Caesar Fit

Mediolānum Iūliānus timēns venit. Aula splendida est: marmor, aurum, cūstōdēs altī, silentium frīgidum. Nēmō eī dīcit cūr vocātus sit. Diēs trānseunt. Iūliānus exspectat — et cōgitat dē frātre. Quid est exspectāre? Exspectāre est manēre et ventūra timēre vel spērāre. In tantā aulā iuvenis cum barbā philosophī parvus et aliēnus vidētur. Aulicī eum spectant et rīdent: “Ecce discipulus inter mīlitēs! Quid hīc facit barbātus iste?”

marmor -oris (n) lapis pulcher aedificiōrum
frīgidus -a -um nōn calidus
exspectō -āre maneō et ventūra timeō
aliēnus -a -um nōn suī locī, externus
barbātus -a -um quī barbam gerit