. 956.—aut quos Oceano propior gerit India lucos, Verg. G. 2, 122: alto in luco, id. A. 11, 456.—cum primo lucu, at daybreak, Ter. Ad. 5, 3, 56 (dub.; Fleck. and Ussing, luci): noctu lucuque, Varr. L. L. 5, 19, § 99 Müll. (ex conj.; al. noctulucus).Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
- Proto-Indo-European*lewk-
- Proto-Indo-European*lowkós
- Proto-Italic*loukos
- Old Latinloucos
- Latinlūcus
Inherited from Old Latin loucos, from Proto-Italic *loukos, from Proto-Indo-European *lowkós, from *lewk- + *-ós. Cognates include Proto-Germanic *lauhaz (“clearing”), Sanskrit लोक (loka, “free space, world”).
- CatalanLluc
- Italianluco
- Italian-luco
- ItalianLugo
- PortugueseLugofrom Old Galician-Portuguese Lugo
- Sardinianluo
- Spanishluco
- Corsicanlucu
- Gasconluc
- Gasconluga