Actaeōn

Iam in Crētā stāmus, lēctor — sed fābula nostra ibi nōn manet. Memineris fīnem capitulī proximī: Cadmus, frāter Eurōpae, sorōrem per orbem quaesīvit, nōn invēnit, et iussū ōrāculī urbem novam condidit — THĒBĀS. Pars secunda carminis nostrī tōta circā hanc urbem volvitur: nam Thēbae urbs erant, quam dī amāre nōn dēsiērunt — neque pūnīre. Cadmus iam senēscit; rēgnum eius flōret; fīliae eī sunt et nepōtēs. Nepōs est fīlius fīliī aut fīliae: sīc Cadmus avus est, ut Īnachus pater erat. Et sīcut Īnachō fīlia, ita Cadmō nepōs prīmus dolor fuit. Audī ipsum poētam, quī Cadmum, quasi praesēns, compellat: