LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation, deponent

lignor

lignor (present infinitive lignārī, perfect active lignātus sum)
Classical[ˈlɪŋ.nɔr]Ecclesiastical[ˈliɲ.ɲor]

Meaning

  1. deponentto fetch, collect, or procure wood or firewood

Conjugation conjugation 1 deponent

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.lignorlignābarlignābor———
2nd sg.lignāris
lignāre
lignābāris
lignābāre
lignāberis
lignābere
———
3rd sg.lignāturlignābāturlignābitur———
1st pl.lignāmurlignābāmurlignābimur———
2nd pl.lignāminīlignābāminīlignābiminī———
3rd pl.lignanturlignābanturlignābuntur———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.lignerlignārer——
2nd sg.lignēris
lignēre
lignārēris
lignārēre
——
3rd sg.lignēturlignārētur——
1st pl.lignēmurlignārēmur——
2nd pl.lignēminīlignārēminī——
3rd pl.lignenturlignārentur——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.lignāre—
pres. 2nd pl.lignāminī—
fut. 2nd sg.lignātor—
fut. 3rd sg.lignātor—
fut. 3rd pl.lignantor—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivelignārī—
perfect infinitivelignātum esse—
future infinitivelignātūrum esse—
present participlelignāns—
perfect participlelignātus
lignāta, lignātā, lignātae, lignātam, lignātārum, lignātās, lignāte, lignātī, lignātīs, lignātō, lignātōrum, lignātōs
—
future participlelignātūrus
lignātūra, lignātūrā, lignātūrae, lignātūram, lignātūrārum, lignātūrās, lignātūre, lignātūrī, lignātūrīs, lignātūrō, lignātūrōrum, lignātūrōs, lignātūrum
lignandus
lignanda, lignandā, lignandae, lignandam, lignandārum, lignandās, lignande, lignandīs, lignandōrum, lignandōs
gerundlignandī, lignandō, lignandumsupinelignātum, lignātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

lignatum, aquatum ire
to go to fetch wood, water.

lignor, ātus, 1, v. dep. lignum,
I. to fetch or procure wood, to collect wood: num lignatum mittimur? Plaut. Capt. 3, 4, 125 (dub.; cf. Brix ad loc.): lignandi atque aquandi potestas, Caes. B. C. 3, 15: lignandi pabulandique causā progredi, id. ib. 3, 76, 2: lignatum ire, Liv. 40, 25, 4: procul a castris lignatum pabulatumque progressi, id. 25, 34, 4.

Origins

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin lignor From lignum (“firewood”) + -ō.

Descendants
  • Portugueselenhar
  • Spanishleñar
  • Italianlegnare

Quick answers

What does lignor mean in Latin?
lignor, a verb, means “to fetch, collect, or procure wood or firewood”.
What are the principal parts of lignor?
lignor, lignārī, lignātus sum (first conjugation, deponent).
How do you pronounce lignor?
In classical Latin, [ˈlɪŋ.nɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈliɲ.ɲor].