Alamannī

Septem rēgēs! Audī nōmina eōrum, quasi tubās barbarās: Chonodomārius. Vestralpus. Urius. Ursicīnus. Serapiō. Suomārius. Hortārius. Septem rēgēs Alamannōrum omnēs cōpiās suās in ūnum collēgērunt et cōnsēdērunt — ubi? Prope urbem Argentorātum. Quater nōmen audīvistī; nunc rēs adest. Et cūr tam audācēs sunt? Quia errant! Putant enim Caesarem “extrēma metuentem” retrōcessisse — putant eum prae timōre fūgisse! Rē vērā Iūliānus nōn fūgit: mūnīmenta perficit. Sed barbarī errōrem suum amant, sīcut omnēs hominēs.

• tuba -ae (f) īnstrūmentum bellī quod canit
• cōnsīdō -ere, cōnsēdī castra pōnō
• errō -āre falsum putō
• retrōcēdō -ere retrō eō
• mūnīmentum -ī (n) opus quod dēfendit
• perficiō -ere ad fīnem dūcō