adjectivefirst/second-declension adjective
lignārius1
lignārius (feminine lignāria, neuter lignārium)
Classical[lɪŋˈnaː.ri.ʊs]Ecclesiastical[liɲˈɲaː.ri.us]
Meaning
- adjectiveOf or belonging to wood.
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | lignārius | lignāria | lignārium |
| genitive | lignāriī | lignāriae | lignāriī |
| dative | lignāriō | lignāriae | lignāriō |
| accusative | lignārium | lignāriam | lignārium |
| ablative | lignāriō | lignāriā | lignāriō |
| vocative | lignārie | lignāria | lignārium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | lignāriī | lignāriae | lignāria |
| genitive | lignāriōrum | lignāriārum | lignāriōrum |
| dative | lignāriīs | lignāriīs | lignāriīs |
| accusative | lignāriōs | lignāriās | lignāria |
| ablative | lignāriīs | lignāriīs | lignāriīs |
| vocative | lignāriī | lignāriae | lignāria |
lignārĭus, a, um, adj. lignum,
I. of or belonging to wood, wood-:
negotiatio, timbertrade, Capitol. Pert. 1: lima, Scrib. Comp. 141: artifex, a worker in wood, Vulg. Isa. 44, 13.—II. Subst.: lignārĭus, i, m.
A. A worker in wood, a carpenter, joiner, Pall. 1, 6, 2.—Perh. hence,
2. Inter lignarios, a place in Rome before the Porta Trigemina, perh. Joiners'-street, Timber-street, Liv. 35, 41 fin. (acc. to others, timber-market).—
B. A slave whose office it was to carry wood (to a temple), a wood-carrier:
Josue Gabionitas in aquarios lignariosque damnavit, Hier. Ep. 108, 8.—C. A wood-cutter, woodman: lignarius ξυλοκόπος, ὁ κόπτων ξύλα, Gloss. Lat. Gr.
Origins
Proto-Indo-European *-yósder. Proto-Italic *-āzios Latin -ārius Latin lignārius From lignum (“firewood”) + -ārius.