Hasta

Persae, quī stabilēs peditum nostrōrum pugnās apertās iam horrēbant, occultē nōs comitābantur, ā celsīs collibus agmina utrimque explōrantēs; quod suspicāns mīles per diem tōtum nec vāllum ērēxit nec sudibus sē commūnīvit. Sīc nūdī prōcēdēbāmus. Et dum latera firmiter teguntur et exercitus quadrātīs sed laxīs agminibus incēdit, nūntiātur prīncipī terga subitō invāsa esse — prīncipī, quī tum “etiam inermī” anteriōra speculātum prōcesserat: sine armīs, mōre suō, prīmus ante omnēs. Quā clāde concitus, “oblītus lōrīcae” — lōrīcam induere oblītus est: haec tria verba memoriae manda, veterāne, quia in eīs fātum sedet — scūtō inter tumultum adreptō, ultimīs auxilium ferre properābat; cum aliō metū revocātur: etiam antesignānōs, unde discesserat, eadem patī. Dumque sine ūllō respectū suī perīculī hūc illūc volitat, ex aliā parte cataphractōrum globus mediās centuriās adortus est, sinistrōque cornū inclīnātō, nostrī — foetōrem strīdōremque elephantōrum inpatienter tolerantēs — contīs et missilibus dēcernēbant. Ipse inter prīma discrīmina volitāns aciem sustinuit: succīnctior armātūra nostra prōsiluit, et Persārum āversōrum bēluārumque suffrāginēs concīdēbat et dorsa. Vincēbāmus iterum. Et in ipsō vincendī impetū factum est id quod tria volūmina exspectāvērunt:

sudis -is (f) pālus acūtus vāllī
speculor -ārī explōrō, prōspiciō
suffrāgō -inis (f) poplitis pars posterior
succīnctus -a -um expedītus, levis